Journals / Anadolu Psikiyatri Dergisi / 2014 / Cilt: 15 - Sayı: 4

Bilişsel davranışçı tekniklere dayalı öfke yönetimi programının lise öğrencilerinin öfke ve atılganlık düzeylerine etkisi

Pages
296–303
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları bilişsel davranışçı tekniklere dayalı olarak oluşturulan öfke yönetimi programının öğrencilerin sürekli öfke düzeyinde azalma, öfkeyi uygun biçimde belirtme, öfkeyi kontrol etme ve atılgan bir şekilde davranış geliştirmeyi sağladığını göstermiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Çalışmada bilişsel davranışçı tekniklere dayalı olarak hazırlanan öfke yönetimi programının lise öğrencilerinin öfke ve atılganlık düzeylerine etkisini belirlemek amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmaya alınma ölçütlerini karşılayan 51 öğrenci randomize olarak cinsiyet ve ölçek puanları açısından eşleştirilerek deney ve kontrol grubuna atanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları bilişsel davranışçı tekniklere dayalı olarak oluşturulan öfke yönetimi programının öğrencilerin sürekli öfke düzeyinde azalma, öfkeyi uygun biçimde belirtme, öfkeyi kontrol etme ve atılgan bir şekilde davranış geliştirmeyi sağladığını göstermiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Amaç: Çalışmada bilişsel davranışçı tekniklere dayalı olarak hazırlanan öfke yönetimi programının lise öğrencilerinin öfke ve atılganlık düzeylerine etkisini belirlemek amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışma ön test-son test kontrol gruplu deneysel çalışma deseninde yürütülmüştür. Bir lisede dokuzuncu sınıfta öğrenim gören öğrencilere Sürekli Öfke ve Öfke Tarz Ölçeği (SÖÖTÖ) ile Rathus Atılganlık Ölçeği (RAÖ) uygulanmıştır. Araştırmaya alınma ölçütlerini karşılayan 51 öğrenci randomize olarak cinsiyet ve ölçek puanları açısından eşleştirilerek deney ve kontrol grubuna atanmıştır. Deney grubundaki öğrenciler 12"şer kişilik iki gruba ayrılmıştır. Grup haftada bir gün, bir buçuk saat süreyle toplanmış ve çalışma 10 hafta devam etmiştir. Grup çalışmasının bitiminde deney ve kontrol grubundaki öğrencilere ölçekler tekrar uygulanmıştır. Veriler SPSS 16.0 istatistik paket programında değerlendirilmiş, çözümlemede Levene testi, ki-kare ve t testi kullanılmıştır. Bulgular: Deney ve kontrol grubunun SÖÖTÖ ve RAÖ puanları arasında ilk ölçümde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Programdan sonra yapılan ölçümde SÖÖTÖ sürekli öfke, öfke içte ve öfke dışta alt ölçek puan ortalamaları deney grubunda kontrol grubundan düşük; öfke kontrol alt ölçeğinde ise deney grubunun puan ortalaması kontrol grubundan yüksek olup, farkın anlamlı olduğu belirlenmiştir. Programdan sonra deney grubunun RAÖ puan ortalamasının ise, kontrol grubundaki öğrencilerden daha yüksek olduğu saptanmıştır. Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları bilişsel davranışçı tekniklere dayalı olarak oluşturulan öfke yönetimi programının öğrencilerin sürekli öfke düzeyinde azalma, öfkeyi uygun biçimde belirtme, öfkeyi kontrol etme ve atılgan bir şekilde davranış geliştirmeyi sağladığını göstermiştir.

🔖

Cite This Article

KELLECİ, M., AVCI, D., DOĞAN, S. (2014). Bilişsel davranışçı tekniklere dayalı öfke yönetimi programının lise öğrencilerinin öfke ve atılganlık düzeylerine etkisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, Cilt: 15 - Sayı: 4, 296–303. https://ajindex.com/articles/220104

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Marby JB, Kiecolt KJ. Anger in black and white: Race, adination, and anger. J Health Soc Behav 2005; 46:85-101.
  2. Valizadeh S, Ozouni Davaji RB, Nikamal M. The effectiveness of anger management skills training on reduction of agression in adolescents. Procedia Social and Behavioral Sciences 2010; 5:1195-1199.
  3. İnceoglu D, Aytar G. Research of assertive be haviour level in a group of adolescents. Psycho- logy Journal 1987; 6:23-24.
  4. Alberti R, Emmons M. Atılganlık: Kendinize Yatı rım Yapın S Katlan (Çev.), Ankara: HYB, 2002. Saini M. A meta-analysis of the psychological treatment of anger: developing guidelines for evidence- based practice. J Am Acad Psychiatry Law 2009; 37:473-488.
  5. Piko BF, Keresztes N, Pluhar ZF. Aggressive behavior and psychosocial health among child- ren. Pers Indiv Differ 2006; 40:885-895.
  6. Lockman JE, Wells KC. The Coping Power Prog- ram for preadolescent agressive boys and their parents: outcome effects at the 1- year follow-up. J Consult Clin Psychol 2004; 72:571-578.
  7. Ando M, Asakura T, Ando S, Simons-Morton B. A psychoeducational program to prevent aggres- sive behavior among Japanese early adoles- cents. Health Education & Behavior 2007; 34:765-776.
  8. Farmer TV, Farmer EM, Estell DB, Hutchins BC. The developmental dynamics of aggression and the prevention of school violence. Journal of Emotional and Behavioral Disorders 2007; 15:197-208. Acker RV. Antisocial, aggressive, and violent be- havior in children and adolescents within alterna- tive education settings: prevention and interven- tion. Preventing School Failure 2007; 51:5-10. Soykan Ç. Öfke ve öfke yönetimi. Kriz Dergisi 2003; 1:19-27.
  9. Deffenbacher JL, Dahlen ER, Lynch RS, Morris CD, Gowensmith WN. An application of Beck"s cognitive therapy to general anger reduction. Cognitive Therapy and Research 2002; 24:689- 697. Yavuzer Y, Üre Ö. Saldırganlığı önlemeye yöne- lik psiko-eğitim programının lise öğrencilerindeki saldırganlığı azaltmaya etkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2010; 24:389- 405. Bulut-Serin N, Genç H. Öfke yönetimi eğitimi programının ergenlerin öfke denetimi becerilerine etkisi. Eğitim ve Bilim 2011; 36:236-254. Cole RL. A systematic rewiev of cognitive-behav- ioural interventions for adolescents with anger- related difficulties. Educational and Child Psy- chology 2008; 25:27-46. Gansle KA. The effectiveness of school-based anger interventions and programs: A meta-ana- lysis. Journal of School Psychology 2005; 43:321-341.
  10. Lipman EL, Boyle MH,