AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Planning emergency neuroimaging in children with a first afebrile seizure seems rational if the child is younger than 24 moths of age, has focal seizure(s), abnormal neurologic status prior seizure, new-onset neurological symptoms, or predisposing conditions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: The aim of this study was to investigate the frequency of intra-cranial pathology in children presenting to emergency department with a first afebrile seizure and to determine patients at high risk for abnormal neuroimaging. Methods: The medical files of 173 children who presented to the emergency department with a first afebrile seizure and underwent neuroimaging within 24 hours of presentation were retrospectively evaluated. We defined clinically emergent intracranial pathology as any lesion requiring immediate medical or surgical intervention. The relationship of age, seizure characteristics, predisposing conditions, presence of new-onset neurologic deficits, and baseline neurological status with neuroimaging findings were compared. Results: There were 103 males (59.5%) and 70 females. The mean age was 80±60.4 months . Of the 173 children, 87 (50.3%) had a computed tomography scan, 50 (28.9%) had magnetic resonance imaging, and 36 (20.8%) underwent both magnetic resonance imaging and computed tomography. Neuroimaging results were abnormal in 24.3% of patients whereas 5.2% had an emergent intracranial pathology. The conditions associated with abnormal neuroimaging were: 1) focal seizures, 2) new-onset neurological deficits 3) pre-existing neurological abnormalities, 4) predisposing conditions, and 5) being younger than 24 months of age. Conclusion: Planning emergency neuroimaging in children with a first afebrile seizure seems rational if the child is younger than 24 moths of age, has focal seizure(s), abnormal neurologic status prior seizure, new-onset neurological symptoms, or predisposing conditions.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı ilk kez afebril nöbet geçirerek çocuk acil servisine getirilen çocuklarda nöroradyolojik bozukluk saptanma sıklığının ve hangi hastalarda bu riskin daha yüksek olduğunun belirlenmesidir. Yöntemler: Çocuk acil servisinde ilk afebril nöbet nedeniyle izlenen ve ilk 24 saat içinde kraniyal görüntüleme yapılmış olan 173 hasta geriye dönük incelendi. Görüntüleme sonucunda acil medikal ya da cerrahi girişim gerektiren lezyonlar klinik olarak acil intrakraniyal patoloji olarak tanımlandı. Yaş, nöbet özellikleri, nöbet açısından predispozan faktör varlığı, nöbet sonrası yeni nörolojik bozukluk olması ve nöbet öncesinde bazal nörolojik bozukluk olması ile nöroradyolojik bulgular arasındaki ilişki karşılaştırıldı. Bulgular: Hastaların 103'ü (%59,5) erkek, 70'i (%40,5) kız idi. Ortalama 80±60,4 ay (1- 204 ay) idi. Hastaların %50,3'üne (87/173) bilgisayarlı tomografi, %28,9'una (50/173) manyetik rezonans, %20,8'ine (36/173) bilgisayarlı tomografi ve manyetik rezonans görüntüleme yapıldı. Olguların %24,3'ünde nöroradyolojik bozukluk saptandı. Acil intrakraniyal patoloji saptanma oranı ise %5,2 idi. Parsiyel tipte nöbet geçiren, yeni nörolojik defisit saptanan, nöbet öncesinde bazal nörolojik bozukluğu olan, öyküsünde nöbet açısından predispozan faktör saptanan ve 24 ay ve altında olan hastalarda nöroradyolojik bozukluk sıklığı anlamlı yüksek saptandı. Sonuç: İlk kez afebril nöbet geçirme nedeniyle acil servise başvuran hastalar arasında 24 ay ve altında olan, parsiyel nöbet geçiren, bazal nörolojik bozukluğu olan, nöbet sonrası yeni nörolojik bulgusu olan ya da öyküde predispozan faktörü saptanan hastalarda acil kraniyal görüntüleme planlanması akılcı görünmektedir.