SavedAdd your journal

Journals / Uludağ Arıcılık Dergisi / 2015 / Cilt: 15 - Sayı: 1

ÜLKEMİZDE FARKLI MATERYALLERDEN ÜRETİLMİŞ KOVANLARDA BARINDIRILAN BAL ARISI (Apis mellifera L.) KOLONİLERİNİN DOĞU AKDENİZ SAHİL ŞERİDİNDE KIŞLAMA ÖZELLİKLERİ

Halil YENİNAR
Pages
1–9
Publication Date
2016-02-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ağırlık değişimi izoleli kontrplak 3,85±0,88, ızgaralı kontrplak 3,21±0,54, styrofoam 2,36±0,40, kontrplak, 1,37±0,60 ve ahşap, 1,22±0,27 kg/koloni olarak belirlenmiştir (P<0.05).

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma; hakim çiçekli bitki türü püren (Erica manipuliflora) ve okaliptüs (Eucalyptus camaldulensis) olan Doğu Akdeniz sahil şeridinde (Samandağ/Hatay) kasım-mart ayları arasında styrofoam, ahşap, kontrplak, ızgaralı kontrplak ve izoleli kontrplak malzemeden yapılmış kovanlarda kışlatılan toplam 75 adet balarısı (Apis mellifera L.) kolonilerinde % yaşama gücü, kışlama kabiliyeti ve koloni ağırlık değişimlerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür.
📊
Key Findings & Data:Araştırmada; farklı tip ve materyallerinden üretilmiş kovanlarda kışlayan balarısı kolonilerindeki % yaşama gücü değerleri 100 ile izoleli kontrplak, 94,44 ızgaralı kontrplak, 93,33 styrofoam, 88,23 kontrplak 85,00 ile ahşap kovanlarda gözlenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ağırlık değişimi izoleli kontrplak 3,85±0,88, ızgaralı kontrplak 3,21±0,54, styrofoam 2,36±0,40, kontrplak, 1,37±0,60 ve ahşap, 1,22±0,27 kg/koloni olarak belirlenmiştir (P<0.05).
🔬Design:Research Article
📍Scope:75 adet
⚙️Variables:Balarısı · Kovan Materyali · Yaşama Gücü

Özet

Bu çalışma; hakim çiçekli bitki türü püren (Erica manipuliflora) ve okaliptüs (Eucalyptus camaldulensis) olan Doğu Akdeniz sahil şeridinde (Samandağ/Hatay) kasım-mart ayları arasında styrofoam, ahşap, kontrplak, ızgaralı kontrplak ve izoleli kontrplak malzemeden yapılmış kovanlarda kışlatılan toplam 75 adet balarısı (Apis mellifera L.) kolonilerinde % yaşama gücü, kışlama kabiliyeti ve koloni ağırlık değişimlerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada; farklı tip ve materyallerinden üretilmiş kovanlarda kışlayan balarısı kolonilerindeki % yaşama gücü değerleri 100 ile izoleli kontrplak, 94,44 ızgaralı kontrplak, 93,33 styrofoam, 88,23 kontrplak 85,00 ile ahşap kovanlarda gözlenmiştir. Ortalama % kışlama kabiliyetleri (±S.H.) 86,67±5,31 ile styrofoam, 80,61±4,23 ızgaralı kontrplak, 74,29±7,94 izoleli kontrplak, 68,84±5,49 kontrplak ve 65,89±4,19 ahşap kovanlarda kışlayan kolonilerde gözlenmiştir (P<0.05). Bölgede kışlama süresince araştırma kolonilerinde ortalama (±S.H.) 2,18±0,24 kg/koloni ağırlık kazancı gözlenmiştir. Ağırlık değişimi izoleli kontrplak 3,85±0,88, ızgaralı kontrplak 3,21±0,54, styrofoam 2,36±0,40, kontrplak, 1,37±0,60 ve ahşap, 1,22±0,27 kg/koloni olarak belirlenmiştir (P<0.05).

