SavedAdd your journal

Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 19 - Sayı: 2

ERGENLERDE YAŞAM DOYUMUNUN DEMOGRAFİK DEĞİŞKENLER, EBEVEYN TUTUMLARI VE KİŞİLİK ÖZELLİKLERİ AÇISINDAN İNCELENMESİ

Hulya ERCAN
Pages
501–516
Publication Date
2019-07-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ana babalık tutumlarının kabul-ilgi boyutu ile kişilik özelliklerinin nevrotiklik ve dışadönüklük boyutları, ergenlerin yaşam doyumu düzeylerinin anlamlı birer yordayıcısıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın temel amacı, ergenlik dönemindeki bireylerde yaşam doyumunun demografik değişkenler, algılanan ana baba tutumları ve kişilik özellikleri açısından incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmaya 355 öğrenci katılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Ana babalık tutumlarının kabul-ilgi boyutu ile kişilik özelliklerinin nevrotiklik ve dışadönüklük boyutları, ergenlerin yaşam doyumu düzeylerinin anlamlı birer yordayıcısıdır.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ergenlik · yaşam doyumu · ana baba tutumları

Özet

Bu çalışmanın temel amacı, ergenlik dönemindeki bireylerde yaşam doyumunun demografik değişkenler, algılanan ana baba tutumları ve kişilik özellikleri açısından incelenmesidir. Araştırma ilişkisel tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmada amaca uygun örnekleme tekniği kullanılmıştır. Araştırmaya 355 öğrenci katılmıştır. Katılımcıların %57.5’i (F=204) kadın, %42.5’i (F=151) erkektir; yaşları 14 ile 19 arasında değişmekte olup yaş ortalamaları 15.59’dur (SD= .98). Katılımcılar “Kişisel Bilgi Formu”nu, “Yaşam Doyumu Ölçeği”ni, “Ana Baba Tutum Ölçeği”ni ve “Sıfatlara Dayalı Kişilik Testi”ni doldurmuşlardır. Araştırmadan elde edilen bulgular ergenlerde yaşam doyumu ile yaş, ana baba tutumlarının psikolojik özerklik ve kabul-ilgi boyutları, kişiliğin nevrotiklik, dışadönüklük, uyumluluk ve sorumluluk boyutları arasında çeşitli ilişkiler bulunduğunu göstermektedir. Yaşam doyumu puanları hem ana babaların demokratik düzeylerine hem de ana babalık stillerine göre farklılaşmaktadır. Ana babalık tutumlarının kabul-ilgi boyutu ile kişilik özelliklerinin nevrotiklik ve dışadönüklük boyutları, ergenlerin yaşam doyumu düzeylerinin anlamlı birer yordayıcısıdır.

🔖

Cite This Article

ERCAN, H. (2019). ERGENLERDE YAŞAM DOYUMUNUN DEMOGRAFİK DEĞİŞKENLER, EBEVEYN TUTUMLARI VE KİŞİLİK ÖZELLİKLERİ AÇISINDAN İNCELENMESİ. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 2, 501–516. https://ajindex.com/articles/230

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Acun Kapıkıran, N., Körükcü, Ö. ve Kapıkıran, Ş. (2014).Erken ergenlikte anne-baba tutumlarının yaşam doyumu ve depresyonla ilişkisi: benlik saygısının aracılık rolü Educational Sciences: Theory & Practice, 14(4), 1237-1252.
  2. Arnett, J. J. (1999). Adolescent storm and stress, reconsidered. American Psychologist, 54(5), 317-326.
  3. Ash, C., ve Huebner, E. S. (1998). Life satisfaction reports of gifted middle-school children. School Psychology Quarterly, 13, 310-321.
  4. Bacanlı, H., İlhan, T. ve Aslan, S. (2009). Beş Faktör Kuramına dayalı bir kişilik ölçeğinin geliştirilmesi: Sıfatlara Dayalı Kişilik Testi: SDKT. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(2), 261-279.
  5. Baumrind, D. (1966). Effects of authoritative parental control on child development. Child Development, 37(4), 887-907. 15 Ocak 2018 tarihinde http://persweb.wabash.edu/facstaff/hortonr/articles%20for%20class/baumrind.pdf adresinden alınmıştır. Baumrind, D. (2005).
  6. Baumrind, D. (2005). Patterns of parental authority and adolescent autonomy. New Directions for Child and Adolescent Development, 108, 61-69.
  7. Bee, H. ve Boyd, D. (2009). Çocuk Gelişim Psikolojisi (Çev. O. Gündüz). İstanbul:
  8. Kaknüs Yayınları.
  9. Burger, J. M. (2006). Kişilik (Çev: İ. D. Erguvan Sarıoğlu). İstanbul:
  10. Kaknüs Yayınları.
  11. Can, A. (2014). SPSS ile bilimsel arastirma surecinde nicel veri analizi. Ankara:
  12. Pegem Akademi. Caspi, A. ve Shiner, L. R. (2006). Personality development across the life course. In W. Damon ve R. M. Lerner (Series Ed.), N. Eisenberg (Vol. Ed.), Handbook of child psychology: Vol. 3. Social, emotional, and personality development (pp. 300-365). New York: Wiley Chang, L., McBride-Chang, C., Stewart, S. M. ve Au, E. (2003). Life satisfaction, self-concept, and family relations in Chinese adolescents and children. International Journal of Behavioral Development, 27(2), 182-189.
  13. Çam, Z. ve Artar, M. (2014). Ergenlikte yaşam doyumu: Okul türleri bağlamında bir inceleme. Muş Alparsan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 23-46.
  14. Çivitçi A. (2014). İlk ergenlikte öğrenci yaşam doyumu: okul psikolojik danışma ve rehberlik hizmetleri açısından bir değerlendirme. Milli Eğitim, 202, 5-18.
  15. Çivitçi, A. (2009). İlköğretim öğrencilerinde yaşam doyumu: Bazı kişisel ve ailesel özelliklerin rolü. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 22(1), 29-52.
  16. Dağlı, A. ve Baysal N. (2016). Yaşam doyumu ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15 (59), 1250-1262. 20 Şubat 2018 tarih