AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: The increased prevalence and antibiotic resistance of ESBL-producing fecal isolates in asymptomatic hospitalized and ambulatory children highlights the importance of these pathogens for the population. (J Pediatr Inf 2011; 5: 54-8)
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The isolation of extended-spectrum β-lactamase (ESBL) -producing bacteria has increased worldwide. Fecal colonization with ESBLproducing isolates is considered a prerequisite for infection. Material and Methods: We prospectively evaluated the prevalence and risk factors for fecal carriage of ESBL-producing E. coli and Klebsiella spp. in hospitalized and ambulatory children. A total of 464 fecal samples from pediatric patients (270 hospitalized and 194 ambulatory) were collected from a tertiary care center in Turkey during a non-outbreak period. All stool samples were evaluated for ESBL production by the combination disc test and for imipenem susceptibility by the CLSI agar dilution method. Results: Sixty-six (24% of total) hospitalized children (25 with Escherichia coli, 39 with Klebsiella pneumoniae and 2 with Klebsiella oxytoca) and 14 (7.2% of total) ambulatory children (10 with E. coli, 3 with K. pneumoniae and 1 with K. oxytoca) had a positive fecal sample for ESBL-producing microorganisms. All isolates were susceptible to imipenem; however, the MIC values of strains isolated from hospitalized patients were 3-4 fold higher in dilution than were those of strains isolated from ambulatory children. Univariate analyses showed that intensive care unit stay, urinary catheterization, indwelling catheterization, surgical interventions and prior 3rd-generation cephalosporin usage were associated with ESBL positivity for the hospitalized patients. Recent 2nd- or 3rd-generation cephalosporin use was found to beassociated with ESBL positivity for the ambulatory children. Conclusion: The increased prevalence and antibiotic resistance of ESBL-producing fecal isolates in asymptomatic hospitalized and ambulatory children highlights the importance of these pathogens for the population. (J Pediatr Inf 2011; 5: 54-8)
Özet
Amaç: Tüm dünyada genişletilmiş spektrumlu beta laktamaz (GSBL) üreten mikroorganizmalar ile oluşan enfeksiyonlarda artış gözlenmektedir. GSBL üreten mikroorganizmaların taşıyıcılığı, ciddi enfeksiyon için zemin hazırlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada 3. basamak sağlık hizmeti veren bir hastanede salgın olmayan bir dönemde hastanede yatan ve ya polikliniğe başvuran çocuklarda gayta örneklerinde (464 gayta örneği; 270 hastanede yatan, 194 polikliniklere başvuran çocukta) GSBL üreten E. coli ve Klebsiella spp. sıklığının ve risk faktörlerinin prospektif olarak değerlendirilmesi planlandı. Tüm gayta örnekleri, GSBL üretimi yönünden disk yöntemi ile değerlendirildi ve imipenem duyarlılığı agar dilüsyon metodu ile CLSI kılavuzuna göre değerlendirildi. Bulgular: Hastanede yatan çocukların 66’sında (%24; 25 Escherichia coli, 39 Klebsiella pneumoniae, 2 Klebsiella oxytoca), ayaktan başvuran çocukların ise 14'ünde (%7.2; 10 E. coli, 3 K. pneumoniae, 1 K. oxytoca) gayta örneklerinde GSBL üreten mikroorganizma gösterildi. Elde edilen tüm izolatlar imipenem duyarlı idi. Hastanede yatan hastalardan elde edilen izolatlarda saptanan imipenem MIC değerlerinin, poliklinik hastalarından elde edilenlere göre 3-4 dilüsyon daha yüksek olduğu görüldü. Hastanede yatan hastalarda GSBL üreten mikroorganizmaların fekal taşıyıcılığı ile yoğun bakım ünitesinde kalış, mekanik ventilasyon gereksinimi, idrar sondası, santral kateter takılması, cerrahi girişim uygulanması ve öncesinde tedavide 3. kuşak defalosporinlerin kullanılmasının ilişkili olduğu görüldü. Ayaktan polikliniklere başvuran hastalarda ise öncesinde 2. kuşak ve ya 3. kuşak sefalosporin kullanımının fekal GSBL pozitif etken taşıyıcılığı ile ilişkili olduğu görüldü. Sonuç: Salgın dışı dönemde hastanede yatan ve ya ayaktan polikliniklere başvuran hastalarda GSBL üreten mikroorganizmaların fekal taşıyıcılığının artmış ve sık olarak saptanması Türkiye'de bu mikroorganizmaların hastalık etkeni olarak önemini indüklenebilir. (J Pediatr Inf 2011; 5: 54-8)