AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn conclusion, chronic osteomyelitis needs long term follow-up because of high rate of recurrence and resistance to treatment.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In this study, we have presented the laboratory and clinical findings, and treatment and follow-up results of 32 patients with osteomyelitis treated in both Infectious Disease Clinics and Orthopaedics & Traumatology departments of our university hospital between January 1999 and December 2001. Eleven female pati-ents with a mean age of 45.9 ± 20.0 (15-80), and twenty-one male patients with a mean age of 53.4 ± 15.5 (28-82) were included in this study. The patients have had several risk factors rendering them predisposed to osteomyelitis. Staphylococcus aureus was the most frequently isolated microorganism (%46). The mean pretreatment and posttreatment C-reactive protein levels and sedimentation rates were different and the difference was statistically significant; but we could not find any difference between the white blood celj counts (p= 0.000, p= 0.022, p= 0.258 respectively). Despite of the medical and surgical treatment modaliti . es, recurrence of the disease yas detected in 6 patients. The mean time of treatment was 10.2 ± 9.3 (5-24) weeks and the mean follow up was 15.5 ± 7.5 (6-27) months. In conclusion, chronic osteomyelitis needs long term follow-up because of high rate of recurrence and resistance to treatment.
Özet
Çalışmada, Ocak 1999-Aralık 2001 tarihleri arasında Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi, Klinik Mikrobiyoloji ve infeksiyon Hastalıkları ile Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalları tarafından birlikte izlenen 32 kronik osteomiyelitli olgunun klinik ve laboratuvar bulgularını değerlendirmek, tedavi ve takip dönemlerini irdelemek amaçlanmıştır. Bu amaçla yaş ortalaması 45.9 ± 20.0 (15-80) olan 11 kadın ve yaş ortalamaları 53.4 ± 15.5 (28-82) olan 21 erkek, toplam 32 kronik osteomiyelitli hasta çalışma kapsamına alındı. Hastaların osteomiyelit gelişimi yönünden altta yatan çeşitli risk faktörleri bulunmaktaydı. Hastalık etkeni olarak en sık (%46) Staphylococcus aureus izole edildi. Tedavi öncesi ve sonrası saatlik sedimentasyon hızı, C-reaktif protein değeri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı iken, beyaz küre sayı ortalamaları arasındaki fark anlamlı bulunmadı (p= 0.000, p= 0.022 ve p= 0.258). Hastalara çeşitli cerrahi ve medikal müdahaleler yapılmasına rağmen 6 olguda nüks gözlendi. Bütün hastalar ele alındığında ortalama tedavi süreleri 10.2 ± 9.3 (5-24) hafta, ortalama takip süreleri ise 15.5 + 7.5 (6-27) ay olarak saptandı. Sonuç olarak kronik osteomiyelit, tedavisi oldukça güç olan ve nükslerle seyreden bir hastalık olduğu için uzun süreli takip gerektirir.