Journals / Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar / 2012 / Cilt: 4 - Sayı: 1

Violence as a Vicious Cycle

Bir Kısır Döngü Olarak Şiddet

Pages
112–137
Publication Date
2012-03-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The purpose here is to draw attention to the individuals who were previously exposed to violence (either directly or indirectly) resort to violence, perpetuating a vicious cycle.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Since the conclusion that the violence as a behavior is not (cannot be) determined within an absolute genetic determinism has been reached for long years, environmental factors are increasingly examined.
📊
Key Findings & Data:We witness that human behavior in society can easily convert into coping with stressful events with violence.
💡
Conclusion & Impact:The purpose here is to draw attention to the individuals who were previously exposed to violence (either directly or indirectly) resort to violence, perpetuating a vicious cycle.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Şiddet · çocuk · aile içi şiddet

Abstract

Since the conclusion that the violence as a behavior is not (cannot be) determined within an absolute genetic determinism has been reached for long years, environmental factors are increasingly examined. We witness that human behavior in society can easily convert into coping with stressful events with violence. Individual or social violence as a behavior has a similar pattern with violence committed in primitive society and by children. After a brief review of violence, its description, etiological theories and types, this article majorly focuses on children and their early and late response to violence. The purpose here is to draw attention to the individuals who were previously exposed to violence (either directly or indirectly) resort to violence, perpetuating a vicious cycle.

Özet

Bir davranış olarak şiddetin mutlak genetik determinizm içinde belirlenememeyeceğinin uzun yıllardan beri farkında olunması, çevresel etkenlerin daha fazla sorgulanmasına neden olmuştur. Toplum içindeki insani davranışın stres yaratan olaylar karşısında, şiddet olarak bir baş etme şekline dönüşebildiği görülmektedir. İster bireysel ister toplumsal olsun bir davranış olarak şiddetin, ilkel toplum ve çocuklardaki şiddet özelliklerine benzer örüntüde olduğu iddia edilmektedir. Şiddetteki kurbanın kim olduğu sorusuna cevabın her zaman net olarak anlaşılır olmamasının, şiddete yaklaşımda önemli olduğunu öngörerek, bu konuyla ilgili yaklaşımlar bu yazıda gözden geçirilmiştir. Bu yazıda şiddetin tanımı, ilgili kuramları ve türleri kısaca gözden geçirildikten sonra çocukların erken ve geç dönemde şiddete yanıtları üzerine odaklanılmıştır. Ayrıca burada geçmişte şiddete maruz kalan ve sonrasında kendisi şiddetin uygulayıcısı konuma gelen bireylerden söz edilerek bu kısır döngüye dikkat çekilmesi amaçlanmıştır.

🔖

Cite This Article

GÜLEÇ, H., TOPALOĞLU, M., ÜNSAL, D., ALTINTAŞ, M. (2012). Violence as a Vicious Cycle. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, Cilt: 4 - Sayı: 1, 112–137. https://ajindex.com/articles/230136

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Yetik Z. Kabil. İstanbul, Beyan Yayınları, 1985. Kocacık F. Şiddet olgusu üzerine. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi 2001; 2:1-7.
  2. Wolf R, DaichmanL, Benett G. Abuse of the elderly. In World Report on Violence and Health (Eds EG Krug, LL Dahlberg, JA Mercy, AB Zwi, R Lozano):125-127.
  3. Geneva, WHO, 2002. Güneş A. Kur'an ışığında şiddet sorununa bir bakış. Dinbilimleri Akademik Araştır- ma Dergisi. 2005; 3:7-28. Polat O. Kriminoloji ve Kriminalistik Üzerine Notlar, 1. Baskı.
  4. Ankara, Seçkin Yayı- nevi, 2004. Riches D. The Anthropology of Violence. Oxford, Blackwell, 1986. Clastres P. Vahşi Savaşçının Mutsuzluğu (Çeviri A Türker, M Sert). İstanbul, Ayrıntı Yayınları, 1992. Ellis L. Archaeological Method and Theory: An Encyclopedia. Oxford, UK, Routledge, 1999.
  5. Lowdermilk DL, Cashion MC, Perry SE. Maternity and Women’s Health Care, 10th edition. StLouis, MO, Mosby, 2011. Keane J. Şiddetin Uzun Yüzyılı (Çeviri B Peker). Ankara, Dost Yayınları, 1998. Le Bon G. Kitleler Psikolojisi (Çeviri S Demirkan). İstanbul, Yağmur Yayınları, 2005. Freud S. Toplum Psikolojisi (Çeviri K Saydam). İstanbul, Düşünen Adam Yayınları, 1993. Brugger W. Dignity, rights and legal philosophy within the anthropological cross of decision-making. German Law Journal 2008; 9:1243-1267. Gümüş A. Şiddetin Nedenleri. In Toplumsal Bir Sorun Olarak Şiddet Sempozyumu. Ankara, Eğitim Sen Yayınları, 2006. Hegel GWF. Seçilmiş Parçalar (Çeviri N Bozkurt). İstanbul, Remzi Yayınları,1986. Hobbes T. Leviathan (Çeviri S Lim). İstanbul, Yapı Kredi Yayınları, 2005. Darwin C. Türlerin Kökeni (Çeviri S Belli). Ankara, Onur Yyaınları, 1996. Lorenz K. Saldırganlığın spontanlığı. Cogito 1996; 6:165-168. Eron LD. The development of aggressive behavior from the perspective of a developing behaviorism. Am Psychol 1989; 42:435-442.
  6. Emiroğlu K, Aydın S. Antropoloji Sözlüğü. Ankara, Bilim ve Sanat Yayınları, 2003. Somersan S. Şiddetin iki yüzü. Cogito 1996; 6:41-50. Bandura A. Social Learning Theory. London, Routledge, 1977. Bandura. A. The social learning perspective: mechanisms of aggression. In Psychology of Crime and Criminal Justice (Ed H Toch):193-236.
  7. Prospect Heights, IL., Waveland Press, 1979. Kant I. Pratik Aklın Eleştirisi (Çeviri Eds İ Kuçuradi, Ü Gökberk, F Akatlı). Ankara, TFK Yayınları, 1999.
  8. Erten Y, Ardalı C. Saldırganlık, şiddet ve terörün psikososyal yapıları. Cogito 1996; 6:143-165. Geçtan E. Psikanaliz ve Sonrası. İstanbul, Remzi Yayınları, 2000. Fromm E. Kendini Savunan İnsa