Journals / Gümüşhane Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 8 - Sayı: 15

HANEFÎ USÛLÜNDE İCMÂ;EBÛ ZEYD ED-DEBÛSÎ VE ALÂUDDÎN ES-SEMERKANDÎ’NİN YAKLAŞIMLARININ MUKAYESESİ

Pages
1–19
Publication Date
2019-01-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmada Hanefi usul anlayışının oluşmasında önemli tesirleri olan Debûsî ve Semerkandî’nin icmâ’ın mahiyeti icmâ ehlinde bulunması gereken şartlar icmâ’ın türleri ve icmâ’ın hükmü konusundaki görüşleri karşılaştırmalı olarak incelenecektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İslam hukuku ilminin en önemli kaynaklarından biri olarak kabul edilen İcmâ Hz.
📊
Key Findings & Data:İcmâ’ın Hüccet olduğunu savunan âlimler ise icmâ’ın mahiyeti ve bilgi değeri hususunda bazı konularda ihtilaf ederler.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada Hanefi usul anlayışının oluşmasında önemli tesirleri olan Debûsî ve Semerkandî’nin icmâ’ın mahiyeti icmâ ehlinde bulunması gereken şartlar icmâ’ın türleri ve icmâ’ın hükmü konusundaki görüşleri karşılaştırmalı olarak incelenecektir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Fıkıh Usulü · Dinin Kaynakları · İcmâ

Özet

İslam hukuku ilminin en önemli kaynaklarından biri olarak kabul edilen İcmâ Hz. Peygamber’in vefatından sonra ortaya çıkan sorunları çözmede kullanılan delillerden biridir. Her ne kadar müslüman âlimlerin çoğunluğu tarafından bir hüküm tespiti için hüccet olarak kabul edilse de icmâ’ın bir hüccet olmadığını savunan âlimler de vardır. İcmâ’ın Hüccet olduğunu savunan âlimler ise icmâ’ın mahiyeti ve bilgi değeri hususunda bazı konularda ihtilaf ederler. Her ikisi de Hanefi mezhebine mensup olan Ebû Zeyd ed-Debûsî (ö. 430/1039) ve Alâuddîn es-Semerkandî’de (ö. 539/1144) icmâ konusuna dair birçok konuda benzer görüşleri savunurken bazı hususlarda ayrışırlar. Bu iki âlimden biri olan Debûsî Irak Hanefi usul geleneğinin tesis edilmesinde önemli katkıları olan bir âlimdir. Semerkant Hanefî usul geleneğinin en önemli temsilcilerinden biri olan Semerkandî ise başta Debûsî olmak üzere Irak Hanefî usul geleneğini birçok konuda eleştirir. Bu çalışmada Hanefi usul anlayışının oluşmasında önemli tesirleri olan Debûsî ve Semerkandî’nin icmâ’ın mahiyeti icmâ ehlinde bulunması gereken şartlar icmâ’ın türleri ve icmâ’ın hükmü konusundaki görüşleri karşılaştırmalı olarak incelenecektir.

🔖

Cite This Article

KAVALCIOĞLU, A. (2019). HANEFÎ USÛLÜNDE İCMÂ;EBÛ ZEYD ED-DEBÛSÎ VE ALÂUDDÎN ES-SEMERKANDÎ’NİN YAKLAŞIMLARININ MUKAYESESİ. Gümüşhane Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 15, 1–19. https://ajindex.com/articles/227456

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (1)

  1. Aybakan, Bilal. Fıkıh İlminin Oluşum Sürecinde İcma, İstanbul: İz Yayıncılık, 2003.Bardakoğlu, Ali. “Hanefî Mezhebi”, DİA. 16: 1-21.İstanbul: TDV Yayınları, 1997.Bedir, Murtaza. Fıkıh Mezhep Sünnet Hanefi Fıkıh Teorisinde Peygamberin Otoritesi, İstanbul: Dem, 2017.el-Buhâri, Abdulaziz b. Ahmed b. Muhammed. Keşfü’l-esrar ʿan ṣûli faḫru’l-islâm el-Pezdevî. thk. Abdullah Mahmud Muhammed. 4 cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1997.Debûsî, Ebu Zeyd. Taḳvîmü uṣûli’l-fıḳh ve taḥdidü edilleti’ş-şer’. thk. Abdu’l-Celil el-Ata. 2 cilt. Dımaşk: Daru’n-Nu’man li’l-Ulum, 2005.el-İtkânî, Kıvamü’d-Din Emir Kâtip, et-Tebyîn (Ahisketî’nin Müntehab Adlı Eseri’nin Şerhi) thk. Nasır Mustafa Osman. 2 cilt. Kuveyt: Kuveyt Vakıflar Bakanlığı, 1999.Erdoğan, Mehmet. Fıkıh ve Hukuk Terimleri Sözlüğü, 4. Baskı. İstanbul: Ensar Neşriyat, 2013.Esen, Bilal. Hanefî Usûlcülerinde İctihad Teorisi, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yay., 2012.Ḥazne, Ḥeysem. İḫtilafu’l-Uṣuliyye Beyne Medreseti'l-Irak ve Semerkant ve Eserüha fi Fıkhi'l-Ḥanefî. Doktora Tezi, Ürdün Üniversitesi, 2004.İbn Emîri'l-Hâcc, Muhammed b. Hasan, et-Takrîr ve't-Tahbîr. Tash.:Mahmut Muhammed Ömer. 3cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1999.İbni Manzur, Ebu’l-Fadl Cemaluddin Muhammed. Lisânu’l-ʿarab. 15 cilt. Beyrut: Daru Sadr, 1300(h.).İbnü’l-Hümâm, Kemâlüddîn, et-Taḥrîr (Emir Padişah’ın, Teysîrü’t-Taḥrîr’i içinde). 4 cilt. Mekke: Daru’l-Baz, t.s.Keleş, Ekrem. İslam Hukukunun Kaynağı Olarak İcmâ. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, 1994.Köksal, A. Cüneyd - Dönmez, İbrahim Kafi. “Usûl-i Fıkıh”. DİA. 42: 201-210. Ankara: TDV Yayınları, 2012.Molla Hüsrev, Mehmed Efendi, Fıkıh usûlü Mirkatü’l-Vusül Tercümesi ve Şerhi, trc. Haydar Sadıkoğlu. İstanbul: Özgü Yayınevi, 2012.Muhammed, Mübarek el-Mısrî. Ârâu’l-İmam ed-Debûsî el-Uṣûliyye fî Kütübihi’l-Uṣûliyye ve Eserüha fi’l-Furui’l-Fıkhiyye. Doktora Tezi, Um Durman Üniversitesi, 2008.Pekcan, Ali, Klasik Usul Düşüncesinde İcmâ Doktrini. Konya: Yediveren Kitap, 2009.Sarıtepe, Erdoğan. Debûsî’nin Delil Anlayışı. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, 2007.Semerkandî, Alâüddîn Muhammed b. Ahmed b. Ebî Ahmed, Mîzânu’l-uṣûl fî netâ’icil-‘uḳûl. thk. Abdulmelik Abdurrahman es- Sa’di. 2 cilt. Mekke: Matbaatü’l-Hulud, 1987.Serahsî, Şemsü’l-Eimme, Uṣûlü’s-Seraḫsî. thk. Ebu’l-Vefâ el-Efğânî, 2 cilt. Lübnan: Daru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1993.Şimşek, Murat. Mezhepleşme Sürecinde Hanefilik Tarih ve Usul. Konya: Aybil Yayınları, 2014.Yavuz, Yunus Vehbi, İslam Hukuk Metodolojisinde İstihsan ve İcma. Burs