SavedAdd your journal

Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi / 2021 / Sayı: 51

Oyun Terapisi ve Oyun Terapisinin Gruplarda Kullanımı

Semra KİYE
İlhan YALÇIN
Pages
287–303
Publication Date
2021-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Son olarak oyun terapisi ve gruplarda oyun terapisi kullanımına ilişkin öneriler paylaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Oyun terapisi yaklaşık yüz yıllık bir geçmişe sahiptir ve çocuklarla psikolojik danışma yapmanın bir yoludur.
📊
Key Findings & Data:Oyun terapisine ilişkin pek çok farklı kuramsal yaklaşımlar bulunmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Son olarak oyun terapisi ve gruplarda oyun terapisi kullanımına ilişkin öneriler paylaşılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:oyun · oyun terapisi · grupla oyun terapisi

Özet

Oyun terapisi yaklaşık yüz yıllık bir geçmişe sahiptir ve çocuklarla psikolojik danışma yapmanın bir yoludur. Oyun terapisinde çocuklar doğal dilleri olan oyunu kullanarak kendilerini ifade ederler. Ayrıca yaşadıkları problemleri oyun oynayarak canlandırır ve böylelikle tarif edemedikleri duygularını keşfederler. Oyun terapisine ilişkin pek çok farklı kuramsal yaklaşımlar bulunmaktadır. Bununla birlikte oyun terapisi uygulamaları temelde direktif olan, direktif olmayan ve aile oyun terapileri olarak üç başlık altında toplanabilir. Günümüzde bireysel ve aile ile uygulanan oyun terapilerinin yanı sıra grupla uygulanan oyun terapileri de yaygınlaşmaya başlamıştır. Yapılan alan yazın incelemesinde yurt dışında grupla oyun terapisine ilişkin pek çok araştırma bulunurken Türkiye’ de sınırlı sayıda araştırma bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu çalışmanın amacı oyun terapisini ve oyun terapisinin gruplarda uygulanmasını ele almak ve tanıtmaktır. Buna yönelik olarak oyun terapisi, oyun terapisindeki kuramsal yaklaşımlar ve oyun terapisinin gruplardaki uygulama biçimi incelenmiş ve tartışılmıştır. Son olarak oyun terapisi ve gruplarda oyun terapisi kullanımına ilişkin öneriler paylaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

KİYE, S., YALÇIN, İ. (2021). Oyun Terapisi ve Oyun Terapisinin Gruplarda Kullanımı. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı: 51, 287–303. https://ajindex.com/articles/217467

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Allan, J. ve Brown, K. (1993). Jungian play therapy in elementary schools. Elementary School Guidance and Counseling, 28, 5–25.
  2. Association for Play Therapy (2019). Play therapy definition. https://www.a4pt.org/page/ClarifyingUseofPT. 03.11.2019 tarihinde ulaşılmıştır. Apter, S. J. (1977). Applications of ecological theory: Tovvard a community special education model for troubled children. Exceptional Children, 43, 366-373.
  3. Axline, V. (1981). Play therapy. New York: The Ballantine Publishing Group. Baggerly, J.(2004). The effects of chıld-centered group play therapy on self-concept, depressıon, and anxıety of chıldren who are homeless. International Journal of Play Therapy, 13(2), 31-51.
  4. Baggerly, J.ve Parker, M.(2005). Child-centered group play therapy with african american boys at the elementary school level. Journal of Counseling and Development. 83, 387–396.
  5. Bleck, R. T. ve Bleck, B. L. (1982). The disruptive child's play group. Elementary School Guidance and Counseling, 17(2), 137-141.
  6. Blom, R. (2006). The handbook of gestalt play therapy. (2. Baskı). London: Jessica Kingsley Publishers.
  7. Burghardt, G. M. (2005). The genesis of animal play: Testing the limits. Cambridge, MA: The MIT Press.
  8. Candan, S. (2017). 3-10 yaş arası gelişimsel problemleri olan çocuklarda çocuk merkezli oyun terapisinin etkisinin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi,
  9. Erzurum. Carmichael, K. (2006b). Play therapy: An introduction. Upper Saddle River, NJ: Pearson. Cheng, Y. ve Ray, D. C.(2016). Child-centered group play therapy: ımpact on social-emotional assets of kindergarten children, The Journal for Specialists in Group Work, 41(3), 209-237, doi: 10.1080/01933922.2016.1197350 Chinekesh, A., Kamalian, M., Eltemasi, M., Chinekesh, S. ve Alavi, M. (2014). The effect of group play therapy on social-emotional skills in pre-school children. Global Journal of Health Science, 6, 163–167.
  10. Cohan, S. L., Chavira, D. A. ve Stein, M. B. (2006). Practitioner review: Psychosocial interventions for children with selective mutism: A critical evaluation of the literature from 1990–2005. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 47, 1085–1097. doi:10.1111/j.1469-7610.2006.01662.x Danger, S. (2003). Adaptive doll play: Helping children cope with change. International Journal of Play Therapy, 12(1), 105–116.
  11. Davenport, B. ve Bourgeois, N. (2008). Play, aggression, the preschool child, and the family: A review of literature to guide empirically informed play therapy