SavedAdd your journal

Journals / Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi / 2021 / Sayı: 37

The Cinema of Martin Scorsese in the Context of Violence and Postmodernism

Şiddet ve Postmodernizm Bağlamında Martin Scorsese Sineması

Onur KARAHAN
Pages
72–91
Publication Date
2021-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In conclusion, even though the films differ from one another in terms of subject, genre, character, story and plot, time, and space; it was revealed that they were surrounded by similar themes and motifs in the context of violence and postmodernism.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aims to examine the reflections of violence and postmodern elements on film narrative and language in the Scorsese cinema.
📊
Key Findings & Data:In this context, the literature section of the paper focuses on postmodern narratives in cinema and their relationship with violence.
💡
Conclusion & Impact:In conclusion, even though the films differ from one another in terms of subject, genre, character, story and plot, time, and space; it was revealed that they were surrounded by similar themes and motifs in the context of violence and postmodernism.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:martin scorsese · sinema · şiddet

Abstract

This study aims to examine the reflections of violence and postmodern elements on film narrative and language in the Scorsese cinema. In this context, the literature section of the paper focuses on postmodern narratives in cinema and their relationship with violence. In the findings section, this paper analyzes the Scorsese cinema based on the theoretical background provided in the literature review by applying grounded theory as a qualitative research methodology. It is observed that the director does not present violence as an element of entertainment in his films. Rather, by maintaining a postmodern attitude, he constructs violence in a structure that serves the characters’ ambitions as an ordinary and unpretentious phenomenon. In conclusion, even though the films differ from one another in terms of subject, genre, character, story and plot, time, and space; it was revealed that they were surrounded by similar themes and motifs in the context of violence and postmodernism.

Özet

Bu çalışmanın amacı Scorsese sinemasında şiddet ve postmodern unsurların, film anlatısına ve diline olan yansımalarını incelemektir. Bu bağlamda çalışmanın literatür bölümünde sinemada postmodern anlatıların ne olduğu ve bu anlatıların şiddetle olan ilişkisi üzerine durulmuştur. Bulgular bölümünde nitel bir araştırma deseni olan gömülü teori kullanılarak Scorsese sineması, literatür taramasında verilen kuramsal bilgiler ışığında çözümlenmiştir. Yönetmenin, filmlerinde şiddeti eğlencelik bir unsur olarak sunmadığı, postmodern tutumla hemen yanı başımızda gerçekleşen, sıradan ve gösterişsiz bir olgu olarak karakterlerin amacına hizmet eden yapıda inşa ettiği görülmüştür. Sonuç olarak filmlerin; konu, tür, karakter, hikâye ve olay örgüsü, zaman ve mekân gibi çerçevelerde birbirlerinden farklılık gösterseler dahi şiddet ve postmodernizm bağlamında benzer tema ve motiflerle çevrelendiği tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

KARAHAN, O. (2021). The Cinema of Martin Scorsese in the Context of Violence and Postmodernism. Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi, Sayı: 37, 72–91. https://ajindex.com/articles/217845

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. Altheide, D. L. (1996). Qualitative Media Analysis. London: Sage Publications. Anderson, P. (2016). Postmodernitenin Kökenleri (E. Gen, Çev.). İstanbul:
  2. İletişim Yayınları.
  3. Arendt, H. (2016). Şiddet Üzerine (B. Peker, Çev.). İstanbul:
  4. İletişim Yayınları.
  5. Atayman, V. (2004). Şiddetin Mitolojisi. İstanbul:
  6. Donkişot Yayınları.
  7. Baudrillard, J. (2016). Simgesel Değiş Tokuş ve Ölüm (O. Adanır, Çev.). İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
  8. Bauman, Z. (2000). Postmodernlik ve Hoşnutsuzlukları (İ. Türkmen, Çev.). İstanbul:
  9. Ayrıntı Yayınları.
  10. Benjamin, W. (2014). Şiddetin eleştirisi üzerine (E. Göztepe, Çev.). A. Çelebi (Ed.), Şiddetin eleştirisi üzerine (ss. 19-42). İstanbul:
  11. Metis Yayınları.
  12. Best, S. & Kellner, D. (2016). Postmodern Teori (M. Küçük, Çev.). İstanbul:
  13. Ayrıntı Yayınları.
  14. Bordwell, D. & Thompson, K. (2010). Film Art: An Introduction. New York: McGraw-Hill. Büker, S. (2012). Sinema Dili Üzerine Yazılar. Ankara: Dost Kitabevi Yayınları. Büyükdüvenci, S. & Öztürk, S. R. (2014). Postmodernizm ve sinema. S. Büyükdüvenci ve S. R. Öztürk (Der.), Postmodernizm ve sinema (ss. 13-36). Ankara:
  15. Dipnot Yayınları.
  16. Carter, C. & Weaver K. C. (2003). Violence and the Media. Buckingham: Open University Press.
  17. Charmaz, K. (2006). Constructing Grounded Theory a Practical Guide Through Qualitative Analysis. London: Sage Publications. Chatman, S. (2008). Öykü ve Söylem: Filmde ve Kurmacada Anlatı Yapısı (Ö. Yaren, Çev.). Ankara:
  18. Deki Yayınları.
  19. Connelly, M. K. (1991). The films of Martin Scorsese: A critical study. Unpublished Doctoral Dissertation. Cleveland: Case Western Reserve University Department of English. Connor, S. (2015). Postmodernist Kültür: Çağdaş Olanın Kuramlarına Bir Giriş (D. Şahiner, Çev.). İstanbul:
  20. Yapı Kredi Yayınları.
  21. Cook, P. (1982). Masculinity in crisis?. Screen, 23(3-4), 39-46.
  22. Corbin, J. & Strauss, A. (2008). Basics of Qualitative Research: Techniques and Procedures for Developing Grounded Theory. London: Sage Publications. Corrigan, T. (1991). A Cinema Without Walls: Movies and Culture After Vietnam. London: Routledge. Erdemir, F. (2009). Postmodern sinemada kahramanın dönüşümü. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (35), 21-40.
  23. Galtung, J. (1969). Violence, peace and peace research. Journal of Peace Research, Vol. 6/3, 167-191.
  24. Gençoğlu, A. Y. (2014). Bir kavram ve kuram üretme stratejisi olarak temellendirilmiş kuram. Tarih Okulu Dergisi (TOD), XVII, 681-700.
  25. Gilfoyle, T. J. (2003). Scorsese’s Gangs of Ne