SavedAdd your journal

Journals / Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2012 / Cilt: 8 - Sayı: 2

Yükleme Tarzları, Bağlanma Stilleri ve Kişilik Özelliklerine Göre Evlilik Uyumu

Arif ÖZER
Hüdayar CİHAN-GÜNGÖR
Pages
11–24
Publication Date
2012-03-24
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

İkinci fonksiyondaise, sorumluluk yükleme tarzının ve deneyime açıklık kişilik özeliğinin, evlilik uyumu düşük erkeklerdedaha yüksek; evlilik uyumu yüksek kadınlarda ise daha düşük olduğu bulunmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada kişilik özellikleri, yükleme tarzları ve bağlanma stillerinin evlilik uyumunu yordamagüçleri incelenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmaya Ankara ilinde resmi ve özel kurumlarda çalışan 124(57 kadın, 67 erkek) evli birey katılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:İkinci fonksiyondaise, sorumluluk yükleme tarzının ve deneyime açıklık kişilik özeliğinin, evlilik uyumu düşük erkeklerdedaha yüksek; evlilik uyumu yüksek kadınlarda ise daha düşük olduğu bulunmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu çalışmada kişilik özellikleri, yükleme tarzları ve bağlanma stillerinin evlilik uyumunu yordamagüçleri incelenmiştir. Araştırma ilişkisel tarama modeline dayalı yapılmış ve uygun örnekleme yöntemikullanılarak katılımcılar belirlenmiştir. Araştırmaya Ankara ilinde resmi ve özel kurumlarda çalışan 124(57 kadın, 67 erkek) evli birey katılmıştır. Katılımcıların yaşları 23 -53 arasındadır. Ortalama evliliksüreleri ̅= 11.45 (ss= 8.19) tir. Ayrıca katılımcıların 23’ü lise, 79’u üniversite ve 22’si yüksek lisansmezunudur. Ayırma analizi sonucunda; birinci fonksiyonda evlilik uyumu düşük kadınların daha az; evlilikuyumu yüksek erkeklerin daha fazla nedensel yüklemede bulundukları saptanmıştır. İkinci fonksiyondaise, sorumluluk yükleme tarzının ve deneyime açıklık kişilik özeliğinin, evlilik uyumu düşük erkeklerdedaha yüksek; evlilik uyumu yüksek kadınlarda ise daha düşük olduğu bulunmuştur.

🔖

Cite This Article

ÖZER, A., CİHAN-GÜNGÖR, H. (2012). Yükleme Tarzları, Bağlanma Stilleri ve Kişilik Özelliklerine Göre Evlilik Uyumu. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 11–24. https://ajindex.com/articles/248487

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Açık, Ö. (2008). Evlilik uyumu ve bağlanma stilleri arasındaki ilişki, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ege Üniversitesi,
  2. İzmir.
  3. Akfırat - Önalan, F. (1995). Çalışan ve çalışmayan kadınlarla eşlerinin nedensellik ve sorumluluk yüklemeleri ve evlilik doyumları, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi,
  4. Ankara.
  5. Akkaya, M. (2010). Bağlanma stilleri, stresle başa çıkma tarzları, problem çözme becerileri ve iletişim tarzlarının boşanma süreci Üzerindeki etkilerinin incelenmesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Karadeniz Teknik Üniversitesi,
  6. Trabzon. Bacanlı, H., İlhan, T. ve Aslan, S. (2007). Beş faktör kuramına dayalı bir kişilik ölçeğinin geliştirilmesi, IX. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, İzmir.
  7. Barelds-Dijkstra, H. (2005). Self and partner personality in intimate relationships, [Electronic Version]. European Journal of Personality, 19, 501–518.
  8. Bartholomew, K. & Horowitz, L. (1991). Attachment styles among young adults: A test of four-category model, Journal of Personality and Social Psychology, 61, 226-241.
  9. Beştav, F. G. (2007). Romantik ilişki doyumu ile cinsiyet, bağlanma stilleri, rasyonel olmayan inançlar ve aşka ilişkin tutumlar arasındaki ilişkilerin incelenmesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Hacettepe Üniversitesi,
  10. Ankara.
  11. Botwin, M. D., Buss, D. M. & Shackelford, T. K. (1997). Personality and mate preferences: Five factors in mate selection and marital satisfaction. Journal of Personality, 65 (1), 107-136.
  12. Bowlby, J. (1973). Attachment and loss: Separation, anxiety and anger. New York, Basic Books. Bowlby, J. (1979). The making and breaking of affectional bonds, London, Tavistock. Bouchard, G., Lussier, Y. & Sabourin, S. (1999). Personality and marital adjustment: Utility of the five– factor model of personality, Journal of Marriage and the Family, 61, 651-660.
  13. Bradbury, T. N. & Fincham, F. D. (1990). Attributions in marriage review and critique, Psychological Bulletin, 107 (1), 3-33.
  14. Bradbury, T. N., Beach, S. R. H., Fincham, F. D. & Nelson, G. M. (1996). Attributions and behavior in functional and dysfunctional marriages, Journal of Consulting and Clinical Psychology, 64 (3), 569- 576. Brennan, K. A., Clark, C. L. & Shaver, P. R. (1998). Self-report measurement of adult attachment: An integrative overview. In J. A. Simpson and W. S. Rholes (Ed.), Attachment theory and close relationships (ss. 46-76).
  15. New York, Guilford Press.
  16. Buss, D. M. (1991). Conflict in married