AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOur results showed that N.O. may be offered as new approaches to treatment of type 2 diabetes by modulating cellular glucose uptake.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Type 2 diabetes mellitus (DM) affects a large population worldwide. DM is often considered as a syndrome of disordered glucose metabolism. Current conventional drug therapies for DM are usually insufficient and medicinal herbs with antihyperglycemic activities are increasingly sought by diabetic patients and health care professionals. Nerium Oleander (N.O.) is known to be effective in lowering of postprandial blood glucose in DM patients as a folk remedy. In this study we aimed to evaluate effect of N.O. distillate in glucose uptake activity of hepatocytes and adipocytes. The human hepatoma cells Hep3B and mouse adipocyte 3T3-L1 cells were cultured. Depending on the groups, different concentrations insulin (1, 10, 20 IU/ml) and N.O. (0.1, 1, 10, 50 μg/ml) were added to medium for 48 h. Cellular toxicity and proliferation were evaluated by LDH secretion levels and MTT test. A metabolizable fluorescent derivative of glucose, 2-NBDG and FITC-insulin were used for glucose uptake and insulin binding activity. Insulin increased cellular proliferation and decreased LDH leakage and apoptosis in both cell types. Lower dosages of N.O. has no significant effect on apoptosis and cell number while at the highest dosages minimal cytotoxicity was seen mainly in adipocytes. Main effect of N.O. treatment was increased glucose uptake in Hep3B and 3T3-L1 cells (P<0.001). Our results showed that N.O. may be offered as new approaches to treatment of type 2 diabetes by modulating cellular glucose uptake.
Özet
Tip 2 diabet glukoz metabolizmasının bozukluğu şeklinde tanımlanan tüm dünyada oldukça yaygın bir hastalıktır. Mevcut tedavi yöntemleri yeterli gelmemekte, hastaların antihiperglisemik etkiye sahip tıbbi bitkilerle tedaviye ilgisi artmaktadır. Nerium Oleander (N.O.) diabetik hastalarda postprandial glukoz düzeyini düşürmek amacıyla yerel olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada N.O. ekstraktının karaciğer ve adiposit hücrelerinde glukoz alımına ve insulin bağlanmasına etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Farklı dozlarda insulin (1-20 IU/ml) ve N.O. (0.1-50 μg/ml) 48 h uygulamasının İnsan hepatosit Hep3B ve fare adipositleri 3T3-L1 hücre dizileri üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Bu amaçla hücre toksitesi LDH sekresyonu, hücre çoğalması MTT yöntemi ve hücre içine glukoz alımı/insulin bağlanması florimetrik yöntemle 2-NBDG ve FITC-insulin kullanılarak ölçülmüştür. Insulin uygulaması her iki hücrede de proliferasyonu arttırmış, LDH sekresyonunu azaltmıştır. Düşük dozlarda N.O. uygulamasının hücre sayısına etkisi görülmezken kullanılan üst dozlarda adipositlerde sitotoksik etkisi gözlenmiştir. N.O. nun adiposit ve hepatositlerde hücre içine glukoz alımını anlamlı arttırdığı gözlenmiştir (P<0.001). Çalışmamız sonuçları N.O. ekstraktının tip 2 diabette özellikle insulin ve glukoz kullanımını düzenleyici etkisi nedeniyle önemli yeni bir tedavi alternatifi olabileceğini göstermiştir.