AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAdditionally, associate professors did not have any intention to leave the organization if the economic opportunities were improved, and 33.3% of assistant professors and associate professors were likely to leave the organization if they would find an alternative job.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The strength of organizational commitment among the personnel is an important factor for both organizational change and development, and personnel motivation and job saticfaction. In this descriptive study it was aimed to assess of the opinions of academic administrative personnel working in Gülhane Military Medical Academy (GMMA) about organizational commitment and job leave intention, and to detect whether these opinions differ according to some variables. In the study, 79.8% of academic administrators working in GMMA were reached. On the basis of the results of the study, level of organizational commitment of administrators was high, whereas the level of job leave intention was low. Opinions of the subjects about organizational commitment did not differ according to position (χ2=0.547, p=0.761), age (χ2=2.552, p=0.279), working unit (χ2=6.988, p=0.222) and duration of working in GMMA (χ2=3.107, p=0.211). However, the probability of job leave intention of professors was higher than those of associate professors and assistant professors. Additionally, associate professors did not have any intention to leave the organization if the economic opportunities were improved, and 33.3% of assistant professors and associate professors were likely to leave the organization if they would find an alternative job.
Özet
Çalışanların örgütlerine karşı geliştirecekleri bağlılık duygularının düzeyi gerek örgütsel değişim ve gelişim, gerekse personel motivasyonu ve iş tatmini açısından önemli bir etkendir. Tanımlayıcı nitelikte olan bu araştırma ile GATA’da görevli akademik yöneticilerin örgütsel bağlılık ve örgütten ayrılma niyetine ilişkin görüşleri değerlendirilmiş, ayrıca bu görüşlerin bazı değişkenlere bağlı olarak farklılaşıp farklılaşmadığı da irdelenmiştir. Çalışmada GATA’da görev yapmakta olan akademik yöneticilerden %79.8’ine ulaşılmıştır. Araştırmada yöneticilerin örgütsel bağlılık düzeylerinin yüksek, örgütten ayrılma düşüncelerinin düşük seviyede olduğu gözlenmiştir. Katılımcıların örgütsel bağlılığa ilişkin değerlendirmeleri unvan (χ2=0.547, p=0.761), yaş (χ2=2.552, p=0.279), çalıştıkları bölüm (χ2=6.988, p=0.222) ve GATA’da çalışma sürelerine göre (χ2=3.107, p=0.211) istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Buna karşılık profesörlerin, doçent ve yardımcı doçentlere göre GATA’dan ayrılma olasılığının daha yüksek olduğu bulunmuştur. Buna ilave olarak, ekonomik imkânların iyileştirilmesi durumunda doçentlerin GATA’dan ayrılma niyetinin hiç bulunmadığı, alternatif bir iş bulma durumunda ise, yardımcı doçent ve doçentlerin %33.3’ünün GATA’dan ayrılma olasılığının yüksek olduğu saptanmıştır.