AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn conclusion, this study indicated that weekly DXR injections in adult rats depressed all the epididymal sperm parameters.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Doxorubicin (DXR) is used against the cancer but it has some adverse effects (gonadotoxicity, cardiotoxicity and nephrotoxicity). We aimed to determine the effect of DXR toxicity on reproduction and whether Darbepoetin (DP) and Ramipril (RAM) treatments play a protective role against this toxicity in male rats. Herein, adult male Sprague-Dawley rats (n=34) were divided randomly into five groups, as control (Group I; n=7, no medication) and four treatment groups (II to V). DXR was administered to all treatment groups (DXR, 2.5 mg/kg/w i.v. for 3 weeks) and they were Group II (DXR, n=6), Group III (n=7, DP 10 µg/kg/w i.p. for three weeks), Group IV (n=7, RAM 1 mg/kg/d p.o. for four weeks), and Group V (n=7, DP+RAM). Rats in all groups were sacrificed after four weeks of treatment. Spermatological parameters along with histopathological images and malondialdehyde levels of testicular tissue were evaluated. Weights of body, testicles, cauda epididymis and male accessory glands in DXR-treated groups were significantly different (P<0.05) from the control group. DXR toxicity adversely altered all the sperm parameters. But, DP plus RAM treatment in Group V improved the DXR-depressed motility and viable sperm rate. Sperm concentrations significantly decreased (P<0.05) in DXR-treated groups as compared to control group. In Group III and V, the increase in total abnormal sperm rate caused by the DXR injections was prevented. In conclusion, this study indicated that weekly DXR injections in adult rats depressed all the epididymal sperm parameters. Co-treatment by DP and RAM protected the sperm cells against the toxicity due to the DXR administration while single usages of the DP or RAM provided partial improvements
Özet
Kanser tedavisinde kullanılan Doxorubicin'in (DXR), kardiyotoksik ve nefrotoksik yan etkileri ile birlikte gonadotoksik özelliği de bulunmaktadır. Bu çalışmada, yetişkin erkek Sprague-Dawley sıçanlardaki sperm parametreleri üzerine DXR'nin toksik etkisi ile Darbepoetin (DP) ve Ramipril (RAM) tedavisinin bu toksikasyonu önleyici bir rolünün olup olmadığı araştırıldı. Yetişkin 34 adet erkek Sprague-Dawley sıçanlar rastgele 5 gruba ayrıldı. Kontrol grubunda bulunan sıçanlarda (Grup I; n=7) hiçbir ilaç kullanılmadı. Tüm tedavi gruplarında bulunan sıçanlara DXR uygulaması (DXR, 2.5 mg/kg/hafta i.v. 3 hafta, n=27) yapıldı ve bu gruplar Grup II (DXR, n=6), Grup III (DP 10 µg/kg/hafta i.p. 3 hafta, n=7), Grup IV (RAM 1 mg/kg/gün p.o. 4 hafta, n=7) ve Grup V'ten (DP+RAM, n=7) oluştu. Dört haftalık deneysel çalışma sonrasında tüm sıçanlara ötenazi uygulandı. Spermatolojik parametrelerle birlikte histopatolojik muayene ve testiküler dokulardaki malondialdehit (MDA) düzeyleri incelendi. DXR uygulanan gruplardaki ölçülen vücut, testis, kauda epididimis ve erkek eklenti bezlerinin ağırlıkları ile kontrol grubu parametreleri arasında önemli fark gözlendi (P<0.05). DXR toksisitesi tüm sperm parametrelerini olumsuz yönde etkiledi. Grup V'teki DP+RAM tedavisi, DXR'nin motilite ve canlı sperm oranı üzerine yaptığı toksik etkiyi önledi. Kontrol grubuna kıyasla, DXR uygulanan gruplardaki sperm yoğunluğu önemli derecede (P<0.05) düşüktü. Grup III ve V'te, DXR enjeksiyonuna bağlı total anormal sperm oranındaki artış önlendi. Sonuç olarak; bu çalışmada haftalık DXR enjeksiyonlarının yetişkin sıçanlarda tüm epididimal sperm parametrelerini olumsuz yönde etkilediği belirlendi. Birlikte kullanılan DP ve RAM tedavisi sperm hücresini DXR uygulamasına bağlı oluşan toksisiteye karşı korurken, DP ve RAM'ın tek başına kısmi iyileşme sağladı