Journals / SineFilozofi / 2019 / Özel Sayı (1) Mayıs 2019

Kendi Kendisinin Peygamberi Bir Sürrealist: Alejandro Jodorowsky Sinemasında Erken Postmodern Eğilimler

Pages
139–160
Publication Date
2019-05-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu film örneklerinde görülebileceği gibi Jodorowsky, modern dünyada yabancılaşmış karakterleri anlam ve köken arayışına yönelten dairesel alegorik hikayeler anlatması, büyük anlatıları -özellikle de Katolik kilisesi ve onun kurtarıcı mesih inancını- ve de semavi dinlerin ruhanilik anlayışını hicveden parodileri tercih etmesi bakımından postmodern bir sinemacı olarak değerlendirilmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma Latin Amerikalı anarşist-mistik sanatçı Alejandro Jodorowsky’nin sinema filmlerinde erken-postmodern özellikleri ortaya koymayı amaçlamaktadır.
📊
Key Findings & Data:Sinemacı, oyun yazarı, çizgiroman yazarı ve okültist olarak çok yönlü bir portre çizen Jodorowsky’nin filmleri artık kült mertebesine ulaşmış olmasına rağmen eserlerinin genel olarak akademik ilgiye değer görülmediği iddia edilebilir.
💡
Conclusion & Impact:Bu film örneklerinde görülebileceği gibi Jodorowsky, modern dünyada yabancılaşmış karakterleri anlam ve köken arayışına yönelten dairesel alegorik hikayeler anlatması, büyük anlatıları -özellikle de Katolik kilisesi ve onun kurtarıcı mesih inancını- ve de semavi dinlerin ruhanilik anlayışını hicveden parodileri tercih etmesi bakımından postmodern bir sinemacı olarak değerlendirilmektedir.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Alejandro Jodorowsky · Postmodern · Sinema

Özet

Bu çalışma Latin Amerikalı anarşist-mistik sanatçı Alejandro Jodorowsky’nin sinema filmlerinde erken-postmodern özellikleri ortaya koymayı amaçlamaktadır. Sinemacı, oyun yazarı, çizgiroman yazarı ve okültist olarak çok yönlü bir portre çizen Jodorowsky’nin filmleri artık kült mertebesine ulaşmış olmasına rağmen eserlerinin genel olarak akademik ilgiye değer görülmediği iddia edilebilir. Nitekim, hem Türkiye’de hem de Anglo-Sakson Batı literatüründe Jodorowsky sineması üzerine yapılmış akademik çalışmalara rastlamak oldukça zordur. Bu açıdan bakıldığında bu çalışma ulusötesi sinemada sıradışı bir auteur olan ve izleyiciyi grotesk ve vahşet yüklü imajlarla şoke ederek sağaltmayı amaçlayan ve sanatını dünyaya karşı takındığı felsefi tutumun bir dışavurumu olarak gören Alejandro Jodorowsky’ye dair Türkçe literatürde bir kaynak olma iddiası da taşımaktadır. Bu çalışmada örneklem olarak seçilen üç El Topo (1970), La Montaña Sagrada (1973) ve Santa Sangre (1989) filmleri metin analizi yöntemiyle incelenmiştir. Bu film örneklerinde görülebileceği gibi Jodorowsky, modern dünyada yabancılaşmış karakterleri anlam ve köken arayışına yönelten dairesel alegorik hikayeler anlatması, büyük anlatıları -özellikle de Katolik kilisesi ve onun kurtarıcı mesih inancını- ve de semavi dinlerin ruhanilik anlayışını hicveden parodileri tercih etmesi bakımından postmodern bir sinemacı olarak değerlendirilmektedir.

🔖

Cite This Article

AYDIN, Ş., İLBUĞA, E. U. (2019). Kendi Kendisinin Peygamberi Bir Sürrealist: Alejandro Jodorowsky Sinemasında Erken Postmodern Eğilimler. SineFilozofi, Özel Sayı (1) Mayıs 2019, 139–160. https://ajindex.com/articles/260058

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Aitken, I. (2001). European Film Theory and Cinema: A Critical Introduction. Edinburgh: Edinburgh University Press.
  2. Austin, G. (1999). Contemporary French Cinema: An Introduction. Manchester: Manchester University Press.
  3. Baudrillard, J. (2002). Simgesel Değiş Tokuş ve Ölüm. (Çev.) Oğuz Adanır. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
  4. Bennett, J. (2009). Modernity and Its Critics. R. E. Goodin (Ed.), The Oxford Handbook of Political Science (ss. 127-141). New York: Oxford University Press.
  5. Berman, M. (1983). All That Is Solid Melts Into Air: The Experience of Modernity. London: Verso. Breton, A. (2009 [1924]). Sürrealist Manifestolar. (Haz.) Kaan Çaydamlı. İstanbul:
  6. Altıkırkbeş Yayınları.
  7. Büyükdüvenci, S. ve Öztürk, S. Ruken. (2014). Postmodernizm ve Sinema. 2. Basım. Ankara:
  8. Dipnot Yayınları.
  9. Cevizci, A. (1999). Felsefe Sözlüğü. Üçüncü Basım. İstanbul:
  10. Paradigma. Childs, P. (2000). Modernism. Londra ve New York: Routledge. Cobb, B. (2007). Anarchy and Alchemy: The Films of Alejandro Jodorowsky. London: Creation Books. Connor, S. (2015). Postmodernist Kültür: Çağdaş Olanın Kuramlarına Bir Giriş. (Çev.) Doğan Şahiner. İstanbul:
  11. Yapı Kredi Yayınları.
  12. Corrigan, T. (1998).
  13. Auteurs and New Hollywood. Lewis, J. (Ed.), The New American Cinema (ss. 38-64). London: Duke University Press. Cortazár, J. (1986). Around the Day in Eighty Worlds. San Francisco: North Point Press.
  14. Cortes, E. ve Barrea-Marlys, M. (2004). Encyclopedia of Latin American Theater. Westport, CT: Greenwood Publishing Group. Featherstone, M. (2005). Postmodernizm ve Tüketim Kültürü. (Çev.) Mehmet Küçük. Ankara:
  15. Ayrıntı Yayınları.
  16. Garrett, R. (2007). Postmodern Chick Flicks: The Return of the Woman’s Film. New York: Palgrave Macmillan. Gellner, E. (1994).
  17. Postmodernizm, İslam ve Us. (Çev.) Bülent Peker. Ankara:
  18. Ümit Yayınları.
  19. Hassan, I. (2001). From postmodernism to postmodernity: the local/global context. Philosophy and Literature, 25(1), 1–13. doi:10.1353/phl.2001.0011 Hayward, S. (2000). Cinema Studies: The Key Concepts. London: Routledge. Hernandez-Rodriguez, R. (2010). Splendors of Latin Cinema. California: Praeger. Hoffman, G. (2005). From Modernism to Postmodernism: Concepts and Strategies of Postmodern American Fiction. New York: Rodopi. Hollinger, R. (2005). Postmodernizm ve Sosyal Bilimler. (Çev.) Ahmet Cevizci. İstanbul:
  20. Paradigma Yayınları.
  21. Horkheimer, M. (1947). Eclipse of Reason. New York: Continuum. Jodorowsky, A. (1971). El Topo: A Book of the Film. New York: The Douglas Book Corp