SavedAdd your journal

Journals / İşletme Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 12 - Sayı: 1

The Effect of Interactional Justice on Employee Voice Behavior: The Mediating Role of Negative Emotions

Etkileşimsel Adaletin Çalışanların Seslilik Davranışı Üzerine Etkisi: Negatif Duyguların Aracılık Rolü

Ali ACARAY
Pages
663–675
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The results showed that the perception of interactional justice is an important managerial factor for managers to manage employee voice behavior in organizations.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Purpose – The aim of this study is to investigate the effect of interactional justice on employee voice and the mediating role of negative emotions on this effect.
📊
Key Findings & Data:Design/methodology/approach – The data of the study were collected from 391 employees in the banking sector by using convenience sampling method and survey technique.
💡
Conclusion & Impact:The results showed that the perception of interactional justice is an important managerial factor for managers to manage employee voice behavior in organizations.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Purpose – The aim of this study is to investigate the effect of interactional justice on employee voice and the mediating role of negative emotions on this effect. Design/methodology/approach – The data of the study were collected from 391 employees in the banking sector by using convenience sampling method and survey technique. Data were analyzed by quantitative analysis methods. Findings – The results of the study revealed that interactional justice increased the employee voice behavior and negative emotions such as anger and fear had a partly mediated role on this relationship. However, interactional justice weakened negative emotions such as fear and anger, and negative emotions reduced employee voice behaviors. Discussion – Negative emotions such as fear and anger had a mediating role on the positive effect of interactional justice on voice behavior. The results showed that the perception of interactional justice is an important managerial factor for managers to manage employee voice behavior in organizations.

Özet

Amaç – Bu çalışmanın amacı, etkileşimsel adaletin çalışanların seslilik davranışına etkisini ve bu etkide negatif duyguların aracı rolünü incelemektir Yöntem – Çalışmanın verileri, bankacılık sektöründeki 391 çalışandan kolayda örnekleme yöntemiyle anket tekniği kullanılarak toplanmıştır. Nicel analiz yöntemleri ile veriler analiz edilmiştir. Bulgular – Çalışmanın sonuçları, etkileşimsel adaletin çalışanların seslilik davranışlarını artırdığını ve bu ilişkide kızgınlık ve korku gibi negatif duyguların kısmi aracılık rolü üstlendiğini ortaya koymuştur. Bununla birlikte, etkileşimsel adaletin korku ve kızgınlık gibi negatif duyguları zayıflattığı ve negatif duyguların da seslilik davranışlarını azalttığı tespit edilmiştir. Tartışma – Etkileşimsel adaletin, çalışanların seslilik davranışına pozitif etkisinde korku ve kızgınlık duygularının aracı role sahip olduğu ve örgütlerde seslilik davranışlarını yönetmede yöneticiler için önemli bir yönetsel faktör olduğu ortaya çıkmıştır.

🔖

Cite This Article

ACARAY, A. (2020). The Effect of Interactional Justice on Employee Voice Behavior: The Mediating Role of Negative Emotions. İşletme Araştırmaları Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 1, 663–675. https://ajindex.com/articles/217589

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Adams, J.S. (1963).
  2. Toward an understanding of inequity, Journal of Abnormal and Social Psychology, 67, 422-436.
  3. Adams, J.S. (1965). Inequity in social exchange, in Berkowitz, L. (Ed.), Advances in experimental social psychology, New York: Academic Press, 267-299.
  4. Arslan, A. ve Yener, S. (2016). İşgören sesliliği ölçeğinin Türkçeye uyarlanması çalışması, Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 14 (1), 173-191.
  5. Baron, R.M. and Kenny, D.A. (1986). The moderator-mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations, Journal of Personality and Social Psychology, 51 (6), 1173-1182.
  6. Barutçugil, İ. (2004). Organizasyonlarda duyguların yönetimi, İstanbul:
  7. Kariyer Yayınları.
  8. Bies, R.J. (2001). Interactional justice: The sacred and the profane, in Greenberg J. ve Crapanzano, R. (Ed.) Advances in organizational justice, Stanford University Pres., 89-118.
  9. Bies, R.J. and Moag, J.F. (1986). Interactional justice: Communication criteria of fairness, in R.J. Lewicki, B.H. Sheppard and M.H. Bazerman (Eds.), Research on negotiations in organizations, Greenwich, CT: JAI Press, 1, 43-55.
  10. Blau, P.M. (1964).
  11. Exchange and power in social life, New York: Wiley. Botero, I.C. and Van Dyne, L. (2009). Employee voice behavior interactive effects of LMX and power distance in the United States and Colombia, Management Communication Quarterly, 23 (1), 84-104.
  12. Colquitt, J. A. (2001). On the dimensionality of organizational justice: A construct validation of a measure, Journal of Applied Psychology, 86 (3), 386-400.
  13. Çetin, Ş. ve Çakmakçı, C. (2012). Çalışan sesliliği ölçeğini Türkçeye uyarlama çalışması, KHO Bilim Dergisi, 22 (2), 1-19.
  14. Demirel, Y. ve Seçkin, Z. (2011). Örgütsel adaletin bilgi paylaşımı üzerine etkisi: İlaç sektörü çalışanlarına yönelik bir araştırma, Bilig, 56, 99-119.
  15. Derin, N. (2017). İşyerinde kişiler arası güven ile işgören sesliliği arasındaki ilişkide psikolojik rahatlığın aracılık rolü, Yönetim Bilimleri Dergisi, 15 (30), 51-68.
  16. Detert, J.R. and Burris, E.R. (2007). Leadership behavior and employee voice: Is the door really open?, Academy of Management Journal, 50, 869-884.
  17. Detert, J.R. and Edmondson, A.C. (2011). Implicit voice theories: Taken-for-granted rules of selfcensorship at work, Academy of Management Journal, 54, 461-488.
  18. Durak, İ. (2013). Yöneticilerle açıkça konuşabilme düzeyinin genel konuşma nedenlerine etkisi: Üniversitelerde bir araştırma, Erciyes Üniversitesi İİBF Dergisi, 41, 111-1