SavedAdd your journal

Journals / Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi / 2008 / Cilt: 19 - Sayı: 1

The Participation of Local People to Tourism Planning:a Research on Hidden Garden Akyaka

Turizm Planlamasına Yerel Toplumun Katılımı:Saklı Bahçe Akyaka Üzerine Bir İnceleme

ALPER ASLAN
Pages
71–83
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The non-governmental organization is trusted least by the local people in Akyaka.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Many developing countries have chosen tourism as a tool through development.
📊
Key Findings & Data:In this way, the tourism planning approaches are concentrated to increase tourist arrivals and tourist revenues.
💡
Conclusion & Impact:The non-governmental organization is trusted least by the local people in Akyaka.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Many developing countries have chosen tourism as a tool through development. In this way, the tourism planning approaches are concentrated to increase tourist arrivals and tourist revenues. But these traditional tourism planning approaches brought negative impacts of tourism in developing countries. To achieve a more sustainable tourism, it is acknowledged that the tourism planning approaches should be changed and the local people should participate to tourism planning. As it is difficult for the local people in developing countries to participate to tourism planning by their own, there are discussions on whom (State, local government or non-governmental organizations) will direct them. In this study, which the local people trust more in tourism planning investigated by 26 interviews in Akyaka, situated at Southwest of Turkey. The non-governmental organization is trusted least by the local people in Akyaka.

Özet

Pek çok Gelişmekte Olan Ülke (GOÜ), turizmi kalkınma yolunda bir araç olarak seçmiştir. Bu yönde de turizm planlaması yaklaşımları turist sayılarını ve turizm gelirlerini arttırmak üzerine odaklanmıştır. Buna karşın, bu geleneksel turizm planlaması yaklaşımları GOÜ’lerde turizmin olumsuz sonuçlar doğurmasına neden olmuştur. Turizmin daha sürdürülebilir olması için geleneksel turizm planlaması yaklaşımlarının değiştirilmesi ve yerel toplumların turizm planlamasına katılmaları gerektiği belirtilmektedir. GOÜ’lerde yerel toplumların turizm planlarına kendi kendilerine katılmaları güç olduğundan, onları devletin mi, yerel yönetimlerin mi, Sivil Toplum Kuruluşları (STK)’nın mı yönlendireceği konusunda tartışmalar olmaktadır. Bu çalışmada, Türkiye’nin Güneybatı ucunda yer alan Akyaka beldesinde yerel toplumun turizm planlaması yapımında kime daha fazla güvendiği yapılan 26 görüşmeyle incelenmiştir. Buna göre, Akyakalılar turizm planlamasının yapımında en az STK’ya güvenmişlerdir.

🔖

Cite This Article

ASLAN, A. (2008). The Participation of Local People to Tourism Planning:a Research on Hidden Garden Akyaka. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 1, 71–83. https://ajindex.com/articles/212916

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Acı, E. Y. (2005). Sivil Toplum Kuruluşları: Kalkınma Ajan(s)ları mı? Neo-liberal Ajanlar mı? İstanbul:
  2. Günizi Yayıncılık. Bourke, L. ve Luloff, A. E. (1996). Rural Tourism Development. İçinde L. C. Harrison ve W. Husbands (Editörler), Practicing Responsible Tourism (ss. 277–295). New York: John Wiley and Sons. Bramwell, B. (2003).
  3. Maltese Responses to Tourism, Annals of Tourism Research, 30 (3): 581–605.
  4. Bramwell, B. ve Sharman, A. (2000). Approaches to Sustainable Tourism Planning and Community Participation. İçinde G. Richards ve D. Hall (Editörler), Tourism and Sustainable Community Development (ss. 17–35). New york: Routledge. Brohman, J. (1996). New Directions in Tourism for Third World Development, Annals of Tourism Reserach, 23 (1): 48–70.
  5. Brown, F. (1998). Tourism Reassessed: Blight or Blessing? Oxford: Butterworth-Heineman. Chang, H. J. ve Grabel, I. (2005). Kalkınma Yeniden: Alternatif İktisat Politikaları Elkitabı. (Çeviren: E. Özçelik). Ankara:
  6. İmge Kitabevi.
  7. Chossudovsky, M. (1999). Yoksulluğun Küreselleşmesi: IMF ve Dünya Bankası Reformlarının İçyüzü. (Çeviren: Neşenur Domaniç). İstanbul:
  8. Çiviyazıları. Coccossis, H. (2001). Sustainable Development and Tourism in Small Islands: Some Lessons from Greece, Anatolia: An International Journal of Tourism and Hospitality Research, 12 (1): 53–58.
  9. Conlin, M. V. (1996). Revitalizing Bermuda: Tourism Policy Planning in a Mature Island Destination. İçinde L. C. Harrison ve W. Husbands (Editörler), Practicing Responsible Tourism (ss. 80–102). New York: John Wiley & Sons Inc. Cooke, B. ve Kothari, U. (2001). The Case for Participation as Tyranny. İçinde B. Cooke ve U. Kothari (Editörler), Participation: the New Tyranny. (ss. 1–15) London: Zed Books. Crick, M. (1989). Representations of International Tourism in the Social Sciences: Sun, Sex, Sights, Savings, and Servility, Annual Review of Antropology, 18: 307–344.
  10. Croall, J. (1995). Preserve or Destroy: Tourism and the Environment. London: Calouste Gulbenkian Foundation. Cumhuriyet Gazetesi (10 Kasım 2006).
  11. Çukurçayır, M. A. (2006). Siyasal Katılma ve Yerel Demokrasi. Konya: Çizgi Kitabevi.
  12. Dahles, H. (2000).
  13. Tourism, Small Enterprises and Community Development. İçinde G. Richards ve D. Hall (Editörler), Tourism and Sustainable Community Development (ss.154–169). New York: Routledge. Elliott, J. (1997). Tourism Politics and Public Sector Management. London: Routledge. Fava, J. A., Frank J. C., Reinert, K. H. ve Ryding, S. (1998). A Framework For Sustainabl