Journals / Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi / 2019 / Cilt: 7 - Sayı: 3

THE RELATIONSHIP OF ETHICS AND MEDIA IN PUBLIC ADMINISTRATION: A TRIAL ON THE REPRESENTATION OF THE ACTIVITIES AND DECISIONS OF THE COUNCIL OF ETHICS FOR PUBLIC OFFICIAL IN NATIONAL NEWSPAPERS

KAMU YÖNETİMİNDE ETİK-MEDYA İLİŞKİSİ: KAMU GÖREVLİLERİ ETİK KURULU FAALİYET VE KARARLARININ ULUSAL GAZETELERDEKİ TEMSİLİ ÜZERİNDEN BİR DENEME

Pages
1584–1608
Publication Date
2019-12-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The analysis will be conducted with content analysis method and the contribution of news to transparency in controlling public power in accordance with the rules of public administration ethics will be discussed.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ethics in public administration is one of the main determinants of management in different forms since the emergence of public power and it is also the precondition for a virtuous social life and state-society relationship to run on the basis of legitimacy.
📊
Key Findings & Data:Public administration ethics in Turkey, in 2004, has been institutionalized through the establishment of Council of Ethics for Public Service.
💡
Conclusion & Impact:The analysis will be conducted with content analysis method and the contribution of news to transparency in controlling public power in accordance with the rules of public administration ethics will be discussed.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2004 Verileri
⚙️Variables:Kamu Yönetiminde Etik · Kamu Görevlileri Etik Kurulu · Denetim

Abstract

Ethics in public administration is one of the main determinants of management in different forms since the emergence of public power and it is also the precondition for a virtuous social life and state-society relationship to run on the basis of legitimacy. If the public service is not based on ethical values, problems such as corruption and distrust of the state are at risk of becoming chronic. Ethics in public administration involves the determination of good quality principles from public administration and the adoption of these principles by public officials and requires some tools and mechanisms. Non-ethical behaviours in public administration will be eliminated with the means and mechanisms established, and moral philosophy will be dominated by public administration. Public administration ethics in Turkey, in 2004, has been institutionalized through the establishment of Council of Ethics for Public Service. Since its establishment, it has been trying to contribute to the prevention of corruption, providing transparency and accountability to the Turkish public administration with its decisions, reports and publications. The media has the potential to increase this contribution as the fourth power. In this study, the ethics-media relations in public administration will be analysed based on the news of the Council of Ethics for Public Service in the press in 2017 and 2018. The analysis will be conducted with content analysis method and the contribution of news to transparency in controlling public power in accordance with the rules of public administration ethics will be discussed.

Özet

Kamu yönetiminde etik, kamu gücünün ortaya çıktığı zamanlardan beri farklı formlarda yönetimin ana belirleyicilerindendir ve faziletli bir toplumsal yaşamın ve devlet-toplum ilişkisinin meşuiyet zemininde yürümesinin önkoşuludur. Kamu hizmeti, etik değerler üzerine kurulu olmadığı takdirde yolsuzluk, yozlaşma, devlete güvensizlik gibi sorunlar kronikleşme riskiyle karşı karşıya kalır. Kamu yönetiminde etik, kamu yönetiminden istenen iyi nitelikteki ilkelerin belirlenmesini ve bu ilkelerin kamu görevlilerince benimsenmesini içermekte ve bunun için bazı araç ve mekanizmaları gerekli kılmaktadır. Tesis edilen araç ve mekanizmalar ile kamu yönetimde etik dışı davranışlar elimine edilecek ve ahlak felsefesi kamu yönetimine hâkim kılınacaktır. Türkiye’de kamu yönetiminde etik, 2004 yılında Kamu Görevlileri Etik Kurulu’nun kurulması ile kurumsallaşmıştır. Kuruluşundan bugüne, yaptığı araştırmalar yayınladığı raporlar ve aldığı bağlayıcı kararlar ile Türk kamu yönetimine şeffaflaşma ve hesapverebilirliğin sağlanması, yolsuzluk ve yozlaşmanın önüne geçilmesine katkıda bulunmaya çalışmaktadır. Medya, dördüncü güç olarak bu katkıyı artıracak bir potansiyele sahiptir. Bu çalışmada, 2017 ve 2018 yılında basında çıkan Kamu Görevlileri Etik Kurulu haberlerinden yola çıkılarak kamu yönetiminde etik-medya ilişkisi analiz edilecektir. Analiz, içerik çözümleme yöntemi ile yapılacak ve haberlerin kamu gücünü kamu yönetimi etik kuralları doğrultusunda denetlemeye şeffaflığa katkısı tartışılacaktır.

