AI Summary & Key Takeaways
AI InsightYeni protokolümüzdeki düşük risk kriterlerinin daha kabul edilebilir olduğu saptanırken bu kriterler yenidoğan döneminde CBE’yi dışlamada faydalı olabilir.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: Ateşli yenidoğan bebeklerde ciddi bakteriyel enfeksiyon (CBE) sıklığının tanımlanması ve ateşli bebeğe yaklaşım protokollerinin ateşli yenidoğanlarda değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntemler: Prospektif, gözlemsel kohort çalışmamız Ocak 2011-Aralık 2015 yılları arasında planlandı. Çalışmaya yenidoğan ünitesine yatan ve rektal ateşi ≥38 °C olan tüm bebekler alındı. Bebekler Boston, Philadelphia, Rochester ve yeni geliştirdiğimiz İstanbul kriterlerine göre düşük risk sınıflandırmasına göre değerlendirildi. Protokol sonuçları sensitivite, spesifite, negatif prediktif değer, pozitif prediktif değer ve olasılık oranları olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışma süresince 328 bebek dahil edildi ve CBE sıklığı %38,4 olarak saptandı. Etiyolojik tanılar arasında ilk sırada nedeni bilinmeyen ateş (%43,4) gelirken, bunu sırasıyla idrar yolu enfeksiyonu (%15,5), dehidratasyon (%14) ve bakteriyemi (%5,8) takip etmekteydi. En yüksek sensitivite, negatif prediktif değer ve en düşük olasılık oranı İstanbul protokolündeydi. En yüksek pozitif prediktif değer Philadelphia ve Boston protokollerinde saptandı. Sonuç: Ateşli yenidoğan bebeklerde CBE’yi dışlamada protokollerdeki düşük risk kriterleri güvenilir yeterlikte değildir. Yeni protokolümüzdeki düşük risk kriterlerinin daha kabul edilebilir olduğu saptanırken bu kriterler yenidoğan döneminde CBE’yi dışlamada faydalı olabilir.
Özet
Objective: We aimed to evaluate the major approach protocols of fever in febrile newborn and to define the incidence of serious bacterial infections (SBI) in febrile newborns. Methods: This study was designed as a prospective observational cohort study and directed between January 2011 and December 2015. All newborns with a rectal temperature of ≥38 °C and admitted to the neonatal intensive care unit were eligible for participation in the study. Infants were evaluated and classified as low-risk using the Boston criteria, the Philadelphia criteria, and the Rochester criteria, and our newly developed İstanbul criteria. The protocol results were compared regarding calculations of sensitivity, specificity, negative predictive value (NPV), positive predictive value (PPV), and likelihood ratio (LR). Results: During the study period, 328 infants were enrolled and the frequency of SBI was found as 38.4%. The leading etiology was fever of unknown origin with 43.6%, followed by urinary tract infection, dehydration, and bacteremia, accounting for 15.5%, 14%, and 5.8%, respectively. The highest sensitivity and NPV and the lowest negative LR were noted with the İstanbul protocol. The highest PPV was found in the Philadelphia and Boston protocols. Conclusion: The low-risk criteria of febrile infant protocols are not sufficiently reliable to exclude the presence of SBI in febrile neonates. The low-risk criteria in our new protocol were detected to be more reliable and may be useful in excluding SBI in the neonatal period.