Journals / Şarkiyat / 2021 / Cilt: 13 - Sayı: 1

ÜMMÜ SÜLEYM İLE İLGİLİ BİR RİVAYETİN İSNAD VE METİN ANALİZİ

Journal
Şarkiyat
Pages
258–286
Publication Date
2021-04-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yapılan araştırma sonucunda rivayetin isnad ve ravi güvenilirliği açısından önemli problemler taşımadığı ancak ravi tasarruflarının etkisiyle anlam farklılaşmalarının oluştuğu görülmüş, bütün tariklerdeki metinler bir arada değerlendirildiğinde daha makul ve anlaşılabilir bir mananın tespiti mümkün olmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ele aldığımız rivayet, Ümmü Süleym ve Ebû Talha’nın çocuk yaştaki oğulları Ebû Umeyr’in vefat ettiği gün Ümmü Süleym’in olaya ilişkin davranışlarını ve bu davranışlarla ilgili Hz.
📊
Key Findings & Data:Aynı şekilde çocuğunu kaybetmiş bir annenin tutumuna dair anlatılanlar da tetkik edilmeye muhtaç görülmüştür.
💡
Conclusion & Impact:Yapılan araştırma sonucunda rivayetin isnad ve ravi güvenilirliği açısından önemli problemler taşımadığı ancak ravi tasarruflarının etkisiyle anlam farklılaşmalarının oluştuğu görülmüş, bütün tariklerdeki metinler bir arada değerlendirildiğinde daha makul ve anlaşılabilir bir mananın tespiti mümkün olmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Rivayet · Hz. Peygamber · Ümmü Süleym

Özet

Ele aldığımız rivayet, Ümmü Süleym ve Ebû Talha’nın çocuk yaştaki oğulları Ebû Umeyr’in vefat ettiği gün Ümmü Süleym’in olaya ilişkin davranışlarını ve bu davranışlarla ilgili Hz. Peygamber’in tavrını konu edinmektedir. Rivayette anlatıldığına göre Ümmü Süleym, oğlunun ölümünü, akşam eve gelen kocası Ebû Talha’dan gizleyerek, hiçbir şey olmamış gibi davranmış, hatta süslenmiş ve o gece eşiyle birlikte olmuştur. Bu durum Hz. Peygamber’e iletildiğinde Hz. Peygamber, Ümmü Süleym’in bu tavrını onaylarcasına geçirdikleri gecenin mübarek olması için duada bulunmuştur. Bu anlatımda çocuğun ölümünü hafife alan ve geçirilen geceye önem atfeden bir dil söz konusudur. Merhametli, duygulu ve duyarlı bir kişiliğe sahip olan Hz. Peygamber’in bir çocuk ölümü karşısında duyarsızlık hissi veren bir tavır ile anlatılması bize kabulü zor bir durum olarak görünmüş, bu anlatımın ne derecede gerçeği yansıttığı konusunda araştırma yapma ihtiyacı duyulmuştur. Aynı şekilde çocuğunu kaybetmiş bir annenin tutumuna dair anlatılanlar da tetkik edilmeye muhtaç görülmüştür. Bu soruların cevaplarını bulmak üzere rivayetin hadis kaynaklarında mevcut bütün tarikleri bir araya getirilmiş, tarikler ayrı ayrı ele alınarak isnad ve metin analizine tabi tutulmuştur. Yapılan araştırma sonucunda rivayetin isnad ve ravi güvenilirliği açısından önemli problemler taşımadığı ancak ravi tasarruflarının etkisiyle anlam farklılaşmalarının oluştuğu görülmüş, bütün tariklerdeki metinler bir arada değerlendirildiğinde daha makul ve anlaşılabilir bir mananın tespiti mümkün olmuştur.

