KULLANMAK İÇİN UYUŞTURUCU VEYA UYARICI MADDESATIN ALMAK, KABUL ETMEK, BULUNDURMAK YA DAUYUŞTURUCU VEYA UYARICI MADDE KULLANMAKSUÇU(TCK m.191)

Özet

Uyuşturucu veya uyarıcı maddenin kötüye kullanılması, gerek dünyada ve gerek ise ülkemizde, her geçen gün hızla artmaktadır. Gelir dağılımındaki eşiksizlikler, insanların yeterince eğitim ve sağlık hizmeti alamaması, bu tip suçların işlenmesini artıran önemli etkenler olarak kendisini göstermektedir. Bunun yanı sıra, özellikle teknolojinin hızla gelişimi, uyuşturucu ve uyarıcı maddelerin daha çok ve daha ucuza mal edilmesini kolaylaştırmıştır. Son zamanlarda sentetik bir kısım uyuşturucu ve uyarıcıların çok ucuza mal edilmesi ve bunların toplumlar arası mübadele edilmesindeki kolaylıklar dikkate alındığında, gerek ülkemiz ve gerek ise tüm dünya insanları için tehlikenin büyüklüğü bir kez daha ortaya çıkmaktadır. Uyuşturucu kullanmak için uyuşturucunun satın alınması, kabul edilmesi, bulundurulması ile birlikte uyuşturucu kullanılması da bir çok ülke ceza kanununda olduğu gibi TCK'da da ceza ile karşılanması gereken bir suç olarak kabul edilmektedir. 5237 sayılı TCK 191 maddesinde yer alan, "Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak" suçu, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un, 68.maddesi ile yeniden düzenlenmiştir. Bu yeni düzenlemede en dikkate değer husus, yeni getirilen düzenlemenin madde başlığında kendisini göstermektedir. Çünkü, madde başlığı; "Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak" şeklinde ifade edilmektedir. Buna göre, yeni düzenlemenin en önemli özelliği, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmanın da açıkça suç sayılan bir fiil haline getirilmiş olmasıdır. Çünkü, 5237 sayılı TCK yürürlüğe konulmadan önce ve özellikle kanunun hazırlanması dönemi içinde, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak eyleminin başlı başına suç sayılıp sayılmaması gerektiği esas itibariyle uzun tartışmalara konu olmuş, söz konusu bu hareketin ceza değil, ancak denetimli serbestlik tedbiri gerektiren birer eylem olarak kabul edilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Buna göre, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak, TCK m.191 hükmünün ilk halinde açıkça suç sayılır bir hareket olarak düzenlenmemiştir. Ancak, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak eylemi, Yargıtay kararları doğrultusunda, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kimsenin, söz konusu bu maddeyi kullanmadan önce bir anlığına dahi olsa, satın almış, bulundurmuş veya kabul etmiş olacağı gerekçesiyle, TCK m.191 yer alan suç kapmasında değerlendirilmiştir. Bunun yanı sıra, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un, 68.maddesi ile TCK m.191 hükmüne getirilen yeni düzenlenenin bir diğer özelliği ise, suçun cezasının madde gerekçesinde belirtildiği üzere, "bu suçla daha etkin mücadele etmek ve toplumu uyuşturucuya karşı korumak amacıyla artırılmış" olması ve cezanın iki yıldan beş yıla kadar hapis olarak belirlenmiş olmasıdır. TCK'nın m.191 hükmü, 6545 sayılı Kanun ile yeniden kaleme alınırken özellikle; bu suçun soruşturulması ve kovuşturulması bakımından tamamen farklı bir düzenleme getirilmiş, soruşturma aşaması bakımından Cumhuriyet savcısına kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbirine karar vermesi bakımından geniş bir yetki verilmiştir. Bu suç nedeniyle başlatılan soruşturmada, şüpheli hakkında, CMK'nun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, Cumhuriyet savcısı tarafından, beş yıl süreyle, kamu davasının açılmasının ertelenmesine kararı verilmesi gerekmektedir.