AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt was concluded that those markers could be used in marker assisted selection for M. javanica resistance breeding.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Root-knot nematodes have wide range of host plants and cause important yield looses in many crop plants. The resistance gene Mi was introduced to the cultivated tomatoes from wild tomato species Solanum peruvianum in 1940. The gene confers resistance to Meloidogyne arenaria (Neal, 1889) Chitwood, Meloidogyne incognita (Kofoid & White, 1919) Chitwood and Meloidogyne javanica (Treub, 1885) Chitwood. Present study was carried out in Plant Protection Research Institute of Adana in 2010. In the study tomato plants were inoculated by M. javanica (1000 larva per plant) and resistance features of the genotypes were screened by classical method. Furthermore those tomato genotypes were screened for their resistance as susceptible, homozygot or heterozygote resistant by using REX-F1-REX-R2 and Mi23F-Mi23R specific primers According to the classical tests results the root-gall index values were determined as lower than 2 in resistant plants and higher than 2 in susceptible ones. Reproduction factors were observed 0 and more than1 in resistant and susceptible plants respectively. The data showed a clear correlation between classical screening and the used of DNA markers. It was concluded that those markers could be used in marker assisted selection for M. javanica resistance breeding.
Özet
Kök-ur nematodları çok geniş bir konukçu dizisine sahiptir ve ekonomik öneme sahip birçok bitki türünde önemli ürün kayıplarına neden olmaktadır. Domateste Kök-ur nematotlarına karşı dayanıklılığı sağlayan Mi geni, 1940’lı yıllarda bir yabani domates türü olan Solanum peruvianum L.’dan kültür domatesine aktarılmıştır. Bu gen Meloidogyne arenaria (Neal, 1889) Chitwood, Meloidogyne incognita (Kofoid & White, 1919) Chitwood ve Meloidogyne javanica (Treub,1885) Chitwood’ya karşı dayanıklılık sağlamaktadır. Bu çalışma 2010 yılında Adana Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü’nde yürütülmüştür. Bu çalışmada, domates fideleri 1000 larva /bitki olacak şekilde M. javanica ile infekte edilip genotiplerin dayanıklılık özelliği klasik testleme yöntemi ile belirlenmiştir. Ayrıca aynı domates hatlarının REX1-F1-REX-R2 ve Mi23F-Mi23R moleküler markırları kullanılarak hassas, heterozigot ve homozigot dayanıklı oldukları belirlenmiştir. Klasik olarak yapılan testleme sonuçlarına göre köklerdeki urlanma oranı dayanıklı bitkilerde 0-2, duyarlı bitkilerde ise 2’ den büyük olarak tespit edilmiştir. Üreme oranları ise dayanıklı bitkilerde 0, duyarlı bitkilerde 1’den büyük olarak bulunmuştur. Klasik ve moleküler yöntemlerle yapılan testleme sonuçlarından elde edilen bulgular parelellik göstermiştir. Sözü edilen DNA markırlarının M. javanica’ya dayanıklı çeşit geliştirme çalışmalarında güvenilir bir şekilde kullanılabileceği görülmüştür.