AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAntral approach via fosse canine can be useful due to prevent recurrence when full evaluation of the maxillary sinus through ostium is not appropriate.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: The aim of the present study is to investigate results of the patients who underwent endoscopic surgery for antrochoanal polyps. Patients and Methods: Eighteen patients (11 males, 7 females; mean age: 31.1±14.7 years; range 11 to 65 years) were reviewed, retrospectively. All patients were evaluated by otolaryngological examination, endoscopic examination and computed tomography. The patients were followed up for postoperative complications and recurrence. The mean follow-up was 22.9±10.5 months (range; 9 to 40 months). Results: Antrochoanal polyps were found to originate from the right maxillary sinus in eleven patients and from the left maxillary sinus in seven patients. The most common symptoms were nasal obstruction and headache. Thirteen patients were operated under general anesthesia, while others were operated under local anesthesia. Functional endoscopic sinus surgery (FESS) and antral approach via fosse canine were performed in five patients; FESS and septoplasty were performed in 3 patients and FESS was performed in ten patients. There was a recurrence in one patient. Conclusions: The most suitable surgical technique for management of antrochoanal polyp is FESS due to low recurrence. Antral approach via fosse canine can be useful due to prevent recurrence when full evaluation of the maxillary sinus through ostium is not appropriate.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı antrokoanal polip nedeni ile endoskopik cerrahi tedavi uygulanan olgulardaki sonuçları değerlendirmektir. Hastalar ve Yöntemler: Onsekiz antrokoanal polipli hasta (onbir erkek, yedi kadın; ortalama yaş 31.1±14.7; 11-65 yaşları arasında) retrospektif olarak incelendi. Tüm olgular, ayrıntılı öykü alımı, tam bir KBB muayenesi, nazal endoskopi ve paranazal sinüs tomografisi ile değerlendirildi. Hastalar genel veya lokal anestezi ile ameliyat edildi. Olgular ameliyat sonrası komplikasyon ve nüks yönünden takip edildi. Takip süresi 9-40 ay (ortalama takip süresi: 22.9±10.5 ay) idi. Bulgular: Olguların on birinde sağ, yedisinde sol maksiller sinüs kaynaklı antrokoanal polip saptandı. En sık görülen semptomlar burun tıkanıklığı ve baş ağrısı idi. Hastaların onüçüne genel anestezi, beşine lokal anestezi altında cerrahi müdahale yapıldı. Beş hastaya fonksiyonel endoskopik sinüs cerrahisi (FESC) ve fossa kaninadan antral yaklaşım ile birlikte polipektomi, üçüne septoplasti ile birlikte FESC, onuna FESC uygulandı. Bir hastada nüks görüldü. Sonuç: Antrokoanal polip tedavisinde rekürrenslerin daha az görüldüğü FESC uygun bir cerrahi yöntemdir. Maksiller sinüsün ostiumdan yeterince değerlendirilemediği durumlarda rekürrensleri önlemek için fossa kaninadan yaklaşım uygun bir yöntem olabilir.