AI Summary & Key Takeaways
AI InsightResults: As a result of the analysis, it was found that most of the studies were carried out between 2014-2017 (n:17) and in the Marmara region (n:13), in the Ministry of Health Hospitals (n:28), and only in the nurse sample (n:18).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: In this study, it is aimed to examine bibliographic characteristics of the studies about the patient safety in national literature and to determine the similarities and dissociations reported in the research results. Method: In this study, a total of 33 studies that were performed in the Turkish sample between 2008 and 2017, and using “patient safety” and “safety culture” keywords were included in the study. Results: As a result of the analysis, it was found that most of the studies were carried out between 2014-2017 (n:17) and in the Marmara region (n:13), in the Ministry of Health Hospitals (n:28), and only in the nurse sample (n:18). Most of the studies are descriptive (n:26) or correlational (n:6). The Hospital Survey on Patient Safety Culture was the most frequently used tool (n:14) or the researchers formed the questions themselves (n:11). The most common findings in the researches were the participants’ opinions about the institutions patient safety levels, medical error reporting histories, the status of getting patient safety training or making a medical error, and comparisons with socio-demographic characteristics. Conclusion: It was seen that there were a few studies performed in private hospitals and in the sample of healthcare students. Also, the number of valid and reliable instruments about patient safety was limited, and using of non-valid and non-reliable tools was common. The studies mostly focused on personal and professional characteristics. So there is a need for more research related to organizational and managerial factors, which may affect the concept of patient safety in different sectors and samples.
Özet
Amaç: Bu araştırmada, ulusal yazındaki hasta güvenliğine ilişkin yayınların bibliyografik açıdan incelenmesi ve araştırma sonuçlarında raporlanan benzerlik ve ayrışmaların belirlenmesi amaçlanmaktadır. Yöntem: Çalışmada “hasta güvenliği” ve “güvenlik kültürü” anahtar kelimeleri kullanılarak, Türk örnekleminde gerçekleştirilen ve 2008-2017 yılları arasında yayımlanan toplam 33 çalışma incelemeye alındı. Bulgular: Analiz sonucunda en fazla araştırmanın 2014-2017 yılları arasında (n:17) yayımlandığı ve Marmara bölgesinde (n:13), Sağlık Bakanlığı hastanelerinde (n:28), yalnızca hemşire örnekleminde (n:18) gerçekleştirildiği bulundu. Çalışmaların çoğu tanımlayıcı (n:26) ya da ilişki arayıcıdır (n:6). Çalışmalarda en sık “Hasta Güvenliği Kültürü Hastane Anketi (n:14)” kullanılmış ya da araştırmacılar soruları kendileri oluşturmuştur (n:11). Araştırmalarda en sık kurumların hasta güvenliği düzeyine ilişkin görüşleri, hata raporlama öyküleri, sosyodemografik özelliklerle karşılaştırılması, hasta güvenliği eğitimi alma durumları ve tıbbi hata yapma durumlarına ilişkin bulgular yer almaktadır. Sonuç: Araştırma sonucunda hasta güvenliğine ilişkin olarak özel hastanelerin ya da öğrencilerin durumunu ortaya koyan çalışmaların daha az sayıda olduğu göze çarpmaktadır. Diğer yandan ölçüm aracı sayısı sınırlı olmakla birlikte, standardize olmayan araçların kullanımı da söz konusudur. Çalışmalarda, kişisel ve mesleki özelliklere odaklanılmış, hasta güvenliğine etki eden örgütsel ve yönetsel faktörlere yönelik daha çok çalışmaya gereksinim vardır.