Journals / Yönetim Bilimleri Dergisi / 2018 / Cilt: 16 - Sayı: 31

Efqm Mükemmellik Modeli’nin İşletmelerin Stratejik Yeteneklerine Katkısı

Pages
237–261
Publication Date
2018-02-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu sonucun da Modeli pratik sonuçları üzerinden araştıran çalışmaların sonuçları ile örtüştüğü görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Japonya’nın ekonomik yükselişinin itici gücü olarak kabul edilen ve “görünürde” rekabet avantajı, sürdürülebilirlik gibi stratejik sonuçlara hizmet eden Toplam Kalite Yönetimi (TKY) anlayışı ve bu kapsamda ele alınan modellerin stratejik katkı düzeylerinin gerçekte ne olduğu önemli bir tartışma konusudur.
📊
Key Findings & Data:EFQM’in iddiasına göre; uygun bir biçimde kullanıldığı takdirde, EFQM Mükemmellik Modeli, bir işletmenin kullandığı tüm yönetim araçlarının, amaçlanan stratejiyi gerçekleştiren bir sistem oluşturmasını güvence altına alır.
💡
Conclusion & Impact:Bu sonucun da Modeli pratik sonuçları üzerinden araştıran çalışmaların sonuçları ile örtüştüğü görülmüştür.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:EFQM Mükemmellik Modeli · Stratejik Yetenek

Özet

Japonya’nın ekonomik yükselişinin itici gücü olarak kabul edilen ve “görünürde” rekabet avantajı, sürdürülebilirlik gibi stratejik sonuçlara hizmet eden Toplam Kalite Yönetimi (TKY) anlayışı ve bu kapsamda ele alınan modellerin stratejik katkı düzeylerinin gerçekte ne olduğu önemli bir tartışma konusudur. Bu kapsamda, çalışmamızda, TKY anlayışı içinde ele alınan kalite modellerinden biri olan ve Avrupa’da ortaya çıkmış EFQM Mükemmellik Modeli üzerinden konu irdelenmiştir. EFQM’in iddiasına göre; uygun bir biçimde kullanıldığı takdirde, EFQM Mükemmellik Modeli, bir işletmenin kullandığı tüm yönetim araçlarının, amaçlanan stratejiyi gerçekleştiren bir sistem oluşturmasını güvence altına alır. Teoride var olduğu iddia edilen bu katkının pratikte var olup olmadığını anlamak için bugüne kadar EFQM Mükemmellik Modeli kapsamında Bursa’da ödül almış toplam 15 işletmeden 12’si ile görüşülmüş ve modelin toplam 119 önermesi içinden stratejik içerikli olduğu tespit edilen 58 önerme bu işletmelere tek tek sorulmuş ve çeşitli başka verilerle de bulgular zenginleştirilmiştir. Sonuç olarak bir yol haritası olarak kabul gören EFQM Mükemmellik Modeli’nin işletmelerin stratejik yeteneklerine katkısı iddia edilenin aksine düşük çıkmıştır. Bu sonucun da Modeli pratik sonuçları üzerinden araştıran çalışmaların sonuçları ile örtüştüğü görülmüştür.

🔖

Cite This Article

CIRANOĞLU, M. (2018). Efqm Mükemmellik Modeli’nin İşletmelerin Stratejik Yeteneklerine Katkısı. Yönetim Bilimleri Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 31, 237–261. https://ajindex.com/articles/23623

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. ANSOFF Igor, “Staregic Issue Management”, Strategic Management Journal, 1980, 1(2), ss. 131-148 BARCA Mehmet, “Stratejik Yönetim Düşüncesinin Evrimi: Bilimsel Bir Disiplinin Oluşum Hikayesi”, Yönetim Araştırmaları Dergisi, 5(1), 2005, ss. 7-38
  2. BARNEY Jay, Mike WRIGHT, David KETCHEN, “The Resource-Based View of the Firm. Ten Years After 1991”,
  3. Journal of Manegement, Sayı: 27, 2001, ss. 625-641
  4. BECKER Brian, Mark HUSELID, “Strategic Human Resources Management: Where Do We Go from Here?”, Journal of Management, 32(6), 2006, ss. 898–925. BENAVENT Francisco Balbastre, “TQM Application Through Self-Assessment and Learning: Some Experiences from Two EQA Applicants”, The Quality Management Journal, 13 (1), 2006, ss. 7-25
  5. BENAVENT Francisco Balbastre, Canet GINER, “The Strategy Formation Process in the EFQM Excellence Model: A Critical Review and New Perspectives”, Total Quality Management, 22(7), 2011, ss. 727–742
  6. BOWMAN Edward, Harbir SINGH, Howard THOMAS, “The domain of strategic management: history and evolution” A. Pettigrew, H. Thomas ve R. Whittington (Der.), Handbook of strategy and management. London: Sage Publications. 2002. BROWN Paul, “Do Senior Management Development Programmes Enhance Strategic Management Capabilities?” Strategic Change, Sayı: 15, 2006, ss. 37-45
  7. DESARBO Waynes, Anthony Di BENEDETTO, Michael SONG, Indrajit SINHA, “Revisiting the Miles and Snow Strategic Framework: Uncovering Interrelationships between Strategic Types, Capabilities, Environmental Uncertainty and Firm Performance”, Strategic Management Journal, 26(1), 2005, ss. 47–74.
  8. DOZ Yves, Mikko KOSONEN, “Embedding Strategic Agility: A Leadership Agenda for Accelerating Business Model Renewal”, Long Range Planning Sayı: 43, 2010, ss. 370-382
  9. EFİL İsmail, Toplam Kalite Yönetimi, 8. Baskı,
  10. Dora Yayınevi, Bursa, 2016
  11. EFQM, El Kitabı, KalDer, İstanbul, 2003 FREDRICKSON James, “The Strategic Decision Process and organizational structure”, Academy of Mangement Review, 11(2), 1986, ss.280-297 HAKES Chris, “The Corporate Self Assessment Handbook”, London: Chapman & Hall, 1996.
  12. HARDJONO Teun, Steven HAVE, Wouter HAVE, Mükemmele Ulaşmanın Yolları, Europan Commission. (Çev.:Entra Dil Hizmetleri), İstanbul, 1997
  13. İSLAMOĞLU Ahmet Hamdi, Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, 4.Baskı,
  14. Beta Basım Yayıncılık, İstanbul, 2014
  15. JOYCE William, John SLOCUM, “Top Management Talent, Strategic Capabilities and Firm Performance”, Organizational Dynamics, Sayı: 41, 2012, ss. 183-193 KALDER - Eğitimde TKY Uzm