Journals / Journal of Yasar University / 2013 / Cilt: 8 - Sayı: 31

Shortcomings of turkish democracy: Oppisition

Türkiye demokrasisinin aksak ayağı: Muhalefet

Pages
5341–5370
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The reasons for inefficiency of opposition and unjustified opposition to the opposition by the government.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The adoption of Western thought, institutions and rules have a long history in process of Turkish modernisation and westernisation.
📊
Key Findings & Data:Imitating represantative democracies of the West has also been a long process in the history of Turkey.
💡
Conclusion & Impact:The reasons for inefficiency of opposition and unjustified opposition to the opposition by the government.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The adoption of Western thought, institutions and rules have a long history in process of Turkish modernisation and westernisation. Imitating represantative democracies of the West has also been a long process in the history of Turkey. However, economic, social and cultural reasons, which led to the creation of represatative democracies in the West, did not exist in Turkey at that time. Thus, Turkish democracy remained imitative, imaginary and tutelary for a long time. The democratic rules and institutions could not be stabilised and negatively affected. Opposition and opposite thoughts that accepted as indespansible elements of representative democracies have also been affected from those negative effects. There always has been a negative behaviour against opposition and opposite thoughts. This article analyses the position of opposition in modernising Turkish democracy. The reasons for inefficiency of opposition and unjustified opposition to the opposition by the government.

Özet

Batılılaşma ve modernleşme süreci çerçevesinde gelişmiş Batılı ülkelerdeki düşünce, kurum ve kuralların Türkiye’ye uyarlanması girişiminin uzun bir geçmişi bulunmaktadır. Modern dönemde temsili demokrasi düşüncesi kapsamında gelişen kurum ve kuralların Türkiye’ye uyarlanması uzun bir geçmişe dayanmaktadır. Ancak, Batıda bu düşünceyi ortaya çıkaran, bu kurum ve kuralların gelişimini sağlayan ekonomik, sosyal ve kültürel alandaki gelişmelerin Türkiye’de yaşanmamış olması temsili demokrasinin asli kurumları ve kurallarının istikrarlı bir şekilde gelişimini olumsuz yönde etkilemiştir. Bu olumsuzluktan temsili demokrasinin asli unsuru kabul edilen muhalefet düşüncesi ve muhalif oluşumlar da nasibini almıştır. Türkiye’de modern demokrasi bağlamında ele alınan muhalefet olgusuna olumsuz bir yaklaşım ve muhalefet etkisizliği söz konusudur. Bu araştırmada Türkiye’deki muhalefet kaynakları ve bu kaynaklardan beslenen muhalefet kurumları belirlenmeye çalışılmakta ve daha sonra da ülkede var olan muhalefet karşıtlığı ve etkisizliğinin nedenleri düşünsel ve yapısal açıdan ele alınmaktadır

🔖

Cite This Article

TUNCEL, G., BAKAN, S. (2013). Shortcomings of turkish democracy: Oppisition. Journal of Yasar University, Cilt: 8 - Sayı: 31, 5341–5370. https://ajindex.com/articles/220373

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (30)

  1. Ahmad, F. (2007) Demokrasi Sürecinde Türkiye (1945- 1980),
  2. İstanbul,
  3. Hil Yayınları.
  4. Ağaoğlu, A.(1995), “Türk Aydını ve Ben Kimim Sorusu”, (Der. S. Şen), Türk Aydını ve Kimlik Sorunu, İstanbul,
  5. Bağlam Yayınları.
  6. Akça G., Himmet H. (2007), “Tanzimat’tan Cumhuriyete Siyasal ve Hukuksal Yapının Modernleşmesi”, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 21:235-270.
  7. Alkan, T. (1977), Gelişen Ülkelerde Aydınlar ve Siyaset, Ankara,
  8. ODTÜ Yayınları.
  9. Altıntaş, H. (2003), “Türk Siyasal Sisteminde Siyasal Partiler ve Kentleşmenin Kutuplaşma Sürecine Etkileri”, Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi, 5: 1- 31. Ardoğan, R. (2004), “Teorik Temeller Ve Tarihsel Gerilimler Arasında İslam Kültüründe Siyasal Muhalefet”, C.Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi, 8(2):171- 189. Avsar, A. (1998), Bir Partinin Kapanmasında Basının Rolü: Serbest Cumhuriyet Fırkası, İstanbul,
  10. Kitabevi Yayınları.
  11. Barker R. (1971),
  12. Studies in Opposition, Macmillan St. Martins’s Press.
  13. Belsey, A. ve Ruth C. (1998), Medya ve Gazetecilikte Etik Sorunlar, (Çev, N. Türkoğlu), İstanbul,
  14. Ayrıntı Yayınları.
  15. Bourdieu, P. (1989) “The Corporatism of The Universal: The Role of Intellectuals in The Modern World”, Telos, 81: 99-110.
  16. Brahm H. (1972) “Der Niedergang Der Opposition İn Der Kpdsu”, İn: Heinz Brahm (Hrsg.),Opposition in Der Sowjetunion, Düsseldorf. Buğra, A. (1997),
  17. Devlet ve İş Adamları, İstanbul:
  18. İletişim Yayınları.
  19. Bulut, S. (2009), Üçüncü Dönem Demokrat Parti İktidarı ( 1957-1960 ): Siyasi Baskılar ve Tahkikat Komisyonu, Gazi Akademik Bakış,2(4):125-145.
  20. Coşar S. ve F.G.Onbaşı (2008), “Women’s Movement in Turkey at A Crossroads: From Women’s Rights Advocacy to Feminism”, South European Society and Politics, 13(3):325–344. Çağlar A. Ve Arslan, A. (2000), “Cumhuriyet’ten Günümüze Türk Siyasi Liderleri: Atatürk’ten Demirel’e Üst Siyasi Elitler”, Hacettepe Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 18(2 ):499- 514. Çamuroğlu, R. (2005),
  21. Değişen Koşullarda Alevilik, İstanbul,
  22. Doğan Kitap. Çetin, H. (2003), “İktidar ve Meşruiyet”, Siyaset (Ed. Mümtaz’er Türköne), Ankara: Lotus Yayınları, 35-69.
  23. Dağı, İ. (2012a), Postmodern Otoriterlik, 14.12.2012
  24. Tarihli Zaman Gazetesi. Dağı, İ.(2012b), “Muhalefet Artık Mümkün Mü?”, 18.12.2012
  25. Tarihli Zaman Gazetesi. Duverger, M. (2004), Siyaset Sosyolojisi, (Çev. Şirin Tekeli), İstanbul,
  26. Varlık Yayınları.
  27. Erdoğan, M.(2000),
  28. Demokrasi, Laiklik, Resmi İdeoloji, Ankara,
  29. Liberte Yayınları.
  30. Ergene, B. A. (2001), “On Ottoman Justice: Interpretations in Conflict (1600 – 1800)”, Islamic Law And Society, 8(1): 52-87. Eroğlul