AI Summary & Key Takeaways
AI InsightResults: It was found that the first application settings were psychiatrists in 38 (36.5%) of cases, other physicians in 28 (26.9%) of cases, and non-physician subjects in 38 (36.5%) of cases.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: In this study, we aimed at examining the first application settings and related sociodemographic and clinical features in helpseeking for obsessive-compulsive disorder (OCD). Methods: A total of 88 outpatients with OCD diagnosed according to DSM-IV criteria were included in this study. The diagnosis of OCD was confirmed with Structured Clinical Interview for DSM-IV (SCID-I). The Yale-Brown Obsessive-Compulsive Scale (Y-BOCS) was used to determine types of obsession and compulsions. The first application settings were assessed with a semi-structured form developed by the investigators. Results: It was found that the first application settings were psychiatrists in 38 (36.5%) of cases, other physicians in 28 (26.9%) of cases, and non-physician subjects in 38 (36.5%) of cases. The patients helpseeking in non-medical places had significantly lower educational degree, and significantly higher frequencies of sexual and religious obsessions. Conclusion: This study suggests that psychiatrists are not the first application settings in helpseeking for OCD in a considerable rate of the patients. There is a need for information of community about causes, clinical features and treatments of OCD.
Özet
Amaç: Bu çalışmada obsesif kompulsif bozukluk (OKB) için yardım aramada ilk başvuru yerleri ve bunlarla ilişkili sosyodemografik ve klinik özelliklerinin araştırılması amaçlandı. Yöntem: Çalışmaya DSM-IV ölçütlerine göre OKB tanısı konmuş toplam 104 ayaktan hasta alındı. OKB tanısı DSM-IV Eksen I Bozuklukları İçin Yapılandırılmış Klinik Görüşme (SCID-I) ile doğrulandı. Obsesyon ve kompulsiyonların türü ve şiddetini belirlemek için Yale-Brown Obsesyon Kompulsiyon Ölçeği (YBOKÖ) kullanıldı. İlk başvuru yerleri araştırıcılar tarafından geliştirilen yarı-yapılandırılmış bir form ile değerlendirildi. Bulgular: İlk başvuru yerlerinin 38 (% 36.5) olguda psikiyatri uzmanları, 28 (% 26.9) olguda psikiyatri uzmanları dışındaki hekimler ve 38 (% 36.5) olguda ise hekim dışı kişilerin olduğu bulundu. Tıp dışı yerlere başvuran hastalarda eğitim düzeyi anlamlı derecede daha düşük, cinsel ve dinsel obsesyonların sıklığı ise anlamlı derecede daha yüksekti. Sonuç: Bu çalışma hastaların önemli bir kısmında psikiyatri uzmanlarının OKB için yardım aramada ilk başvuru yerleri olmadığını göstermektedir. OKB’nin nedenleri, klinik özellikleri ve tedavileri konusunda toplumun bilgilendirilmesi gerekmektedir.