SavedAdd your journal

Journals / Genel Tıp Dergisi / 2007 / Cilt: 17 - Sayı: 1

11-15 yaş çocuklarda vücut yağ yüzdesinin beden kütle indeksi ve biyoelektriksel impedans analizi ile değerlendirilmesi

Said BODUR
Anamur Meryem UĞUZ
Pages
21–27
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç: Sonuç olarak, prepubertal ve postpubertal çocuklarda aşırı ağırlık veya şişmanlık tanısı için yapılacak taramalarda VKİ yerine daha duyarlı olan BİA’nin tercih edilebileceği kanaatine varıldı.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bu çalışma, 11-15 yaş çocukların vücut yağ yüzdelerini vücut kütle indeksi (VKİ) ve biyoelektriksel impedans analizi (BİA) ile değerlendirmek amacıyla yapıldı.
📊
Key Findings & Data:Yöntem: Konya il merkezinde rasgele örneklenen iki ilköğretim okulunun ikinci kısım öğrencilerinden 11-15 yaşlardaki toplam 473 çocuk araştırma kapsamına alındı.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç: Sonuç olarak, prepubertal ve postpubertal çocuklarda aşırı ağırlık veya şişmanlık tanısı için yapılacak taramalarda VKİ yerine daha duyarlı olan BİA’nin tercih edilebileceği kanaatine varıldı.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Amaç: Bu çalışma, 11-15 yaş çocukların vücut yağ yüzdelerini vücut kütle indeksi (VKİ) ve biyoelektriksel impedans analizi (BİA) ile değerlendirmek amacıyla yapıldı. Yöntem: Konya il merkezinde rasgele örneklenen iki ilköğretim okulunun ikinci kısım öğrencilerinden 11-15 yaşlardaki toplam 473 çocuk araştırma kapsamına alındı. Çocukların boy ve ağırlık ölçümleri yapılıp, VKİ değerleri hesaplandı ve persantil eğrileri çıkarıldı. Ayrıca, BİA ile çocukların vücut yağ yüzdeleri hesaplandı. VKİ ve BİA değerlerine göre hafif şişman ve şişman oranları belirlendi. Yaş, cinsiyet ve pubertal döneme göre VKİ ve BİA değerleri karşılaştırıldı. Bulgular: VKİ’ye göre postpubertal dönem çocuklarda hafif şişman olma oranı (% 10.4) prepubertal dönem çocuklarla (% 8.0) benzer bulundu. Obezite prevalansı ise postpubertal dönem çocuklarda (% 9.1) prepubertal dönem çocuklardakinden (% 3.1) daha yüksekti. BİA ile vücut yağ yüzdesi (VYY) de postpubertal dönem çocuklarda (19.2±9.5) prepubertal dönem çocuklardan (17.2±8.5) daha yüksek bulundu. Her yaş için, VKİ ortalamaları cinsiyete göre farksızken, VYY ortalamaları kızlarda yüksekti. Puberteye giren erkeklerde sadece VKİ değeri artarken kızlarda hem VKİ hem VYY değerleri artmaktaydı. Sonuç: Sonuç olarak, prepubertal ve postpubertal çocuklarda aşırı ağırlık veya şişmanlık tanısı için yapılacak taramalarda VKİ yerine daha duyarlı olan BİA’nin tercih edilebileceği kanaatine varıldı.

🔖

Cite This Article

BODUR, S., UĞUZ, A. M. (2007). 11-15 yaş çocuklarda vücut yağ yüzdesinin beden kütle indeksi ve biyoelektriksel impedans analizi ile değerlendirilmesi. Genel Tıp Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 1, 21–27. https://ajindex.com/articles/224925

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Guo SS, Wu W, Chumlea WC and Roche AF. Predicting overweight and obesity in adulthood from body mass index values in childhood and adolescence. Am J Clin Nutr 2002;76:653-8
  2. Troiano RP, Flegal KM, Kuczmarski RJ, Campbell SM and Johnson CL. Overweight prevalence and trends for children and adolescents, The National Health and Nutrition Examination Surveys, 1963 to 1991. Arch Pediatr Adolesc Med 1995;149:1085-91
  3. Rios M, Fluiters E, Perez Mendez LF, Garcia-Mayor EG, Garcia-Mayor RV. Prevalence of childhood overweight in Northwestern Spain: A comparative study of two periods with a ten year interval. Int J Obes Relat Metab Disord 1999;23:1095-8
  4. Massa G. Body mass index measurements and prevalence of overweight and obesity in school children living in the province of Belgian Limburg. Eur J Pediatr 2002;116:343-6
  5. Ramachandran A, Snehalatha C, Vinitha R, Thayyil M, Sathish Kumar CK, Sheeba L, et al. Prevalence of overweight in urban Indian adolescent school children. Diabetes Res Clin Pr 2002;57:185–90
  6. El-Hazmi MAF, Warsy AS. The prevalence of obesity and overweight in 1-18- year- old Saudi children. Ann Saudi Med 2002;22:303-7
  7. Koçoğlu G, Özdemir L, Sümer H, Demir DA, Çetinkaya S, Polat HH. Prevalence of obesity among 11-14 years old students in Sivas-Turkey. Pakistan J Nutr 2003;2:292-5
  8. Tuna C, Şıklar Z, Ünsal R, Dallar Y. Obez çocuklarda risk faktörlerinin değerlendirilmesi. Türkiye Klin J Pediatr 2003;12:169-75
  9. Strauss RS. Chilhood obesity and self-esteem. Pediatrics 2000;105:E15
  10. Moreno LA, Sarria A, Fleta J, Rodriguez G, Gonzalez JM, Bueno M. Sociodemographic factors and trends on overweight prevalence in children and adolescent an Aragan (Spain) from 1985 to 1995. J Clin Epidemiol 2001;54:921-27
  11. Chinn S, Rona RJ. International definitions of overweight and obesity for children: A lasting solution? Ann Human Biol 2002;29:306-13
  12. WHO/NUT/NCD. Obesity: Preventing and managing the global epidemic. Geneva: Report of the WHO; 1998
  13. Sun SS, Chumlea WC, Heymsfield SB, Lukaski HC, Schoeller D, Friedl K, et al. Development of bioelectrical impedance analysis prediction equations for body composition with the use of a multi-component model for use in epidemiologic surveys. Am J Clin Nutr 2003;77:331-40
  14. Lintsi M, Kaarma H, Kull I. Comparison of hand-to-hand bioimpedance and anthropometry equations versus dual-energy X-ray absorptiometry for the assessment of body fat percentage in 17-18-year-old conscripts. Clin P