🔖

Cite This Article

HACIOĞLU, N. (2021). ÜMMÜ SÜLEYM İLE İLGİLİ BİR RİVAYETİN İSNAD VE METİN ANALİZİ. Şarkiyat, Cilt: 13 - Sayı: 1, 258–286. https://ajindex.com/articles/220687

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Abdürrezzâk es-San‘ânî, Ebû Bekr Abdürrezzâk b. Hemmâm. el-Musannef. 10 Cilt. Kahire: Dâru't-Taʾsîl, 1416/2015.
  2. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî. el- Müsned. Thk. Şuayb el-Arnaût. 45 Cilt. b.y.: Müessesetü'r-Risâle, 1421/2001. Aynî, Muhammed (Ebü’s-Senâ) Bedrüddîn Mahmûd b. Ahmed el-Aynî. Umdetu'l-kârî şerhu Sahîhi'l-Buhârî. 25 Cilt. Beyrût: Dâru İhyâʾi't-Turâsi'l-Arabî, ts. Begavî, Ebu’l-Kâsım Abdullâh b. Muhammed. Muʿcemü's-sahâbe. Nşr. Muhammed Avd el-Menkûş - İbrâhîm İsmâîl el-Kâdî. 4 Cilt. b.y.: y.y., 1432/2011. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyn b. Alî. es-Sünenü'l-Kübrâ. Nşr. Muḥammed Abdulkâdir Atâ. 10 Cilt. Beyrût: y.y., 3. Baskı, 1424/2003. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl. el-Câmi‘u’s-sahîh. Nşr. Muhammed Zuheyr en-Nâsir. 9 Cilt. Beyrut: Dâru Tûku'n-Necât, 1422. Dârimî, Ebû Muhammed Abdullah b. Abdirrahmân ed-Dârimî. es-Sünen. Nşr. Hüseyn Selîm Esed ed-Dârânî. 4 Cilt. b.y.: Dâru'l-Muğnî, 1412/2000. Ebû Avâne, Ya‘kûb b. İshâk b. İbrâhîm el-İsferâyînî, el-Müsnedü's-sahîhu'l-muharrec alâ Sahîhi Müslim, Nşr. Heyet. 20 Cilt. b.y.: y.y., 1435/2014. Ebû Dâvud, Süleymân b. el-Eş‘as es-Sicistânî. Sünenü Ebî Dâvud. Thk. Muhammed Avvâme. 5 Cilt. Medîne: Dâru’l-Yusr, 3. Baskı. 1431/2010. Ebû Ya‘lâ, Ahmed b. Alî b. el-Mevsılî. Müsnedü Ebî Yaʿlâ. Nşr. Hüseyn Selîm Esed. Dimeşk: Dâru'l-Meʾmûn, 1404/1984.
  3. Hacıoğlu, Nejla, “Hz. Peygamber’in Yeni Doğan Çocuklarla İlgili Bir Uygulaması: Tahnîk”. XIV. Uluslararası Mevlid-i Nebi Sempozyumu “İslâm ve Çocuk”. ed. Kadri Önemli vd. 90-104. Şanlıurfa: HarranÜniversitesi İlahiyat Fakültesi, 2021. Halîl b. Ahmed el-Ferâhîdî, Ebû Abdurrahman el-Halîl b. Ahmed. Kitâbu'l-ayn. Thk. Mehdî el-Mahzûmî - İbrahim es-Sâmirrâî. 8 Cilt. Beyrut: Mektebetu'l-Hilâl, 1988. İbn Adî, Ebû Ahmed Abdullah b. Adî el-Cürcânî. el-Kâmil fî duʿafâʾi'r-ricâl. Nşr. Mâzen Muhammed es-Sersâvî. 11 Cilt. Riyâd: m.y., 1434/2013. İbn Ebî Hâtim, Ebû Muhammed Abdurrahmân b. Muhammed er-Râzî. el-Merâsîl. Nşr. Şükrüllâh Nimetullâh Kucânî. Beyrut: Müessesetür-Risâle, 1397. İbn Ebî Hâtim, Ebû Muhammed Abdurrahmân b. Muhammed er-Râzî. el-Cerh ve't-taʿdîl. Nşr. Abdurrahmân b. Yahyâ el-Muallimî el-Yemânî. 9 Cilt. Beyrut: y.y., 1952.
  4. İbn Hacer, Ebu’l-Fadl Şihâbüddîn Ahmed b. Alî el-Askalânî, Fethu'l-bârî şerhu Sahîhi’l-Buhârî. Nşr. Muhibbuddîn el-Hatîb. 13. Cilt. Beyrut: Dâru'l-Maʿrife, 1379/1959.
  5. İbn Hacer, Ebu’l-Fadl Şihâbüddîn Ahmed b. Alî el-Askalânî. Takrîbu't-Tehẑîb. Nşr. Muhammed Avvâme. Suriye: Dâru'r-Reşîd, 1406