SavedAdd your journal

Journals / Genel Tıp Dergisi / 2007 / Cilt: 17 - Sayı: 1

Konya il merkezindeki ergenlik öncesi ve ergen çocuklarda aşırı ağırlık ve şişmanlık durumunun demografik özelliklerle ilişkisi

Anamur Meryem UĞUZ
Said BODUR
Pages
1–7
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Aileler de uygun beslenme davranışları konusunda bilgilendirilebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bu çalışma, Konya il merkezindeki ergenlik öncesi ve ergen çocuklarda aşırı ağırlık ve şişmanlık durumunun demografik özelliklerle ilişkisini saptamak amacıyla yapıldı.
📊
Key Findings & Data:Yöntem: Konya il merkezindeki ilköğretim okulları arasından rasgele seçilen iki ilköğretim okulunun ikinci kısmından 11-16 yaşlardaki toplam 496 çocuk araştırma kapsamına alındı.
💡
Conclusion & Impact:Aileler de uygun beslenme davranışları konusunda bilgilendirilebilir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Amaç: Bu çalışma, Konya il merkezindeki ergenlik öncesi ve ergen çocuklarda aşırı ağırlık ve şişmanlık durumunun demografik özelliklerle ilişkisini saptamak amacıyla yapıldı. Yöntem: Konya il merkezindeki ilköğretim okulları arasından rasgele seçilen iki ilköğretim okulunun ikinci kısmından 11-16 yaşlardaki toplam 496 çocuk araştırma kapsamına alındı. Veri toplama aracı olarak çocukların demografik özelliklerini sorgulayan bir anket uygulandı. Çocukların boy-ağırlık ölçümleri yapılıp vücut kütle indeksi (VKİ) değerleri hesaplandı ve uluslar arası kriterlere göre aşırı ağır ve şişman olanlar belirlendi. Bulgular: Adölesanlarda aşırı ağır ve şişman olma oranları % 17.8 ve % 3,8 bulundu. Aşırı ağır/şişman olma ile ilişkili faktörler ergen döneme girme, şişman anne ve kardeş varlığı, annenin öğrenimi, babanın mesleği, ailenin ekonomik düzeyi idi. Sonuç: Adölesan çocuklarda aşırı ağır/şişman olma sıklığı nispeten yüksektir. Adölesan dönemde ağırlık izlemi yapılmalı, okul eğitimi yoluyla sağlıklı beslenme ve fiziksel aktivite desteklenmelidir. Aileler de uygun beslenme davranışları konusunda bilgilendirilebilir.

🔖

Cite This Article

UĞUZ, A. M., BODUR, S. (2007). Konya il merkezindeki ergenlik öncesi ve ergen çocuklarda aşırı ağırlık ve şişmanlık durumunun demografik özelliklerle ilişkisi. Genel Tıp Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 1, 1–7. https://ajindex.com/articles/224922

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. World Federation for Medical Education. Report of the World Conference on Medical Education, Edinburg, 7-12 August 1988
  2. World Conference on Medical Education. The Edinburg Decleration. Edinburg,1998. 3. www.yok.gov.tr 4. Terzi C, Saçaklıoğlu F, Sayek İ. 2020 Yılında Türkiyede Tıp Eğitimi. url: www.ttb.org.tr/2020/cem_terzi.doc, 14.08.2005. 5. "Tıp Eğitimi Kurultayı" yapıldı / 9 Mayıs 2005 url: http://www.ttb.org.tr/data/haber/mayis05/kurultay.php,33123 bayt,05.08.2005 6. Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü Çalışma Yıllığı, 2003
  3. Sağlık Çalışanlarının Sağlığı. I. Ulusal Kongresi Genel Kurulu Kapanış Bildirgesi (26-28. Kasım.1999). Toplum ve Hekim 1999;14:456-7
  4. Soyer A, Yazgan A, Kılıç B ve ark. Halkın sağlığına ve sağlık çalışanına karşı sermaye adına düzenleme. TTB, 2003
  5. Özdemir GY, Özdemir AM. Türkiye’de devletin değişen rolü ve sosyal güvenlik reformu. Toplum ve Hekim 2005;20:134-42
  6. Arcak R, Diken İ, Gürceğiz N. Eski SSK hastanelerinin sağlık bakanlığı’na devri sürecinde yaşanan sorunlar ve sağlık çalışanlarının yeni sisteme uyumu, beklenti ve kaygıları. Toplum ve Hekim 2005;20:154-8
  7. Küey L, Üstün B, Gülen C. Türkiye'de Ruhsal Bozukluklar Epidemiyolojisi. Toplum ve Hekim 1987;44:16-8
  8. Stagis K. Sağlık hizmetinde psikososyal çalışma etkenlerinin önemi. sağlık çalışanlarının sağlığı 1. Ulusal Kongresi, Ankara, 1999;78
  9. Şahin A. Sağlık çalışanlarının psikolojik sağlığı ve etkileyen faktörler. sağlık çalışanlarının sağlığı 1. Ulusal Kongresi, Ankara, 1999;80
  10. Beck AT, Epstein N, Brown G, Ster RA An Inventory for measuring clinical anxiety: psychometric properties. J Consult Clin Phychol 1988;56(6):893-7
  11. Ulusoy M, Şahin N, Erkman H. Turkish version of the beck anxiety ınventory: psychometric properties. J Cognitive Psychotherapy: Int Quaterly, 1998;12:28-35
  12. Gürpınar E, Musal B. Tıp Eğitiminin Gelişim Süreci. Toplum ve Hekim 2003;18:446-51
  13. Kılıç B, Sayek İ. Türk tabipleri Birliği Mezuniyet Öncesi Tıp Eğitimi Raporu-2000 (TTB-MÖTER). Toplum ve Hekim 2001;16:230-40
  14. Kılıç B, Sayek İ. Türkiye’de Mezuniyet Öncesi Tıp Eğitiminde Varolan Durum. Toplum ve Hekim 1997;13:11-21
  15. Terzi C, Saçaklıoğlu F, Sayek İ. 2020 yılında Türkiye’de tıp eğitimi. 2000-2020 sürecinde nasıl bir dünya, Türkiye, sağlık, tıp ortamı öngörülebilir, oluşturulabilir? TTB Yayını, 2002,157-94
  16. Saçaklıoğlu F. Pazar Dinamikleri Tıp Eğitimini ve Hekimleri Nasıl Etkiliyor? “Gizli Müfredat”. Toplum ve Hekim 2005;20:242-6
  17. Tayşi