Journals / Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2019 / Sayı: 42

THE QUR’ANIC REFERENCES OF THE ORGANIZATIONS WHO ADVOCATE VIOLENCE

Şiddeti Benimseyen ve Dini Referans Alan Örgütlerin Kur’ânî Dayanakları

Pages
1–26
Publication Date
2019-12-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study, we study verses particularly referenced by people and groups who defend violence.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Some people and groups who defend violence claim that this is Qur’an-centered.
📊
Key Findings & Data:In this regard, they used the verses as the basis for the idolaters.
💡
Conclusion & Impact:In this study, we study verses particularly referenced by people and groups who defend violence.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kur’an · Tefsir · Müşrik

Abstract

Some people and groups who defend violence claim that this is Qur’an-centered. In this regard, they used the verses as the basis for the idolaters. They have also used these verses as a justification for the use of violence by Muslims. According to them, most Muslims are idolaters. In line with this understanding, they have considered violence as a religious duty to Muslims who do not belong to their faith groups. The verses used by the people and groups who defend violence are not compatible with the views of the famous Qur’an commentators in the historical process. Their Qur’anic interpretation has a marginal quality. In this study, we will focus on the ways in which some of the commentators and interpreters of the verses, starting with the first commentators. On the other hand, it will emphasize the ways of understanding the religious verses and the people who think about violence. In this study, we study verses particularly referenced by people and groups who defend violence.

Özet

Şiddeti savunan kişi ve kesimler, bu anlayışlarının Kur’an kaynaklı olduğunu iddia etmişlerdir. İddialarıyla ilgili olarak da Kur’an-ı Kerim’de yer alan müşriklere şiddet uygulanabileceğini belirten ayetleri dayanak olarak kullanmış, söz konusu ayetlerin Müslümanlar için de geçerli olduğuna hükmetmişlerdir. Zira Müslümanların çoğunun şirk içerisinde olduklarını söyleyerek, bu ayetleri onlara şiddet uygulamanın gerekçesi olarak kullanmışlardır. Bu anlayış doğrultusunda da kendi inanç gruplarına mensup olmayan Müslümanlara şiddet uygulamayı, bir tür cihad olarak değerlendirmişlerdir. Şiddeti savunan kişi ve kesimlerin dayanak olarak kullandıkları ayetler, tarihsel süreçte birçok müfessir tarafından yorumlanmıştır. Genel bir bakış yapıldığında, şiddeti savunan kişi ve kesimlerin söz konusu ayetlere yükledikleri anlamların, önde gelen müfessirler tarafından yapılan yorumların tamamen dışında olup, marjinal bir niteliğe sahip olduğu görülmektedir. Bu çalışmamızda, ilk dönemden başlamak üzere günümüzdeki bazı araştırmacıların, müşriklere yönelik ayetlerin yorumlanma biçimleri ve buna mukabil şiddeti özümseyen kişi ve kesimlerin ilgili ayetleri anlayış tarzları üzerinde durulmaktadır. Bu çalışmamızda şiddeti savunan kişi ve kesimler tarafından özellikle ayetler üzerinde durulmaktadır.

🔖

Cite This Article

İhtibar, H. (2019). THE QUR’ANIC REFERENCES OF THE ORGANIZATIONS WHO ADVOCATE VIOLENCE. Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 42, 1–26. https://ajindex.com/articles/22704

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Abdülkadir b. Abdülaziz. İman ve Küfür. t.y, y.y. erişim: 12/02/2019. www.davetvecihad.com. Alûsî, Ebü's-Senâ Şehâbeddîn Mahmûd b. Abdullâh b. Mahmûd. Ruhü'l-meani fî tefsiri'l-Kur'âni'l-azîm ve's-seb’i'l-mesânî. Beyrut: Dâru İhyai't-Türasi'l-Arabi, 1854. Arslanoğlu, Ali F. Radikal Selefi Terör Örgütleri. Yüksek Lisans tezi, İzmir:
  2. Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2017. Asım Ebu Muhammed. Demokrasi Dindir. Erişim: 03/01/2019. www. davetvecihad.com. (t.y, y.y). Ateş, Süleyman. Yüce Kur’an’ın Çağdaş Tefsiri. 1-12, İstanbul: Yeni Ufuklar Neşriyat, 1988.
  3. Azzam, Abdullah. Şehid Abdullah Azzam külliyatı. İstanbul: Buruc Yayınları, 2013.
  4. Bayram, Enver. “Kur’an’da Geçen ‘Ey insanlar’ ve ‘Ey iman edenler’ Hitaplarıyla Başlayan Ayetler Arasında Bir Mukayese”. Gaziosmanpaşa Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 5:1 (2017), 161-184. Begavî, Ebu Muhammed. Tefsîrü’l-Begavî: Meâlimü’t-Tenzîl. Beyrut: Darü’l-marife, 1987.
  5. Biçer, Ramazan. “IŞID Düşünce Yapısının Teolojik Arkaplanı”. Kelam Araştırmaları Dergisi 13/1 (2015):1-11.
  6. Biçer, Ramazan. “The approach of Muslim Turkish People to Religious Terror”. The World's Religions after September 11. Religion, War, and Peace. ed. Arvind Sharme. (USA: Greenwood Publishing, 2009) 1:87–114.
  7. Biçer, Ramazan. “Why Muslims Become Instruments of Terror?” Kelam Araştırmaları Dergisi 16/2 (2018): 229-240.
  8. Bulut, Erol. Din Temelli Terör. Yüksek lisans Tezi, Sivas: Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2008.
  9. Can, Serra. DEAŞ'in Jeopolitik Tahayyülünü Anlamlandırmak. Yüksek Lisans Tezi, Sakarya: Sakarya Üniversitesi Ortadoğu Enstitüsü, 2017.
  10. Çakır, Muhammet. İslam Hukuku Açısından Şiddet ve Terör Olgusu. Yüksek Lisans Tezi, Adana: Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2007.
  11. Çelik, Oktay. “Dini İstismar Eden Terör Örgütlerinin Radikalleşme Süreçleri”, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2/22, (2015):101-104.
  12. Çetin, Yusuf. Dinin Meşrulaştırma Gücü Bağlamında Şiddet ve Terör, Yüksek Lisans tezi. Şanlıurfa: Harran Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2010.
  13. Elmalılı, Hamdi Yazır. Hak Dini Kur’an Dili. Ankara: Akçağ Basım Dağıtım, 1995.
  14. Erdinç, Ziya. “İlk Dönem Akaid Eserlerinin Temel Nitelikleri: el-Fıkhu’lekber ile el-Akidetu’t-Tahaviyye Örneği” Kelam Araştırmaları Dergisi 10/2 (2012), 295-310.
  15. Erdoğan, Aydın. Dini Motifli Terörizm ve Finansal Kaynakları: el Kaide, IŞİD ve Boko Haram. Yüksek Lisans tezi, Karabük: Karabük Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2018