Journals / Erzincan Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2008 / Cilt: 1 - Sayı: 1

FEN BİLGİSİ ÖĞRETMEN ADAYLARININ TERMODİNAMİĞİN BİRİNCİ KANUNU İLE İLGİLİ ÖĞRENEMELERİ ÜZERİNE PROBLEME DAYALI ÖĞRENME YAKLAŞIMININ ETKİSİ

Pages
61–84
Publication Date
2014-03-04
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bununla beraber probleme dayalı öğrenmede zaman yetersizliğinin söz konusu olduğu ve yönteme yabancı olan öğrenci-ler ile iletişimde güçlük çeken öğrencilerin uygulamada zorluklar yaşadıkla-rı görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada fen bilgisi öğretmen adaylarının, bir kimya dersi alan konusu olan Termodinamiğin Birinci Kanunu ile ilgili öğrenmeleri üzerine probleme dayalı öğrenme yaklaşımının etkinliğinin incelenmesi amaçlan-mıştır.
📊
Key Findings & Data:Örnekler olarak Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakül-tesi Fen Bilgisi Programına kayıtlı olan toplam 48 üçüncü sınıf öğrencinin seçildiği çalışmada bir probleme dayalı öğrenme uygulaması gerçekleştiril-miştir.
💡
Conclusion & Impact:Bununla beraber probleme dayalı öğrenmede zaman yetersizliğinin söz konusu olduğu ve yönteme yabancı olan öğrenci-ler ile iletişimde güçlük çeken öğrencilerin uygulamada zorluklar yaşadıkla-rı görülmüştür.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Probleme dayalı öğrenme · kimya eğitimi · öğrenci becerileri

Özet

Bu çalışmada fen bilgisi öğretmen adaylarının, bir kimya dersi alan konusu olan Termodinamiğin Birinci Kanunu ile ilgili öğrenmeleri üzerine probleme dayalı öğrenme yaklaşımının etkinliğinin incelenmesi amaçlan-mıştır. Örnekler olarak Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakül-tesi Fen Bilgisi Programına kayıtlı olan toplam 48 üçüncü sınıf öğrencinin seçildiği çalışmada bir probleme dayalı öğrenme uygulaması gerçekleştiril-miştir. Tek grup üzerinde ve deneysel olarak dizayn edilen araştırmada, veri toplama aracı olarak Video Kaydı Gözlemleri, Öğretmen Gözlemleri ve Su-nu Değerlendirme Ölçeği kullanılmış olup elde edilen nicel ve nitel veriler betimsel bir analize tabi tutulmuştur. Araştırma sonuçları probleme dayalı öğrenmenin öğrencilerin grupla ve işbirliği içerisinde çalışma ve sunum yapma beceri düzeylerini artırdığını, yapılandırmacı öğrenme ortamına kat-kıda bulunduğunu ve derse karşı pozitif tutum ve yüksek motivasyon sağ-ladığını ortaya koymuştur. Bununla beraber probleme dayalı öğrenmede zaman yetersizliğinin söz konusu olduğu ve yönteme yabancı olan öğrenci-ler ile iletişimde güçlük çeken öğrencilerin uygulamada zorluklar yaşadıkla-rı görülmüştür.

🔖

Cite This Article

TATAR, E., OKTAY, M. (2014). FEN BİLGİSİ ÖĞRETMEN ADAYLARININ TERMODİNAMİĞİN BİRİNCİ KANUNU İLE İLGİLİ ÖĞRENEMELERİ ÜZERİNE PROBLEME DAYALI ÖĞRENME YAKLAŞIMININ ETKİSİ. Erzincan Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 1, 61–84. https://ajindex.com/articles/234425

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Barrows, H. & Kelson, A., (2006). Problem-based learning. Maricopa Center for Learning and Instruction, http://www.mcli.dist.maricopa.edu/pbl/ info.html (11.12.2006).
  2. Boud, D. & Feletti, G. I. (1991). Introduction. The Challenge of Problem-based Learning, First Edition, Eds: Boud, D. and Feletti, G. I., St. Martin’s Pres, New York, 13. Butler, S. M., (1997). Problem-based learning in a secondary science classroom. PhD thesis, The Florida State University, College of Education, Flor- ida, USA. Büyüköztürk, Ş., (2003). Sosyal Bilimler için Veri Analizi El Kitabı. 3. Baskı, Pegem A Yayıncılık, 195 s, Ankara,
  3. Türkiye. Cavanaugh, J. C., (2001). Make it so: Administrative support for problem-based learning. The Power of Problem-Based Learning, Eds: Duch, B. J., Groh, S. E. and Allen, D. E., Sterling, Virginia, 27-36.
  4. Douvlou, E., (2006). Effective teaching and learning: Integrating problem-based learning in the teaching of sustainable design. CEBE Transactions, 3 (2), 23–37.
  5. Duch, B. J., (2001). Writing problems for deeper understanding. The Power of Problem-based Learning, Eds: Duch, B. J., Groh, S. E. and Allen, D. E., Sterling, Virginia, 47-53.
  6. Duch, B. J., Groh, S. E. & Allen, D. E., (2001). Why problem-based learning? A case study of institutional change in undergraduate education. The Power of Problem-Based Learning, Eds: Duch, B. J., Groh, S. E. and Allen, D. E., Sterling, Virginia, 3-11.
  7. Gallagher, S. A., Stepien, W. J., Sher, B. T. & Workman, D., (1995). Imple- menting problem-based learning in science classrooms. School Sci. and Mathematics, 95 (3), 136–146.
  8. Hafner, J. C. & Hafner, P. M., (2003). Quantitative analysis of the rubric as an assessment tool: An empirical study of student peer-group rating. International Journal of Science Education, 25 (12), 1509–1528.
  9. Hsu, Y. C., (1999). Evaluation theory in problem-based learning approach. ERIC Document ED 436148, 199-205.
  10. Johnson, R. T. & Johnson, D. W., (2007). Cooperative learning. The Cooperative Learning Center at The University of Minnesota, http://www.co-operation.org/index.html (11.10.2007).
  11. Kayalı, H. A., Ürek, R. Ö. & Tarhan, L., (2002). Kimya ders programı maddenin yapısı ünitesindeki “bağlar” konusunda aktif öğrenme destekli yeni bir reh- ber materyal geliştirilmesi ve uygulanması. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, Ankara,
  12. Türkiye. Kılıç, G. B., (2001). Oluşturmacı fen öğretimi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi, 1 (1), 7-22.
  13. Little, S., (1997). Preparing terti