Journals / Uludağ Arıcılık Dergisi / 2017 / Cilt: 17 - Sayı: 2

ANADOLU ARISI (Apis mellifera anatoliaca)’NIN BAZI ÖNEMLİ ÖZELLİKLERİ

Pages
82–92
Publication Date
2017-11-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bunlara ek olarak kovan içerisinde ilave petek örme ve propolisi fazla taşıyıp kullanma gibi arzu edilmeyen özelliklere sahiptir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Anadolu arısı (Apis mellifera anatoliaca) Türkiye’deki en yaygın arı ırkıdır.
📊
Key Findings & Data:Renk, verim, morfolojik, fizyolojik ve davranış özellikleri bakımından büyük varyasyon gösteren Anadolu arısı, çeşitli bölgelere adapte olmuş birçok ekotipe sahiptir.
💡
Conclusion & Impact:Bunlara ek olarak kovan içerisinde ilave petek örme ve propolisi fazla taşıyıp kullanma gibi arzu edilmeyen özelliklere sahiptir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Bal arısı ırkları · Türkiye · Anadolu arısı (Apis mellifera anatoliaca)

Özet

Anadolu arısı (Apis mellifera anatoliaca) Türkiye’deki en yaygın arı ırkıdır. Bu arı ırkı, kuzeydoğu ve güneydoğu bölgeleri hariç ülkenin orta kısımlarındaki yerli arı popülâsyonunu oluşturmaktadır. Bu arı ırkı doğu arılarının bir dalı olarak sınıflandırılmıştır. Son zamanlarda yapılan genetik çalışmalar, bu bal arısı ırkının Doğu Avrupa arılarının bir dalı olduğunu doğrulamıştır. Renk, verim, morfolojik, fizyolojik ve davranış özellikleri bakımından büyük varyasyon gösteren Anadolu arısı, çeşitli bölgelere adapte olmuş birçok ekotipe sahiptir. Anadolu arı ırkının her ekotipi endemik çevresel koşullara sahip yaşam alanında farklı özellikler ortaya koymaktadır. Anadolu arı ırkının en yaygın ekotipleri Muğla arısı ve Orta Anadolu arısıdır. Anadolu arıları kirli sarı renkte ve küçük vücut yapısına sahiptir. İtalyan, Karniyol ve Kafkas arılarına oranla oldukça hırçın bir ırktır. Bu arı ırkı bazı çok iyi özelliklere de sahiptir. Nektar toplama, kışlama yeteneği ve oğul eğilimi yüksek fakat yağmacılık eğilimi düşüktür. Ayrıca kış döneminde az bal tüketen Anadolu bal arısı ırkı, uygun koşullarda hızlı gelişir. Besin durumuna bağlı olarak iyi larva besleme eğilimi Anadolu arısının önemli davranış özelliklerindendir. Bunlara ek olarak kovan içerisinde ilave petek örme ve propolisi fazla taşıyıp kullanma gibi arzu edilmeyen özelliklere sahiptir.

🔖

Cite This Article

SIRALI, R. (2017). ANADOLU ARISI (Apis mellifera anatoliaca)’NIN BAZI ÖNEMLİ ÖZELLİKLERİ. Uludağ Arıcılık Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 2, 82–92. https://ajindex.com/articles/259717

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Adam, B., 1960. The Honey Bees of Asia Minor. The XVII International Beekeeping Congress. Second Volume. 239-242.
  2. Bologna. Adam, B., 1963. Some Economic Aspects of Cross Breeding. Bee World. 44 (3): 102-113.
  3. Adam, B., 1964. In Search of Best Strains of Honey Bees. Bee World. 45 (1): 70-83.
  4. Adam, B., 1977. In Search of the Best Strains of Bees: Supplemantary Journey to Asia Minor, 1973. Bee World. 58: 57-66.
  5. Adam, B., 1983. In Search of Best Strains of Honey Bees. 2nd Edition. Northern Bee Books. 2006 pp. West Yorkshire. U.K. Adam, B., 1987. Breeding the Honeybee. Northern Bee Books. Mytholmoryd: Hebden Bridge. West Yorkshire. U.K. Akyol, E., Kaftanoğlu, O., 2001. Colony Characteristics and the Performance of Caucasian (Apis mellifera caucasica) and Mugla (Apis mellifera anatoliaca) Bees and Their Reciprocal Crosses. J. Apicult. Res. 40: 11-15.
  6. Akyol, E., Şahinler, N., Özkök, D., 2006. Honeybee (Apis mellifera) Races, Ecotypes and Their General Characteristics in Turkey. Journal of Animal and Veterinary Advances. 5 (9): 771-774.
  7. Akyol, E., Unalan, A., Yeninar, H., Ozkok, D., Özturk, C., 2014. Comparison of Colony Performances of Anatolian, Caucasian and Carniolan honeybee (Apis mellifera L) Genotypes in Temperate Climate Conditions. Italian Journal of Animal Science. 13 (3409): 637-640. Anonim, 2004. Anadolu Arısı Avrupa’nın Gözdesi. 20.01.2004 tarihli Yeni Şafak Gazetesi. İstanbul. Anonim, 2016. Apis mellifera anatoliaca. 13 Şubat 2016 tarihli internet sayfası erişimi. https://en.wikipedia.org/wiki/Apis_mellifera_anatoliaca
  8. Bodenheimer, F. S., 1941. Studies on the Honeybee and Beekeeping in Turkey. Zirai Mücadele Enstitüsü. Ankara.
  9. Bodenheimer, F. S., 1942. Türkiye’de Bal Arısı ve Arıcılık Hakkında Etüdler. Numune Matbaası. İstanbul.
  10. Buttel-Reepen, H. V., 1915. Leben und Wesen der Bienen. 305 Seite. Druck und Verlag von Friedr. Vieweg & Sohn. Braunschweig. Çakmak, İ., 1999. Balarıları ve Tarım. May Agro-Tek. Yıl 3, sayı 7. Sayfa 7-9.
  11. Bursa. Dodoloğlu, A., Genç, F., 2012.Türkiye Arıcılığında Biyoçeşitlilik ve Koruma Çalışmaları. Standart Ekonomik ve Teknik Dergi. Yıl 51, sayı 601. Sayfa 51-57.
  12. Ankara.
  13. Doğaroğlu, M., 2004. Modern Arıcılık Teknikleri. 295 sayfa. Tekirdağ. Genç, F., 1993. Arıcılığın Temel Esasları (Ders Notu). Atatürk Üniv. Zir. Fak. Yay. No: 149. 286 sayfa. Erzurum. Gençer, H. V., Karacaoğlu, M., 2003. Kafkas ırkı (Apis mellifera caucasica) ve Kafkas Irkı ile Anadolu Arısı-Ege Ekotipi (Apis mellifera anatoliaca)’nin Karşılıklı Melezlerinin Eg