AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt was found that 1 week increase in gestational week reduced the risk of BPD formation by half, while the presence of RDS or sepsis increased the risk of development of BPD by 14.4, and 9.6 times, respectively.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The etiology of bronchopulmonary dysplasia (BPD) which is the most important unwanted consequence of premature delivery at long term has not been determined clearly yet.. Insulin-like growth factor-1 (IGF-1) is involved in both prenatal and postnatal lung growth. Our aim is to characterize postnatal changes in serum IGF-1 in relation to development of BPD in preterms. Method: Sixty-seven preterm newborns were evaluated prospectively in order to investigate independent risk factors associated with BPD and to determine the relation between serum IGF-1 levels and BPD. Infants included in the study were divided into two groups as those that developed (Group 1; n=12) and did not develop BPD (Group 2; n=55). Serum IGF-1 levels were measured from venous blood samples of each infant on days 1, 7, 14 and 28 after birth. Results: When the variables showing significant differences in the comparisons between the two groups were evaluated in different logistic regression models, according to the most significant model; presence of chorioamnionitis did not contribute significantly to the development of BPD. It was found that 1 week increase in gestational week reduced the risk of BPD formation by half, while the presence of RDS or sepsis increased the risk of development of BPD by 14.4, and 9.6 times, respectively. ROC analysis with serial measurements of IGF-1 showed that IGF-1 was not a determinant of BPD development. Conclusion: We could not find any relation between development of BPD and serum IGF-1 levels in our study and concluded that the smaller number of newborn who developed BPD could have limited the evaluation of this association.
Özet
Amaç: Prematüre doğumun uzun vadedeki en önemli istenmeyen sonucu olan bronkopulmoner displazinin (BPD) nedeni henüz net olarak belirlenmemiştir. İnsülin benzeri büyüme faktörü-1 (IGF-1) hem prenatal hem de postnatal akciğer gelişiminde rol oynar. Bu çalışmada amacımız, postnatal serum IGF-1 düzeylerinin preterm bebeklerde BPD gelişimi ile ilişkisini araştırmaktır. Yöntem: Altmış yedi prematüre yenidoğan, BPD ile ilişkili risk faktörlerini araştırmak ve BPD ile serum IGF-1 düzeyleri arasındaki ilişkiyi saptamak amacıyla prospektif olarak değerlendirildi. Çalışmaya alınan bebekler, BPD gelişenler grup 1 (n=12), gelişmeyenler ise grup 2 (n=55) olarak ikiye ayrıldı. Her bebekten postnatal 1, 7, 14 ve 28. günlerde alınan venöz kanlardan serum IGF-1 düzeyleri ölçüldü. Bulgular: İki grup arasındaki karşılaştırmalarda anlamlı farklılık gösteren değişkenler farklı lojistik regresyon modellerinde değerlendirildiğinde, en anlamlı bulunan modele göre koryoamniyonit varlığının BPD gelişimine anlamlı bir katkısı bulunmazken, gebelik haftasındaki 1 hafta artışın BPD oluşma riskini yarıya yarıya azalttığı, BPD gelişimini RDS varlığının 14,4 kat, sepsis varlığının 9,6 kat arttırdığı belirlendi. Seri ölçülen IGF-1 değerleri ile yapılan ROC analizinde IGF-1’in BPD gelişiminde belirleyici olmadığı ortaya konulmuştur. Sonuç: Çalışmamızda, serum IGF-1 düzeyleri ve BPD gelişimi riski arasında bir ilişki saptayamadık. Bu durumun nedeninin BPD gelişen bebek sayısının düşük olmasına bağlı olduğunu düşünüyoruz.