Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 19 - Sayı: 3

AN ESSAY RELATING TO THE LEGAL REGIME OF THE KIEL CANAL

KİEL KANALININ HUKUKÎ REJİMİNE DAİR BİR DEĞERLENDİRME

Pages
2749–2802
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Hence, in this short essay the legal regime of the canal will be analyzed and revealed by the help of doctorinal opinion, and if necessary, comparing its legal regime to the legal regime of the other inter-oceanic canals.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:As one of the three inter-oceanic canals, the legal regime of the Kiel Canal needs to be elaborated.
📊
Key Findings & Data:The strategic naval plans, at the time, had justified its construction.
💡
Conclusion & Impact:Hence, in this short essay the legal regime of the canal will be analyzed and revealed by the help of doctorinal opinion, and if necessary, comparing its legal regime to the legal regime of the other inter-oceanic canals.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

As one of the three inter-oceanic canals, the legal regime of the Kiel Canal needs to be elaborated. The strategic naval plans, at the time, had justified its construction. It was constructed as a German internal waterway between 1887 to 1895, and was placed under the unrestricted German sovereignty as soons as the fulfilment of its construction. Between the date of construction and the end of the I. World War, Germany gave its consent, particularly to merchant vessels of the third countries to use the canal. But that passage wasn't a right for these foreign vessels, merely a privilege, which was recognised by the German Government. This situation had changed after the defeat of Germany in the I. World War, and with the conclusion of Versailles Peace Treaty in 1919 Kiel Canal had been placed under the international regime according to the Article 380 of the said treaty. This regime was reteriated in the Wimbledon Case by the PCIJ in 1923. But, in 1936 Hitler had declared the provisions of the Versailles Treaty related to Kiel Canal as void and null, suprisingly with the minimum amount of protests, especially by the States concerned. After the II. World War the situation related to Kiel Canal has been somehow ambiguous. Some claimed that the regime of Versailles Treaty had been reestablished. But, as it would appear, German practice towards the canal and the response from the international community to that practice beg to differ. Hence, in this short essay the legal regime of the canal will be analyzed and revealed by the help of doctorinal opinion, and if necessary, comparing its legal regime to the legal regime of the other inter-oceanic canals.

Özet

Okyanuslar-arası üç kanaldan biri olan Kiel Kanalının hukukî rejimi incelenmelidir. Kanalın inşası askerî plânlar çerçevesinde gerçekleştirilmiştir. 1887 ilâ 1895 arasında Alman iç suyolu olarak inşa edilen Kanal, inşası biter bitmez sınırsız Alman egemenliğine altına sokulmuştur. Bu tarihle I. Dünya Savaşı sonuna kadar olan zaman diliminde Almanya, özellikle üçüncü ülkelerin ticaret gemilerine kanalı kullanma izni vermiştir. Bu izin, bu gemiler için bir hak değil, Alman Hükûmetince tanınan bir imtiyazdan başka bir şey değildir. I. Dünya Savaşında Almanya'nın yenilgisiyle durum değişmiş, Versailles Barış Antlaşmasının imzalanmasıyla ilgili antlaşmanın 380. maddesi marifetiyle uluslararası rejim altına sokulmuştur. Bu rejim, 1923 tarihli Wimbledon Dâvasında Uluslararası Sürekli Adalet Divanınca da teyit edilmiştir. Fakat, 1936 yılında Hitler Versailles Barış Antlaşmasının ilgili hükümlerini geçersiz olarak ilân etmiş ve ilginç olarak ilgili devletlerden asgarî düzeyde kınama görmüştür. II. Dünya Savaşı sonrasında ise Kiel Kanalına ilişkin durum belirsizdir. Bazıları, Versailles Antlaşması rejiminin tekrar tesis edildiğini ifade etmiştir. Fakat, görüldüğü kadarıyla, kanala ilişkin Alman uygulamalarının ve bu uygulamalara dair uluslararası kamuoyunun tepkisi farklı bir durumu ortaya koymaktadır. Böylece, bu kısa çalışmada Kiel Kanalının hukukî rejimi doktorinal görüşler yardımıyla ve gerekirse diğer okyanuslar-arası kanalların rejimiyle muka-yese edilerek analiz edilecek ve ortaya konulacaktır.