🔖

Cite This Article

KOÇ, H. (2019). THE RELATIONSHIP OF ETHICS AND MEDIA IN PUBLIC ADMINISTRATION: A TRIAL ON THE REPRESENTATION OF THE ACTIVITIES AND DECISIONS OF THE COUNCIL OF ETHICS FOR PUBLIC OFFICIAL IN NATIONAL NEWSPAPERS. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 3, 1584–1608. https://ajindex.com/articles/228127

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. ARSLAN, M. ve BERKMAN, Ü., (2009). Dünyada Ve Türkiye’de İş Etiği Ve Etik Yönetimi, İstanbul:
  2. Tüsiad.BİLGİN, K. U., (1997). 21. Yüzyılda Nasıl Bir Kamu Yönetimi Sempozyumu, TODAİE YayınlarıCRAIG, G. (2004). “The Media, Politics and Public Life”, Crows Nest, N.S.WÇEVİKBAŞ, R. (2006). “Yönetimde Etik ve Yozlaşma” Kırıkkale Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, C20 S1, s.265-289.DAVID, M. & ROSENTHAL, P. Yudin, (1997).
  3. Felsefe Sözlüğü, Sosyal Yayınlar, İstanbul.ERYILMAZ, B. (1993). “Kamu Bürokrasisinin Denetlenmesinde Yeni Gelişmeler”, Amme İdaresi Dergisi, C26 S4, s.81-106.ERYILMAZ, B. ve BİRİCİKOĞLU, H. (2011). “Kamu Yönetiminde Hesap Verebilirlik ve Etik”, İş Ahlakı Dergisi, C4 S7, s. 19-45.GÖNENÇ, E (2002). Özgür, “Medya’nın Kamuoyu Oluşturmadaki Etkisi”, İ.Ü. İletişim Fak. Dergisi, s.151-158GÖRMEZ, K., ATAN, M., ve SANCAK, H. Ö. (2009). “Etik, Kültür ve Toplum”, Kamu Etiği Akademik Araştırmaları, s.281-352.IŞIK, M., (2002).
  4. Kitle İletişim Sistemleri, Konya: Eğitim Kitabevi YayınlarıIŞIK, M., (2009).
  5. Dünden Bugüne Halkla İlişkiler, Halkla İlişkilerin Medyası Mı?, Konya: Eğitim Akademi Yayınları KARACA; F. (2005). “Medya ve Etik”, Erdem (Etik Özel sayısı), Cilt 15, Sayı 44, Ankara, s. 205-220.KARASU, K. (2001). Profesyonelleşme Olgusu Ve Kamu Yönetimi, Mülkiyeliler Birliği Vakfı Yayınları Tezler Dizisi: 11, Ankara.KENNAMER, D. J. (1994). “Public Opinion, the Press and Public Policy”, Praeger Publishers,
  6. Westport, CT.KERNAGHAN K., (1993). “Promating Public Service Ethics; The Codification Aption”, Ethics İn Public Service, Ed. Richard A. Chapman, Ottawa: Carleton Universty Pres.KILAVUZ, R.,(2002). “Yönetsel Etik Ve Halkın Yönetsel Etik Oluşumuna Etkileri”, C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, 26(2), s: 255-66.KILAVUZ, R., (2003). Kamu Yönetiminde Etik Ve Bir Sorun Alanı Olarak Yozlaşma, Ankara:
  7. Seçkin Kitabevi KILIÇ, S., (2009). “Kamuoyu Oluşum Sürecinde Sosyal Hareketler ve Medya”, Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, Cilt 2,Sayı:2, s. 150-167.KILINÇ, K. VE URHAN, Y. (2012). Şeffaf ve Hesap Verebilir Kamu Yönetimi Sempozyumu, 25 Haziran 2012. Ankara: TBMM Strateji Geliştirme BaşkanlığıKORKMAZ A. (1999).
  8. Medya Gücü ve Demokratik Kurumlar, Ed. Korkmaz Alemdar, İstanbul:
  9. Afa YayıncılıkLASWELL, H.D. (1968).
  10. The Future Of The Comparative Method, Comporative PoliticsMURDOCH, G.(2002). “Media, Culture and Modern Times: Social Sciences Investigations”, Handbook of Media and Communications Research Methodologies, Der. Klaus Bruhn Jensen, London and New York: Routle