Journals / Bilig / Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi / 2012 / Sayı: 61

Osmanlı’nın son döneminde ahıska Türklerinin anadolu’ya göç ve iskânı

Pages
121–142
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca göçmenlerin Anadolu’daki hayatlarına uyumlarını tespit etmek amacıyla Anadolu’da iskân edilen Ahıska Türklerinin çocukları ya da torunlarıyla mülakat yapılarak elde edilen sözlü tarih verilerine de yer verilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kurulduğundan beri Kafkasya’da hâkimiyet kurmak isteyen Rusya, XIX. yüzyılda, Osmanlı Devleti’nin zayıflamış olmasından faydalanarak bu politikasına hız verdi.
📊
Key Findings & Data:Rusya, Kafkasya’da siyasî hâkimiyet tesis ettikten sonra kültürel ve ekonomik olarak da etkin olmak istedi.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca göçmenlerin Anadolu’daki hayatlarına uyumlarını tespit etmek amacıyla Anadolu’da iskân edilen Ahıska Türklerinin çocukları ya da torunlarıyla mülakat yapılarak elde edilen sözlü tarih verilerine de yer verilmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Kurulduğundan beri Kafkasya’da hâkimiyet kurmak isteyen Rusya, XIX. yüzyılda, Osmanlı Devleti’nin zayıflamış olmasından faydalanarak bu politikasına hız verdi. Osmanlı Devleti, Rusya’nın saldırılarıyla daha da güçsüzleşti ve topraklarının önemli bir kısmı Rusya’nın eline geçti. Rusya, Kafkasya’da siyasî hâkimiyet tesis ettikten sonra kültürel ve ekonomik olarak da etkin olmak istedi. Bu amaçla Kafkasya’da yaşayan yerli halkın ya Hristiyan olmasını ya da bölgeyi terk etmesini temin etmek amacıyla baskıcı politikalar izledi. Bunun üzerine Kafkasya’da yaşayan binlerce insan 1860’lardan itibaren Anadolu’ya göç etti. Bu sırada göç eden halklardan biri de Ahıska Türkleridir. Bu çalışmada Ahıska Türklerinin kendi öz yurtlarını bırakıp Anadolu’ya göç etme nedenleri, göç ve iskân süreçleri, Anadolu’daki yeni hayatlarına uyum sağlamada ne gibi güçlüklerle karşılaştıkları ve yerli halk ve devletle ilişkilerinin ortaya çıkarılması amaçlanmaktadır. Çalışmada; Başbakanlık Osmanlı Arşivi’nde bulunan konuyla ilgili belgelerden yararlanılmıştır. Ayrıca göçmenlerin Anadolu’daki hayatlarına uyumlarını tespit etmek amacıyla Anadolu’da iskân edilen Ahıska Türklerinin çocukları ya da torunlarıyla mülakat yapılarak elde edilen sözlü tarih verilerine de yer verilmiştir.

🔖

Cite This Article

GÜNAY, N. (2012). Osmanlı’nın son döneminde ahıska Türklerinin anadolu’ya göç ve iskânı. Bilig / Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 61, 121–142. https://ajindex.com/articles/213464

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Kısaltmalar ve Kaynaklar 1- Arşiv Belgeleri Başbakanlık Osmanlı Arşivi Belgeleri (BOA) Bâb-ı Âli Evrak Odası Sadaret Mektubî Mühimme Kalemi (A.MKT. MHM.), 513/12; 521/17; 524/6; 524/7; 524/17; 526/35. Bâb-ı Âli Evrak Odası Umum Vilayet Tahriratı (A.MKT. UM.), 490/48. Dâhiliye Nezareti Emniyet-i Umum Müdürlüğü Ecnebiler (DH. EUM. ECB.), 7/13. Dâhiliye Nezareti Mektubî Kalemi (DH. MKT.), 75/48; 132/15; 145/94; 216/64; 244/28; 247/47; 307/59; 352/72; 402/28; 689/42; 815/12; 1161/19; 1376/83; 1382/100; 11577/103; 624/9; 1631/55; 1911/90; 2048/141; 2087/11; 2390/77. Dâhiliye Nezareti Tesri-i Muamelat ve Islahat Komisyonu (DH.TMIK.S.), 43/16. İrade Dâhiliye (İ.DH.), 1312 Ca. 4/9; 1314 M. 12/2; 1314 Ra. 13/12; 1321 L. 13/5; 1321 L. 29/35. Yıldız Perakende Evrakı Askeri Maruzat (Y.PRK.ASK.), 96/27; 96/29. Yıldız Mütenevvi Maruzat (Y.MTV.), 87/186; 107/13; 108/19; 110/22; 110/84. Yıldız Arşivi Sadaret Hususî Maruzat (Y.A.HUS.), 310/105. Yıldız Arşivi Sadaret Resmi Maruzat (Y.A.RES.), 72/26; 124/32. 2- Kaynak Eserler Düstur (1943). Birinci Tertib. 8. Ankara: Matbaa-i Amire. Düstûr (1941). Birinci Tertib. 7. Ankara: Matbaa-i Amire. 3- Araştırma ve Tetkik Eserler Ababay, Feridun (1987). Çıldır Tarihi. Ankara:
  2. Yy. Akyüz, Jülide (2008). “Göç Yollarında: Kafkaslardan Anadolu’ya Göç Hareketleri”. Bilig 46: 37-56.
  3. Alpargu, Mehmet (1998). “İkinci Dünya Savaşı’nda Sovyetler’in Kafkasya’daki Tehcir (Sürgün) Uygulamaları”. Altıncı Askerî Tarih Semineri Bildirileri I, İkinci Dünya Harbi ve Türkiye. 20-22 Ekim 1997.
  4. Alpargu, Mehmet, (2007). Nogaylar. İstanbul.
  5. Değişim Yay. Avşar, B. Zakir ve Zafer S. Tunçalp (1995). Sürgünde 50. Yıl Ahıska Türkleri. Ankara: Türkiye Büyük Millet Meclisi Yay. Beydilli, Kemal (1988). “1828–1829 Osmanlı-Rus Savaşı’nda Doğu Anadolu’dan Rusya’ya Göçürülen Ermeniler”. Belgeler XIII (17): 365-434.
  6. Buntürk, Seyfeddin (2007). Rus Türk Mücadelesi’nde Ahıska Türkleri. Ankara:
  7. Berikan Yay. Deringil, Selim (1991). 19. Yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu’na Göç Olgusu Üzerine Bazı Düşünceler. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Araştırma Merkezi Yay. 435-442.
  8. Eren, Hasan (1962). “Anadolu’da Kafkasya Türkleri”. Belleten 1961’den ayrı basım. Ankara:
  9. Türk Tarih Kurumu Yay. Erkan, Süleyman (1996). Kırım ve Kafkasya Göçleri (1878–1908). Trabzon: Karadeniz Teknik Üniversitesi Kafkasya ve Orta Asya Ülkeleri Uygulama ve Araştırma Merkezi Yay. Gökçe, Cemal (1972). “1787–1806 Yılları Arasında Kafkasya’da Cereyan Eden Siyasi Olaylar”. İ.Ü. Edebiyat Fakül