AI Summary & Key Takeaways
AI InsightLow-income, chronic diseases of the caregivers, and aggressiveness their patients are the most important factors affecting the caregiver’s QoL.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background and objectives: The quality of life (QoL) of caregivers of Alzheimer’s Disease (AD) patients shows individual variability. In this study, we aimed to demonstrate the variability of caregiver burden under differing cases of AD care conditions. Materials and methods: In this cross-sectional study, 321 AD caregivers were selected. The primary caregivers of the patient - who were volunteers in our study - are divided into three groups as; Group I: home care (n:111), Group II: day-care center (n:99), Group III: nursing home care (n:111). Patients were classified according to the clinical dementia rating scale (CDR) and evaluated by and Cohen-Mansfield Agitation Inventory (CMAI). Beck anxiety scale (BAS), Beck depression scale (BDS), World Health Organization Quality of Life Assessment short version (WHOQOL-BREF), Zarit Caregiver Burden Interview (ZCBI) and a sociodemographic questionnaire were applied to all caregivers. Results: According to average age, group III was significantly older than others. There was no statistically significant difference between the groups in terms of duration of patient care. BDS was significantly higher in group III. WHOQOL-BREF score was significantly lower in group III and CMAI score was significantly higher in group III. There was no statistically significant difference between the groups in terms of ZCBI. Conclusion: Our results revealed that day-care centers play a meaningful role in reducing the stress of caregivers and increasing their QoL. Low-income, chronic diseases of the caregivers, and aggressiveness their patients are the most important factors affecting the caregiver’s QoL.
Özet
Giriş ve Amaç: Alzheimer Hastalığı (AH) bakımverenlerinin yaşam kalitesi (YK) bireysel değişkenlik göstermektedir. Bu çalışmada, bakım koşulları farklı AH olgularında bakımveren yükünün değişkenliğini göstermeyi amaçladık. Gereç ve yöntem: Kesitsel tipteki bu çalışmada 321 AH bakımvereni seçildi. Çalışmamızda gönüllü olan hastanın birincil bakımverenleri üç gruba ayrılmıştır; Grup I: evde bakım (n: 111), Grup II: gündüz bakım merkezi (n: 99), Grup III: huzurevi (n: 111). Hastalar Klinik demans derecelendirme ölçeği (KDDÖ)’ne göre sınıflandırıldı ve Cohen-Mansfield Ajitasyon İnvanteri (CMAI) ile değerlendirildi. Beck anksiyete ölçeği (BAÖ), Beck depresyon ölçeği (BDÖ), Dünya Sağlık Örgütü-Yaşam Kalitesi Değerlendirmesi-kısa versiyonu (WHOQOL-BREF), Zarit Bakım verme yükü ölçeği (ZBVYÖ) ve sosyodemografik bir anket tüm bakımverenlere uygulandı. Bulgular: Ortalama yaşa göre, grup III diğerlerinden anlamlı olarak daha yaşlıydı. Gruplar arasında hasta bakım süresi açısından istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. BDÖ grup III'de anlamlı olarak yüksekti. WHOQOL-BREF skoru grup III'de anlamlı olarak daha düşük ve CMAI skoru grup III'de anlamlı olarak daha yüksekti. Bakım yükü puanları açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. Sonuç: Sonuçlarımız, gündüz bakım merkezlerinin bakım verenlerin stresini azaltmada ve yaşam kalitesini arttırmada anlamlı bir rol oynadığını ortaya koymuştur. Bakıcıların düşük geliri, kronik hastalıkları olması ve hastalarının agressifliği, bakımverenin yaşam kalitesini etkileyen en önemli faktörlerdir.