Journals / Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 24

ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN YALNIZLIK DÜZEYLERİ İLE AİLE AİDİYETİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Pages
209–231
Publication Date
2020-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Öğrencilerin yalnızlık düzeylerinin düşük, aile aidiyetinin yüksek bulunduğu bu çalışmada yalnızlık ve aile aidiyetlerinin yaş, sınıf ve kardeş sayısı arasında anlamlı farklılaşmadığı, diğer bazı değişkenlerde anlamlı farklılaştığı görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeyleri ile aile aidiyeti arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın çalışma grubunu Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Atabey Meslek Yüksekokulu’nda okuyan 234 öğrenci oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Öğrencilerin yalnızlık düzeylerinin düşük, aile aidiyetinin yüksek bulunduğu bu çalışmada yalnızlık ve aile aidiyetlerinin yaş, sınıf ve kardeş sayısı arasında anlamlı farklılaşmadığı, diğer bazı değişkenlerde anlamlı farklılaştığı görülmüştür.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2014 Verileri
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Yalnızlık · Aile Aidiyeti · Üniversite Öğrencileri.

Özet

Öz Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeyleri ile aile aidiyeti arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Atabey Meslek Yüksekokulu’nda okuyan 234 öğrenci oluşturmaktadır. Katılımcılara sosyo-demografik bilgilerinin ölçüldüğü veri formu, yalnızlık düzeylerinin ölçüldüğü UCLA Yalnızlık Ölçeği ve aile aidiyeti tutumlarının belirlenmesi için Aile Aidiyeti Ölçeği uygulanmıştır. Russell ve arkadaşları (1978) tarafından geliştirilen ve Demir (1989) tarafından geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılan UCLA Yalnızlık Ölçeği 20 maddeden, Mavili ve arkadaşları (2014) tarafından geliştirilen Aile Aidiyeti Ölçeği 17 maddeden ve 2 faktörden oluşmaktadır. Araştırmanın sonucunda yalnızlık puanları ile aile aidiyeti alt ölçeklerinden kendilik aidiyeti alt boyutu ile negatif yönlü orta bir ilişki (r=-,495), aile aidiyeti alt boyutu ile negatif yönlü orta bir ilişki (r=-,436) bulunurken, aile aidiyeti ile yalnızlık arasında ise negatif yönlü orta bir ilişki (r=-,528) bulunmuştur. Aile aidiyetinin yalnızlığa etkisinin incelenmesi amacıyla regresyon testi yapılmış ve etkinin incelenmesi amacıyla kurulan regresyon modeli anlamlı bulunmuştur (F=,45,372 p<0,05). Yalnızlığı hangi değişkenlerin açıkladığına ilişkin sonuçlara bakıldığında aile aidiyeti ölçeğinin alt boyutlarından olan kendilik aidiyeti ile aile aidiyetinin negatif yönde etkilediği (B=- ,415; B=-,642; p<0,05) ve aile aidiyetinin etkisinin daha fazla olduğu bulunmuştur. Öğrencilerin yalnızlık düzeylerinin düşük, aile aidiyetinin yüksek bulunduğu bu çalışmada yalnızlık ve aile aidiyetlerinin yaş, sınıf ve kardeş sayısı arasında anlamlı farklılaşmadığı, diğer bazı değişkenlerde anlamlı farklılaştığı görülmüştür.

🔖

Cite This Article

KORKUT, G., GENÇTÜRK, Z. (2020). ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN YALNIZLIK DÜZEYLERİ İLE AİLE AİDİYETİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 24, 209–231. https://ajindex.com/articles/221427

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. AKKUL, Nuriye, ÜMMET, Durmuş, (2007), Teknik Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Yalnızlık Düzeyleri, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt 25, Sayı 25, s.1-15.
  2. ALPTEKİN, Duygu, (2011), Toplumsal Aidiyet ve Gençlik: Üniversite Gençliğinin Aidiyeti Üzerine Sosyolojik Bir Araştırma, T.C. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Anabilim Dalı Sosyoloji Bilim Dalı, Doktora Tezi, Konya. ARAL, Neriman, GÜRSOY, Figen, (2000), “Gençlerin Yalnızlık Düzeylerinin İncelenmesi”, Eğitim ve Bilim, Cilt 25, Sayı 116, s. 8-12.
  3. ARSLAN, Kübra, ŞAHİN, Hande, ERKAL, Sibel, (2019), “Üniversite Öğrencilerinin Aile Aidiyetinin Aile İçi Şiddete İlişkin Görüşlerine ve Bireysel Özelliklerine Göre Karşılaştırılması”, Researcher: Social Science Studies, Cilt 7, Sayı 1, s. 168-180.
  4. ATLİ, Abdullah, KELDAL, Gökay, SONAR, Osman, (2015), “Üniversite Öğrencilerinin Yabancılaşma ile Yalnızlık Düzeyleri Arasındaki İlişki”, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 12, Sayı: 29, s.149-160.
  5. AYDINER-BOYLU, Ayfer, GÜNAY, Gülay, ERSOY, Ali Fuat, (2019), “Üniversite Öğrencilerinde Algılanan Sosyal Desteğin Yalnızlık Üzerindeki Etkisinin İncelenmesi”, Sosyoekonomi, Vol. 27(41), s. 211-221.
  6. BAUMEISTER Roy F., LEARY Mark R., (1995), “The Need to Belong: Desire for Interpersonal Attachments as a Fundamental Human Motivation”, Psychological Bulletin, Vol. 117, No. 3, 497-529.
  7. BULUŞ, Mustafa, (1997), “Üniversite Öğrencilerinde Yalnızlık”, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt 3, Sayı 3, s. 82-90.
  8. CERTEL, Hüseyin, YAKUT, Selahattin, YAKUT, İdris, GÜLSÜN, Bilal, (2016), “Öğrencilerde Yalnızlık Problemi”, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Cilt:5, Sayı:8, s. 3069-3084.
  9. ÇEÇEN, A. Rezan, (2008), “Öğrencilerinin Cinsiyetlerine ve Anababa Tutum Algılarına Göre Yalnızlık ve Sosyal Destek Düzeylerinin İncelenmesi”, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(3), 415-431.
  10. ÇERİK, Şule, (2002), “Ailelerin Gençlere Karşı Tutumları ve Gençlerin Ailelerinin Tutumlarını Algılayışlarına Yönelik Üniversite Gençliği Üzerinde Bir Araştırma”, Ege Akademik Bakış Dergisi, Cilt 2, Sayı 1, ss.1-17.
  11. DANIŞ, Mehmet Zafer, YILDIZ, Recep, TEKİN, Huri Ece, ALKAN, Pınar, (2017), “Sosyal Hizmet Öğrencilerinin Yalnızlık Düzeyleri ve Bunu Etkileyen Faktörler: Sakarya Örneği”, Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl: 7, Sayı: 14, Ekim, s. 9-22.
  12. DEMİR, Ayhan, (1989), U.C.L.A. Yalnızlık Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirliği, Psikoloji Dergisi, Cilt 7, Sayı