🔖

Cite This Article

YENİNAR, H. (2016). ÜLKEMİZDE FARKLI MATERYALLERDEN ÜRETİLMİŞ KOVANLARDA BARINDIRILAN BAL ARISI (Apis mellifera L.) KOLONİLERİNİN DOĞU AKDENİZ SAHİL ŞERİDİNDE KIŞLAMA ÖZELLİKLERİ. Uludağ Arıcılık Dergisi, Cilt: 15 - Sayı: 1, 1–9. https://ajindex.com/articles/259680

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Akyol, E., Özkök, D. ve Kaya, M. A., 1999.
  2. Hadim Bölgesinde Muğla, Yerli ve Kafkas Bal Arısı (Apis mellifera L.) Genotiplerinin Koloni Gelişimi ve Bal Verimi Özellikleri Bakımından Karşılaştırılarak Bölge İçin En Uygun Genotipin Belirlenmesi Üzerine Bir Çalışma.’’ TKV Teknik Arıcılık Dergisi, Sayı: 64: 10-15.
  3. Akyol, E., Kaftanoğlu O., 2001. Colony Characteristics and the Performance of Caucasian (Apis mellifera caucasica) and Mugla (Apis mellifera anatoliaca) Bees and Their Reciprocal Crosses’’. Journal of Apicultural Research: 40(3-4): 11-15.
  4. Akyol, E., Özkök, D., Öztürk, C., Bayram, A., 2005. Bazı Saf ve Melez Bal arısı (Apis mellifera L.) Kolonilerinin Oğul Eğilimi, Yaşama Gücü, Kışlama Yeteneği ve Petek işleme etkinliklerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma. Uludağ Arıcılık Dergisi. 5(4):162- 166. Akyol, E. ve H. Yeninar, 2011. The effects of varroa (Varroa destructor) infestation level on wintering ability and survival rates of honeybee (Apis mellifera L.) colonies. J. Anim. Vet. Adv., 10: 1427-1430.
  5. Arslan, S., Guler, A., Çam, H., M., 2004. Farklı Bal Arısı (Apis mellifera L.) Genotiplerinin Tokat Koşullarında Kışlama Yetenekleri ve Petekli Bal Verimlerinin Belirlenmesi. G.O.Ü. Zir. Fak. Der., 21: 85-90.
  6. Brown, R., 1985. Beekeping A Seasonal Guide.145-152. B.T. Batsford Ltd. LONDON. Dietz,. A., 1984. Nutrition of the adult honey bee. The hive and honey bee (7th ed). Dadant Sons Hamilton IL,U.S.A Doğaroğlu, M., 1981. Türkiye'de Yetiştirilen Önemli Arı Irk ve Tiplerinin Çukurova Bölgesi Koşullarında Performanslarının Karşılaştırılması. Doktora Tezi, Ç.Ü. Ziraat Fakültesi, Adana. Doğaroğlu, M., M. Özder, C. Polat, 1992. Türkiye’deki önemli bal arısı (Apis mellifera L.) ırk ve ekotiplerinin Trakya koşullarında performanslarının karşılaştırılması. Doğa-Tr. J. of Veterinary and Animal Sciences, 16: 403-414.
  7. Dülger, C.,1997.
  8. Kafkas, Anadolu ve Erzurum Balarısı (Apis mellifera L.) Genotiplerinin Erzurum Koşullarındaki Performanslarının Belirlenmesi ve Morfolojik Özellikleri. Doktora Tezi, A.Ü. Fen Bilimleri Ens. Zootekni Anabilim Dalı, Erzurum. Dülger, C., Dodoloğlu, A. Genç, F., 2003. Farklı Şekillerde Yemlenen Ahşap ve Strafor Kovanlardaki Balarısı (Apis mellifera L.) Kolonilerinin Bazı Fizyolojik ve Davranış Özellikleri. Atütürk Üniv. Ziraat Fak. Derg. 34 (1), 57-62
  9. Furgala, B., 1984. The hive and the honey bee fall management and the wintering of the product hive colonies. Illinois. Genç, F., 1990. Erzurum Şartlarında Arı Kolonilerindeki Varroa Bula