Biz bu çalışmamızda kişisel ilişki hakkını, Medeni Kanunumuzdaki yeni düzenlemeler ışığında irdelemeye çalışacağız.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Velâyet hakkına sahip olmayan ya da çocuk kendisinden alınmış olan ana babaya, hukuk düzenince çocukla kişisel ilişki kurma hakkı tanınmıştır.
📊
Key Findings & Data:Bu konuyu düzenleyen Türk Medeni Kanununun 323, 324, 325 ve 326. maddeleri Önceki Kanunda mevcut olmayan ve Đsviçre Medeni Kanunundan alınan tamamıyla yeni maddelerdir.
💡
Conclusion & Impact:Biz bu çalışmamızda kişisel ilişki hakkını, Medeni Kanunumuzdaki yeni düzenlemeler ışığında irdelemeye çalışacağız.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters
Özet
Velâyet hakkına sahip olmayan ya da çocuk kendisinden alınmış olan ana babaya, hukuk düzenince çocukla kişisel ilişki kurma hakkı tanınmıştır. Yeni Medeni Kanunumuz Önceki Kanunun sadece boşanma ile ilgili olarak düzenlediği bu konuyu, gerek çocuk ile ana baba arasında, gerek çocuk ile üçüncü kişiler arasında kişisel ilişki kurulması bakımından ayrıntılı biçimde düzenlemektedir. Bu konuyu düzenleyen Türk Medeni Kanununun 323, 324, 325 ve 326. maddeleri Önceki Kanunda mevcut olmayan ve Đsviçre Medeni Kanunundan alınan tamamıyla yeni maddelerdir. Biz bu çalışmamızda kişisel ilişki hakkını, Medeni Kanunumuzdaki yeni düzenlemeler ışığında irdelemeye çalışacağız.
🔖
Cite This Article
SERDAR, İ. (2007). KİŞİSEL İLİŞKİ KURMA HAKKI. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 0, 739–781. https://ajindex.com/articles/222042
Acabey, M. Beşir; Çocukları Đlgilendiren ve Aile Mahkemelerinin Görev Alanına Giren Hukuki Konular, Đzmir Barosu Dergisi, Ekim 2006, s.88-140.
Akıllıoğlu, Tekin; Çocuk Haklarına Dair Sözleşme, Ankara 1995.
Akıntürk, Turgut; Aile Hukuku, C.2, Đstanbul 2008.
Akyüz, Emine; Medeni Kanuna Göre Müşterek Hayatın Tatili Ayrılık ve Boşanmada Çocuğun Korunması, Ankara 1983.
Akyüz, Emine; MK.’nun Velâyete Đlişkin Hükümlerinin Çocuk Hakları Sözleşmesi ve Đsviçre MK. Işığında Değerlendirilmesi, ĐÜ. Cumhuriyetin 75. Yıl Armağanı, Đstanbul 1999, s.645-675. (Velâyet). Ataay A.; Büyükana ve Büyükbabalarla Torunlar Arasındaki Şahsi Münasebetler, Đst. Huk. Fak. Mec., C.XXIII, S.3-4.
Aydoğdu, Murat, Çağdaş Hukuki Gelişmeler Işığında Evlat Edinme, Đzmir,2006
Baer, I.; Das Sorge-und Umgangsrecht im europaeischen Vergleich,Ein Kind hat das Recht auf beide Eltern,Berlin, 1997.
Brauchli, Andreas; Das Kindeswohl als Maxime des Rechts, Zurich 1982.
Breitschmid, Peter; Basler Kommentar zum Schweizerischen Privatrecht (Herausgeber von; Honsell, H./Vogt, N./Geiser, T.), Zivilgesetzbuch I, Art.1- 456 ZGB, Basel-Genf-München 2002.
Bulut, Harun; Velâyet ve Nafaka Davaları, Đstanbul 2007.
Çelik, Cemil; Velâyetin Kaldırılması, AÜHFD., C.54, S. 1, s.255-309.
Feyzioğlu, Feyzi Necmeddin; Aile Hukuku, Đstanbul 1979.
Hausheer, H./Geiser, T./Kobel, E.; Das Eherecht des Schweizerischen Zivilgesetzbuches, Bern 2000.
Huysal, Burak; Devletler Özel Hukukunda Velâyet, Đstanbul 2005. Đnan, Ali Naim; Çocuk Hukuku, Đstanbul 1968. Köprülü/Kaneti; Aile Hukuku, Đstanbul 1985-1986. Man de Jan Piet; Das Wohl des Trennungs-und Scheidungskindes in der Praxis,Ein Kind hat das Recht auf beide Eltern, Berlin 1997.
Oktay, Saibe; Đsviçre’de Yasal Değişiklikler ve Mahkeme Đçtihatları Işığında Evlenme Boşanma Hukukundaki Gelişmeler, Galatasaray Sosyal Bilimler Dergisi, Kış’96, s.33-51. Özmen, Đsmail; Velâyet Hakkı Davaları ve Çocuk Mahkemeleri, Ankara 2005.
Saymen Ferit Hakkı., Boşanma Halinde Çocukların Büyük ana- babalarıyla Münasebetleri, ĐBD., 1951 S.6, s.330 vd. Schnyder, Bernhard; Die ZGB-Revision 1998/2000
Personenstand, Eheschliessung, Scheidung, Kindesrecht, (Suplement zu Tuor/Schnyder/ Schmid, Das Schweizerisches Zivilgesetzbuch), Zürich 1999.
Schwab, D./Wagenitz, T.; Einführung in die Reformgesetze, (in Familienrechtliche Gesetze)