🔖

Cite This Article

ÇAMYAMAÇ, A. (2017). AN ESSAY RELATING TO THE LEGAL REGIME OF THE KIEL CANAL. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 3, 2749–2802. https://ajindex.com/articles/221672

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. 1888 tarihli Süveyş Deniz Kanalındaki Serbest Seyrüsefere İlişkin Sözleşme (İstanbul veya Konstantinople Sözleşmesi)141. 1901 tarihli Hay-Pauncefote Antlaşması. 1903 tarihli Hay-Bunau Varilla Antlaşması. 1919 tarihli Versailles Barış Antlaşması. 1920 tarihli Wimbledon Dâvası (Uluslararası Sürekli Adalet Divanı). 1951 tarihli İngiltere ve Norveç Arasındaki Balıkçılık Dâvası (Uluslararası Adalet Divanı). 1969 tarihli Viyana Antlaşmalar Hukuku Sözleşmesi. 1971 tarih ve 281/71 no'lu Avrupa Ekonomik Topluluğu Yönetmeliği. 1977 tarihli Panama Kanalı Antlaşması. 1977 tarihli Panama Kanalının Sürekli Tarafsızlığına ve Faaliyetlerine İlişkin Antlaşma. 1990 tarihli Büyük Kuşaktan Geçiş Dâvasına Dair Finlandiya Muhtırası (Aralık 1991). 1990 tarihli Büyük Kuşaktan Geçiş Dâvasına Dair Danimarka Karşı- Muhtırası (Mayıs 1992). 2003 tarih ve 13/2004 no'lu Avrupa Birliği Komisyonu Yönetmeliği. 2015 tarihli Süveyş Kanalına İlişkin Seyrüsefer Kuralları. 2016 tarihli Seyrüsefere Müsait Deniz Suyolları İçin Alman Trafik Yönetmeliği. 2017 tarihli Alman Karasularının Deniz Tarafındaki Deniz Alanlarından Federal Alman Cumhuriyeti İçsuların Giren Gemiler ve Bu Tür İçsularını Terk Eden Gemiler İçin Koşullara Dair Yönetmelik. Aguirre, R. W.: The Panama Canal, Leiden, 2010.
  2. Akehurst, M.: Custom as a Source of International Law, British Yearbook of International Law, vol. 47, 1974/75, s. 1-53.
  3. Akehurst, M.: A Modern Introduction to International Law, 5th edition, Chatham, 1984.
  4. Alexandersson, G.: The Baltic Straits, The Hague, 1982.
  5. Andreyev, E. P. & Blishchenko, I. P. (eds.): The International Law of the Sea, Moscow, 1988.
  6. Arcari, M.: Canals, Max Planck Encyclopedia of Public International Law, on-line edition, edited by Wolfrum, 2010 via www.mpepil.com (ziyaret tarihi: 04/10/10). Arcari, M.: Panama Canal, Max Planck Encyclopedia of Public International Law, on-line edition, edited by Wolfrum, 2010 via www.mpepil.com (ziyaret tarihi: 04/10/10). Arcari, M.: Suez Canal, Max Planck Encyclopedia of Public International Law, on-line edition, edited by Wolfrum, 2010 via www.mpepil.com (ziyaret tarihi: 04/10/10). Aust, A.: Handbook of International Law, 2nd edition, Cambridge, 2010.
  7. Baxter, R. R. & Triska, J.: The Law of International Waterways with Particular Regard to Interoceanic Canals, Massachusetts, 1964.
  8. Berdichevsky, N.: The German-Danish Border: A Successful Resolurion of an Age Old Conflict or Its Redefinition?, IBRU Territory Briefing, vol. 2/7, 1999.
  9. Boczek, B. A.: The Baltic Se