AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe prognosis for neonates with acute kidney injury is variable, and largely related to the infants underlying medical condition, with mortality rates ranging from 14% to 73%.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Acute kidney injury (AKI) is characterized by a sudden deterioration in kidney function that results in the accumulation of nitrogenous waste products (e.g., urea) and alters the regulation of extracellular fluid volume, electrolytes, and acid-base homeostasis. Although the criteria for neonatal acute kidney injury have varied, a frequently used definition is a serum creatinine level of more than 1.5 mg/dL.The causes of neonatal acute kidney injury are multiple and can be divided into prerenal, renal, and postrenal categories. Prerenal azotemia is the most common type of acute kidney injury in the neonate and may account for up to 85% of all cases. There are currently no specific medical therapies to treat AKI. The basic approach in management of AKI should be planned according to the underlying etiology. To maximize the chance for survival, the clinician must support the cardiorespiratory system, maintain maximal nutrition, balance homeostasis, and manage the consequences of AKI. The prognosis for neonates with acute kidney injury is variable, and largely related to the infants underlying medical condition, with mortality rates ranging from 14% to 73%.
Özet
Akut böbrek hasarı; böbrek fonksiyonlarında ani bozulma ile karakterizedir. Sonuç olarak nitrojen yıkım ürünlerinin birikimi, ekstrasellüler sıvı hacmi, elektrolit ve asid-baz dengesinin regülasyonunda değişiklikler olur. Neonatal akut böbrek hasarı kriterleri değişmekle beraber, sıklıkla serum kreatinin düzeyinin 1,5 mg/dL yi geçmesi tanım olarak kabul edilebilir. Neonatal akut böbrek hasarının birçok nedeni vardır ve prerenal, renal ve postrenal olarak kategorilere ayrılabilir. Prerenal azotemi yenidoğan döneminde en sık görülen kategoridir ve tüm vakaların yaklaşık %85 i bu gruptandır. Akut böbrek hasarının halen günümüzde spesifik bir medikal tedavisi yoktur. Hastayı yönetirken temel yaklaşım altta yatan etiyolojiye göre planlanmalıdır. Hastanın yaşama şansını yükseltmek adına klinisyen, bebeğin kardiyopulmoner sistemini desteklemeli, maksimal beslenmeyi sağlamalı, homeostazı dengele- meli ve akut böbrek hasarının sonuçlarını yönetebilmelidir. Akut böbrek hasarı ile başvuran yenidoğanlarda prognoz değişkendir ve çoğunlukla bebe- ğin altta yatan medikal durumuyla ilişkilidir. Mortalite oranları %14 ile %73 arasında değişmektedir.