SavedAdd your journal

Journals / Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2013 / Cilt: 9 - Sayı: 2

Examining of Outdoor Education Development in the World and in Turkey

Sınıfdışı Eğitimin Dünyadaki ve Türkiye’deki Gelişim Durumunun Örgün ve Yaygın Eğitim Kapsamında İncelenmesi

Emel Okur-Berberoğlu Okur-Berberoğlu
Selçuk Uygun
Pages
32–42
Publication Date
2013-10-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The research concludes that outdoor education bears visible importance and occupies a central place in conventional approaches of education.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:All extra-class educational activities are called “outdoor education” which is taken as complementary to the formal education.
📊
Key Findings & Data:Even though it is mostly preferred for environmental education, the outdoor education also attracts a great deal of attention from the fields of social sciences as well.
💡
Conclusion & Impact:The research concludes that outdoor education bears visible importance and occupies a central place in conventional approaches of education.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sınıf dışı eğitim · örgün eğitim · yaygın eğitim

Abstract

All extra-class educational activities are called “outdoor education” which is taken as complementary to the formal education. Even though it is mostly preferred for environmental education, the outdoor education also attracts a great deal of attention from the fields of social sciences as well. It is considered that outdoor education, based on various philosophical foundations, is a promising research field and fertile education and training environment. The research concludes that outdoor education bears visible importance and occupies a central place in conventional approaches of education.

Özet

Sınıfın dışında gerçekleştirilen her tür eğitimsel etkinliğe “Sınıfdışı Eğitim (outdoor)” adı verilmektedir. Sınıfdışı eğitim, bir tür algın eğitim ve aynı zamanda, örgün eğitimin tamamlayıcısı olarak kabul edilmektedir. Sınıfdışı eğitim, çoğunlukla çevre eğitimi için kullanılsa da sınıfdışı eğitimin, hem fen ve hem de sosyal konuların eğitimi için kullanılabileceği belirtilmektedir. Çeşitli felsefi temelleri olan sınıfdışı eğitimin, önü açık bir araştırma alanı ve öğrenme-öğretme ortamı olduğu düşünülmektedir. Bu çalışma ile sınıfdışı eğitimin tanımı, amaçları, özellikleri, felsefesi, dünya ve Türkiye’deki tarihsel gelişimi konusunda genel bir bakış açısı sunulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın sonucunda sınıfdışı eğitimin, genel eğitim olgusu içinde göz ardı edilemeyecek şekilde önemli olduğu görülmüştür.

🔖

Cite This Article

Okur-Berberoğlu, E. O., Uygun, S. (2013). Examining of Outdoor Education Development in the World and in Turkey. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 2, 32–42. https://ajindex.com/articles/248602

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Akaydın, G. & Güler, H. M. (2000). Fen bilimleri öğretiminde inceleme gezilerinin yeri ve önemi. IV. Fen Bilimleri Eğitimi Kongresi (s. 34-36), Ankara:
  2. Hacettepe Üniversitesi.
  3. Akyüz, Y. (2009). Türk eğitim tarihi. Ankara:
  4. Pegem A Akademi. Arslan, A. (2008).
  5. İlkçağ felsefe tarihi, Helenistik Dönem felsefesi: Epikurosçular, Stoacılar, Septikler (4. Cilt). İstanbul:
  6. İstanbul Bilgi Üniversitesi.
  7. Aytaç, K. (1980). Avrupa eğitim tarihi. Ankara: Dil ve Tarih- Coğrafya Fakültesi Basımevi. Baytop, A. (2004). Türkiye’de botanik tarihi araştırmaları.(Yay. Haz.: F.Günergun). Ankara:
  8. TÜBİTAK, Akademik Dizi. Bıyıklı, C., Veznedaroğlu, R. L., Öztepe, B., Onur, A. (2009). Yapılandırmacılığı nasıl uygulamalıyız? Ankara:
  9. ODTÜ Yayıncılık. Bichelmeyer, B. A., Marken, J., Haris,T., Misanchuk, M. ve Hixon, E. (2009). Fostering affective development outcomes in instructional- design theories and models, Volume III (Ed. Charles M. Reigeluth and Alison A. Carr-Chellman. New York: Routledge Publishing. Bozdoğan, A. E. (2007). Bilim ve teknoloji müzelerinin fen öğretimindeki yeri ve önemi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi,
  10. Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Brookes, A. (2004). Can outdoor education be dispensed with? A critical review of some common rationales for outdoor education. Paper presented at Connections and Disconnections: Examining the reality and rhetoric. International perspectives on outdoor education theory and practice, La Trobe University Bendigo, Australia. Retrieved 002010 from http://www.latrobe.edu.au/education/research/outdoor-and-environmental.
  11. Carrier, A. M. (2004). The emergence of democratic educational and experiential educational philosophies in the practice of outdoor education. Master of Art Thesis, University of Toronto, Canada. Cumberbatch, A. R. (1999). The effect of outdoor environmental education on ın-class behaviors of sixth, seventh and eighth grade students. PhD Thesis, The Union Institute Graduate College, Cincinnati, Ohio. Çoygun, G. (1995). Çevre eğitiminde bir model: ‘Dendroloji(Ağaçbilim) ve Orman Ekolojisi” ile “Toprak Ekolojisi” okulları deneyimi. 11-13
  12. Eylül, II. Ekoloji ve Çevre Kongresi Bildirileri (s. 292-300)
  13. Ankara.
  14. Dewey, J. (1934). The need for philosophy of education, 1934”, Schools: Studies in Education, 7 (2), 2442 Retrieved 02012 from http://web.ebscohost.com.ezproxy.waikato.ac.nz/ehost/pdfviewer/pdfviewer?sid=eaf82a706c96-40f9-8c10-2da6d51c3f72%40sessionmgr113&vid=2&hid=107.
  15. Dori, Y. J. & Tal, R. T. (1998). Formal ve informal co