Journals / Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2026 / Sayı: 19

Vahy-i Gayr-i Metlüv ile Hareket Eden Hz. Peygamber Karşısında Muhaddesûndan Hz. Ömer: Muvafakat-ı Ömer’e Farklı Bir Yaklaşım

Mustafa Hocaoğlu(RECEP TAYYİP ERDOĞAN ÜNİVERSİTESİ, İLAHİYAT FAKÜLTESİ)0000-0003-2204-6491
Pages
12–38
Publication Date
2021-06-25
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca vahyin anlaşılmasında hiç kimsenin Peygamberden daha üstün olamayacağını ve bunun yanında Peygamberin vahyi yanlış veya eksik anlamasının muhal olduğunu göstermeye çalışacağız.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kaynaklarda, “muhaddesun”dan olduğu ifade edilen Hz.
📊
Key Findings & Data:Ömer’in beş farklı konuda bazı ayetlerle muvafakatından bahsedilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca vahyin anlaşılmasında hiç kimsenin Peygamberden daha üstün olamayacağını ve bunun yanında Peygamberin vahyi yanlış veya eksik anlamasının muhal olduğunu göstermeye çalışacağız.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hz. Ömer · Muvafakat · Bedir Esirleri

Özet

Kaynaklarda, “muhaddesun”dan olduğu ifade edilen Hz. Ömer’in beş farklı konuda bazı ayetlerle muvafakatından bahsedilmektedir. Peygamberin münafıklar için istiğfarda bulunmaması ve Bedir esirlerinin öldürülmesi bu muvafakatlardan ikisidir. Bu iki muvafakatta Hz. Ömer’in görüşleri doğru iken, Peygamberin vahyi yanlış anlaması söz konusu edilmektedir. Ayrıca bu örnekler, Hz. Ömer’in ayetleri Peygamberden daha iyi anladığı gibi bir sonuca işaret etmekte ve bu minvalde yorumlanmaktadır. Halbuki bu konuda kaynaklarda verilen bilgilerin çelişkiler içerdiği görülmektedir. Bir tarafta Peygamberin beyanının ve te’vilinin hatta bütün söz ve fiillerinin vahiy veya vahiy destekli olduğu iddia edilirken, diğer taraftan Peygamberin ayeti yanlış anlaması nasıl telif edilebilir. Te’vili vahiy olan bir kimsenin, ayeti yanlış veya eksik anlaması söz konusu olabilir mi? Buna rağmen muvafakata yer açabilmek için böyle bir tezat’ın olumlanması, bize göre dini anlayışın rivayetlere hasredilmesinden kaynaklanmaktadır. Bu sebeple biz, bu makalede özellikle söz konusu iki örnekle ilgili kaynaklarda nakledilen bilgileri mukayeseli olarak inceleyerek, nakiller arasındaki tezatlıklara işaret edeceğiz. Ayrıca vahyin anlaşılmasında hiç kimsenin Peygamberden daha üstün olamayacağını ve bunun yanında Peygamberin vahyi yanlış veya eksik anlamasının muhal olduğunu göstermeye çalışacağız.

🔖

Cite This Article

Hocaoğlu, M. (2021). Vahy-i Gayr-i Metlüv ile Hareket Eden Hz. Peygamber Karşısında Muhaddesûndan Hz. Ömer: Muvafakat-ı Ömer’e Farklı Bir Yaklaşım. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 19, 12–38. https://doi.org/10.32950/rteuifd.906556

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Referans 1: Abdürrezzak b. Hemmam, el-Musannef (Hind: el-Meclisü’l-ilmi, 1403)
  2. Referans 2: Ahmed b. Hanbel, Müsned (Beyrut: Müessesetü’-risale, 2001)
  3. Referans 3: Ayni, Ebu Muhammed, Umdetü’l-kari şerhu sahihi’l-buhari (Beyrut: Daru ihyai’t-türasi’l-arab, ts.)
  4. Referans 4: Begavi, Muhyissünne, Mealimu’t-tenzil fi tefsiri’l-Kur’an (Beyrut: Daru İhyai’-turasi’l-arabi, 1420)
  5. Referans 5: Beyhaki, Ahmed b. el-Hüseyn, es-Sünenü’l-Kübra (Beyrut: Daru’l-kütübi’l-ilmiyye, 2003)
  6. Referans 6: Buhari, Muhammed b. İsmail, Sahih, (Beyrut: Daru tavki’n-necat, 1422)
  7. Referans 7: Ebu Davud, Süleyman b. el-eşas, Sünen (Beyrut: el-Mektebetü’l-asrıyye, ts.)
  8. Referans 8: el-Hakim, Ebu Abdullah, el-Müstedrek ale’s-sahihayn (Beyrut: Daru’l-kütübi’lilmiyye, 1990)
  9. Referans 9: Gökhan Atmaca, “Nüzul Sürecinde bir muhatab olarak Hz. Ömer ve Muvafakatları”, SÜİFD, s. 21(2010/1), 43-67
  10. Referans 10: İbn Aşur, Muhammed et-tahir, et-Tahrir ve’t-tenvir (Tunus: Daru’t-tunusiyye, 1984)
  11. Referans 11: İbn Atıyye, Ebu Muhammed, Muharrerü’l-veciz fi tefsiril-kitabi’l-aziz (Beyrut: Daru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1422)
  12. Referans 12: İbn Battal, Ebu’l-Hasan, Şerhu sahihi’l-buhari (Riyad: Mektebetü’r-rüşt, 2003)
  13. Referans 13: İbn Ebi Hatim, Tefsiru’l-Kurani’l-azim (Suud: Mektebetü nezzar mustafa el-baz, 1419)
  14. Referans 14: İbn Ebi Şeybe, el-Kitabu’l-musannef fi’l-ehadisi ve’l-asar (Riyad: Mektebetü’-rüşt, 1409)