SavedAdd your journal

Journals / Yönetim Bilimleri Dergisi / 2018 / Cilt: 16 - Sayı: 32

KALKINMA AJANSLARININ YERELDE MERKEZİLEŞME BAĞLAMINDA İNCELENMESİ: BATI AKDENİZ, DOĞU ANADOLU, FIRAT VE GÜNEY MARMARA KALKINMA AJANSLARI ÖRNEĞİ

Salih Ziya KUTLU
Mustafa GÖRÜN
Pages
67–90
Publication Date
2018-11-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ajansların daha etkin çalışabilmesi için merkezin belirleyiciliğinin azaltılıp yerel aktörlerin aktif hale getirilmesi gerekmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Kalkınma ajansları bölgesel kalkınmadan sorumlu yeni kurumlar olarak aşağıdan-yukarıya bir anlayışı benimsemektedir.
📊
Key Findings & Data:Ajansların faaliyet raporları, 5449 sayılı kanunun incelenmesiyle oluşturulan tema-alt tema sistemiyle kodlanmış ve kodlama neticesinde elde veriler analiz edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ajansların daha etkin çalışabilmesi için merkezin belirleyiciliğinin azaltılıp yerel aktörlerin aktif hale getirilmesi gerekmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Merkezileşme · Yerelleşme · Bölge

Özet

Öz Kalkınma ajansları bölgesel kalkınmadan sorumlu yeni kurumlar olarak aşağıdan-yukarıya bir anlayışı benimsemektedir. Dolayısıyla merkezileşme yerine yerelleşmeyi desteklemektedir. Çalışmanın amacı, merkeziyetçi geleneğe sahip olan Türkiye’de, yeni bir yönetim anlayışın temsilcisi olan kalkınma ajanslarının, merkez-yerel ikileminde hangi yönde hareket ettiğini belirlemektir. Çalışmada nitel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma deseni olarak örnek olay incelemesi seçilmiş ve örneklem olarak Batı Akdeniz, Doğu Anadolu, Fırat ve Güney Marmara Kalkınma Ajansları belirlenmiştir. Araştırma verilerinin elde edilmesinde ise doküman incelemesi yöntemi kullanılmıştır. Bu amaçla, örneklem olarak belirlenen kalkınma ajanslarının faaliyet raporları incelenmiştir. Ajansların faaliyet raporları, 5449 sayılı kanunun incelenmesiyle oluşturulan tema-alt tema sistemiyle kodlanmış ve kodlama neticesinde elde veriler analiz edilmiştir. Analiz sonuçları, “Türkiye’de kurulan Kalkınma Ajanslarında merkezi aktörlerin belirleyiciliği, yerel aktörlere göre daha fazladır” önermesi ile karşılaştırılmıştır. Yapılan karşılaştırma sonucunda, ajans kararlarında merkezin belirleyiciliğinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Ajansların daha etkin çalışabilmesi için merkezin belirleyiciliğinin azaltılıp yerel aktörlerin aktif hale getirilmesi gerekmektedir.

🔖

Cite This Article

KUTLU, S. Z., GÖRÜN, M. (2018). KALKINMA AJANSLARININ YERELDE MERKEZİLEŞME BAĞLAMINDA İNCELENMESİ: BATI AKDENİZ, DOĞU ANADOLU, FIRAT VE GÜNEY MARMARA KALKINMA AJANSLARI ÖRNEĞİ. Yönetim Bilimleri Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 32, 67–90. https://ajindex.com/articles/26050

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Akgül, Birol ve Efe, Mercan, “Dünyada ve Türkiye’de Bölge Planlama Çalışmaları ve Bunların Karşılaştırılması”, Çağdaş Yerel Yönetimler, Cilt: 19 Sayı: 4, 2010, s.19-45.
  2. Ayrangöl, Zülküf, Mustafa Tekdere, “Yerelleşme Teorisinin Analizi ve Ekonomik Parametreler Üzerindeki Rasyonalitesi”, İktisat Politikası Araştırmaları Dergisi, Cilt:3, Sayı:1, 2016, s.55-83.
  3. Bacanlı, Hakan, “Cumhuriyet Dönemi Olağanüstü Bölge Yönetimi Uygulamaları (Umumi Müfettişliklerden Olağanüstü Hal Bölge Valiliğine)”, (Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, 2012).
  4. Bal, Hüseyin, Nitel Araştırma Yöntem ve Teknikleri, (İstanbul: Sentez Yayıncılık, 2016).
  5. Bilgin, Nuri, Sosyal Bilimlerde İçerik Analizi Teknikler ve Örnek Çalışmalar, (Ankara: Siyasal Kitabevi, 2006).
  6. Bulut, Yakup, “Türkiye’de Bölge Yönetimi Arayışları”, Amme İdaresi Dergisi, Sayı: 35/4, 2002, s.17-41.
  7. Cilavdaroğlu, Ahmet Alptekin, “Bölgesel Kalkınma Ajansları, Türkiye’de Kuruluş ve İşleyiş Sorunları”, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, 2008).
  8. Creswell, John W., Nitel Araştırma Yöntemleri, (çev. Mesut Bütün, Selçuk Beşir Demir), (Ankara: Siyasal Kitabevi, 2013).
  9. Çoker Ziya, Yönetimde Yeniden Yapılanma, (Ankara: 20 Mayıs Eğitim, Kültür ve Sosyal Dayanışma Vakfı, 1995).
  10. Demiröz, A. Nazif, “Bölge Valiliği Üzerine”, Amme İdaresi Dergisi, Sayı: 23/4, 1990, s. 55-70.
  11. Eraydın, Ayda, “Bölgesel Kalkınmanın Yönetişim Çerçevesinde Kurumsallaşması: Kalkınma Ajansları”, içinde Birol Akgül, Nıfset Uzay, (der.) Türkiye’de Bölgesel Kalkınmanın Yeni Örgütleri Kalkınma Ajansları, (Bursa: Ekin Kitabevi, 2010).
  12. Ergun, Turgay, “Bölgelerarası Dengesizliklerin Giderilmesinde Bölgesel Örgütlenmelerin Önemi: “Tennessee Valley Authority”, Amme İdaresi Dergisi, 1993, Sayı: 26/1, s. 71-82.
  13. Eroğlu, Hamza, İdare Hukuku Dersleri, (Ankara: Sevinç Matbaası, 1974).
  14. Eryılmaz, Bilal, Kamu Yönetimi: Düşünceler, Yapılar, Fonksiyonlar, (İstanbul: Erkam Matbaası, 2007).
  15. Gözler, Kemal, Gürsel Kaplan, Kısa İdare Hukuku, (Bursa: Ekin Basım, 2011).
  16. Gözübüyük, Şeref, Türkiye’nin Yönetim Yapısı, (Ankara: Turan Kitabevi, 2006).
  17. Güler, Ahmet, Halıcıoğlu, Mustafa Bülent ve Taşğın, Serkan, Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma, (Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2015).
  18. Halkier, Henrik, “Bölgesel Kalkınma Ajansları ve Çok Düzlemli Yönetişim: Avrupa Perspektifi”, TEPAV Bölgesel Kalkınma ve Yönetişim Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 7-8 Eylül 2006, Ankara 2006.
  19. Heper, Metin, Türkiye’de Devlet Geleneği, (Ankara: Doğu Batı Yayınları, 2006).
  20. Kalkınma Bakanlığı, Kalk