Journals / Ege Eğitim Dergisi / 2016 / Cilt: 17 - Sayı: 1

Süpervizyon İlişkisi: Psikolojik Danışma Süpervizyonunda Kritik Bir Öğe

Pages
225–257
Publication Date
2016-07-09
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bağlamda, bu çalışmanın Türkiye’de süpervizyon ilişkisi konusunda süpervizörlere ışık tutması ve yapılacak araştırmalara ilham vermesi beklenmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı, (a) süpervizyon ilişkisine dair alanyazında bulunan kavramsal ve ampirik araştırma bulgularının bir derlemesini sunmak, (b) süpervizyon ilişkisine katkı sağlayan ve bu ilişkiyi engelleyen değişkenleri incelemek ve (c) alanyazındaki süpervizyon araştırmalarının bulguları ışığında nitelikli süpervizyon ilişkisinin süpervizyon sürecindeki rolünü tartışmaktır.
📊
Key Findings & Data:Süpervizyon ilişkisini ilk ele alan çalışma 1980’li yılların başında Edward S.
💡
Conclusion & Impact:Bu bağlamda, bu çalışmanın Türkiye’de süpervizyon ilişkisi konusunda süpervizörlere ışık tutması ve yapılacak araştırmalara ilham vermesi beklenmektedir.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Süpervizyon ilişkisi · süpervizyon · süpervizör

Özet

Bu çalışmanın amacı, (a) süpervizyon ilişkisine dair alanyazında bulunan kavramsal ve ampirik araştırma bulgularının bir derlemesini sunmak, (b) süpervizyon ilişkisine katkı sağlayan ve bu ilişkiyi engelleyen değişkenleri incelemek ve (c) alanyazındaki süpervizyon araştırmalarının bulguları ışığında nitelikli süpervizyon ilişkisinin süpervizyon sürecindeki rolünü tartışmaktır. Süpervizyon ilişkisini ilk ele alan çalışma 1980’li yılların başında Edward S. Bordin tarafından yapılmıştır. Bordin’e göre süpervizyon çalışma uyumunun üç bileşeni vardır. Bu bileşenler ortak anlayış, görevler ve duygusal bağ’dır. Alanyazın incelendiğinde, yurtdışında süpervizyon ilişkisinin niteliğini ve bu ilişkiyi etkileyen değişkenleri belirlemeye yönelik pek çok araştırma yapıldığı görülmektedir. Bu araştırmaların sonuçları süpervizör ile süpervizyon alan kişi arasındaki süpervizyon ilişkisinin süpervizyon alan kişinin profesyonel gelişiminde en kritik öğelerden biri olduğunu göstermiştir. Ancak Türkiye’de psikolojik danışman eğitiminde süpervizyon ilişkisi konusundaki araştırmaların sınırlı sayıda olduğu görülmektedir. Bu doğrultuda, Türkiye’de süpervizyon ilişkisi konusunun keşfedilmeyi bekleyen bir araştırma alanı olduğu söylenebilir. Bu bağlamda, bu çalışmanın Türkiye’de süpervizyon ilişkisi konusunda süpervizörlere ışık tutması ve yapılacak araştırmalara ilham vermesi beklenmektedir.

🔖

Cite This Article

Meydan, B., Koçyiğit-Özyiğit, M. (2016). Süpervizyon İlişkisi: Psikolojik Danışma Süpervizyonunda Kritik Bir Öğe. Ege Eğitim Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 1, 225–257. https://ajindex.com/articles/258706

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Aladağ, M. ve Kemer, G. (2015, Ekim). Türkiye’de psikolojik danışman eğitiminde bireyle psikolojik danışma uygulaması ve süpervizyonu: Bir durum çalışması. Sözel Bildiri. 13. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Mersin. Aladağ, M. (2014). Psikolojik danışman eğitiminin farklı düzeylerinde bireyle psikolojik danışma uygulaması süpervizyonunda kritik olaylar, Ege Eğitim Dergisi (15), 428-475.
  2. Aladağ, M. ve Bektaş, D. Y. (2009). Examining individual-counseling practicum in a Turkish undergraduate counseling program. Eğitim Araştırmaları, 37, 53-70. Amerikan Psikolojik Danışmanlar Derneği (2014). The ACA Code of Ethics. https://www.counseling.org/resources/aca-code-of-ethics.pdf adresinden elde edildi. Atik, G. (2015, Ekim). Yapılandırılmış akran grup süpervizyonu sürecinin psikolojik danışman adaylarının psikolojik danışma öz-yeterlik düzeyleri üzerindeki etkisi. Sözel Bildiri. 13. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Mersin. Atik, G., Çelik, E. G., Tutal, N. ve Güç, E. (2015, Ekim). Psikolojik danışman adaylarının akran grup süpervizyonu sürecindeki metafor kullanımlarına ilişkin görüşleri. Sözel Bildiri. 13. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Mersin. Bernard, J. M. (1979). Supervisor training: A discrimination model. Counselor Education and Supervision, 19(1), 60-68.
  3. Bernard, J. M. ve Goodyear, R. K. (2004). Fundamentals of clinical supervision (3. baskı) MA: Pearson. Blocher, D. H. (1983). Supervision in counseling: II. Contemporary models of supervision: Toward a cognitive developmental approach to counseling supervision. The Counseling Psychologist. 11(1), 27-34.
  4. Bordin, E. S. (1983). Supervision in counseling: II. Contemporary models of supervision: A working alliance based model of supervision. The Counseling Psychologist. 11(1), 35-42. http://dx.doi.org/10.1177/0011000083111007.
  5. Borders, L. D., Bernard, J. M., Dye, H. A., Fong, M. L., Henderson, P. ve Nance, D. W. (1991). Curriculum guide for training counseling supervisors: Rationale, development, and implementation. Counselor Education and Supervision, 31(1), 61-78.
  6. Borders, L. D. ve Usher, C. H. (1992). Post-degree supervision: Existing and preferred practices. Journal of Counseling and Development, 70(5), 594-599.
  7. Büyükgöze- Kavas, A. (2011). Bireysel ve grupla psikolojik danışma uygulamalarına yönelik bir değerlendirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(2). 411-432.
  8. Bradley, L. J. ve Ladany, N. (2001). Counselor supervision: Principles, process, and practice (