AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe main goal of this review is to evaluate and summarize the antenatal hydronephrosis.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The widespread use of ultrasonography during pregnancy has resulted in a higher detection rate for antenatal hydronephrosis. This is one of the most common birth defects detected (1-3%). The most common causes of antenatal hydronephrosis are transient hydronephrosis, ureteropelvic junction obstruction, and vesicoureteral reflux. It can be detected as early as the 12th to 14th week of gestation and in addition, ultrasonography performed in the third trimester (28 to 34 weeks gestation) has been suggested to be more helpful in predicting postnatal outcome. The Society of Fetal Urology grading and renal pelvic diameter grading systems have been developed to diagnose and grade the severity of antenatal hydronephrosis. If dilatation is detected, ultrasound should focus on: laterality, severity of hydronephrosis, echogenicity of the kidneys, hydronenephrosis or hydro-ureteronephro- sis, bladder volume and bladder emptying, sex of the child and amniotic fluid volume. They are helpful in determining the cause of hydronephrosis. To date, the reported long-term outcomes of antenatal intervention for severe obstructive uropathy are mixed. The goal of prenatal management is to detect those cases, which will impact the health of the infant and require antenatal and postnatal evaluation and possible intervention to minimize adverse outcomes. Postnatal evaluation includes physical examination and the use of radiologic studies to determine the cause of hydronephrosis and then treatment should focus on this. The main goal of this review is to evaluate and summarize the antenatal hydronephrosis.
Özet
Gebelikte ultrasonografi kullanımının artması ile birlikte antenatal hidronefroz tanı oranı da artmaktadır. Antenatal hidronefroz %1-3 oranı ile en sık tanı alan doğum anomalilerinden biridir. En sık nedenleri; geçici hidronefroz, üreteropelvik bileşke darlığı ve vezikoüreteral reflüdür. Gebeliğin 12-14. haftasında tespit edilebilir. Ek olarak üçüncü trimestırda (gebeliğin 28-34. haftaları) yapılan ultrasonografi, doğum sonrası akıbeti öngörmede daha yardımcı olduğu için, önerilmektedir. Tanı ve sınıflandırmada fetal üroloji dernek sınıflaması ve renal pelvis çap sınıflamaları geliştirilmiştir. Eğer dila- tasyon saptanırsa ultrasonda bakılması gereken ek bulgular şunlardır: hidronefrozun tarafı ve derecesi, böbreklerin ekojenitesi, hidroüreteronefroz varlığı, mesane hacmi ve boşalması, cinsiyet ve amniyotik sıvı hacmi. Bu bulgular hidronefroz sebebini tespit etmede faydalıdır. Ciddi obstrüktif üropati için doğum öncesi müdahalenin bildirilen uzun dönem sonuçları çelişkilidir. Doğum öncesi taramanın amacı, bebek sağlığını etkileyebilecek, doğum öncesi ve doğum sonrası değerlendirme ve olası müdahale gerektiren vakaları tespit etmek ve olumsuz sonuçları en aza indirmektir. Doğum sonrası değerlendirmede fizik muayene ve radyolojik tetkikler ile hidronefrozun nedeni araştırılır. Daha sonraki tedavi ise tespit edilen nedene yönelik yapılır. Bu derlemenin amacı antenatal hidronefrozu gözden geçirmek ve özetlemektir.