Journals / Klinik Psikiyatri Dergisi / 2004 / Cilt: 7 - Sayı: 2

Çocuk ve ergen psikiyatri kliniğine başvuran ergenlerde belirti ve tanı dağılımı

Pages
103–110
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç: Eksen I tanı dağılımlarının yüksek oranda olduğu ergenlerdeki tanılar değerlendirilerek tartışılmıştır. %18.53 oranında tanı almayan grubun, DSM-IV tanı ölçütlerini karşılamaması, ergenlerde belirli tanısal değerlendirme içinde sınırlı kalınamayacağı olasılığını düşündürmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bu çalışmanın amacı, biyopsikososyal bir değişme ve büyüme süreci içinde olan ergenlerin, hangi ruhsal yakınmalar ile Çocuk ve Ergen Psikiyatrisine başvurdukları ve hangi tanı ölçütlerini karşıladıklarını araştırmaktır.
📊
Key Findings & Data:Yöntem: İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı’na 2001-2002 yılları arasında başvuran 12-18 yaş arası 1079 ergen (638 erkek, 441 kız), belirti ve tanısal yönden geriye dönük olarak incelendi.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç: Eksen I tanı dağılımlarının yüksek oranda olduğu ergenlerdeki tanılar değerlendirilerek tartışılmıştır. %18.53 oranında tanı almayan grubun, DSM-IV tanı ölçütlerini karşılamaması, ergenlerde belirli tanısal değerlendirme içinde sınırlı kalınamayacağı olasılığını düşündürmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2001-2002 Verileri
⚙️Variables:Ayaktan hasta · Ergen psikiyatrisi · Zihinsel bozuklukların manuel tanı ve istatistiği

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, biyopsikososyal bir değişme ve büyüme süreci içinde olan ergenlerin, hangi ruhsal yakınmalar ile Çocuk ve Ergen Psikiyatrisine başvurdukları ve hangi tanı ölçütlerini karşıladıklarını araştırmaktır. Yöntem: İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı’na 2001-2002 yılları arasında başvuran 12-18 yaş arası 1079 ergen (638 erkek, 441 kız), belirti ve tanısal yönden geriye dönük olarak incelendi. Bulgular: Tüm olguların başvuru yakınmaları incelendiğinde, 226 belirti saptandı. Bulgular, sıklık sırasına göre cinsiyet farklılıkları gösterse de, en fazla görülen ortak yakınmaların sinirlilik, okul başarısızlığı, tırnak yeme, sıkıntı hissi, içe kapanıklılık, yaşıtları ile anlaşamama ve kardeş kıskançlığı olduğu görüldü. DSM-IV tanı ölçütle­rine göre yapılan değerlendirmelerde 200 ergen (%18.54) tanı almadı. 613 ergen (%56.81) Eksen I bozukluğu, 203 ergen (%18.81) Eksen II bozukluğu, 63 ergen (%5.84) Eksen III bozukluğu olarak tanı dağılımı gösterdiler. 165 ergen (%15.29) komorbid tanı aldı. Sonuç: Eksen I tanı dağılımlarının yüksek oranda olduğu ergenlerdeki tanılar değerlendirilerek tartışılmıştır. %18.53 oranında tanı almayan grubun, DSM-IV tanı ölçütlerini karşılamaması, ergenlerde belirli tanısal değerlendirme içinde sınırlı kalınamayacağı olasılığını düşündürmektedir.

🔖

Cite This Article

GÖRKER, I., KORKMAZLAR, Ü., DURUKAN, M., AYDOĞDU, A. (2004). Çocuk ve ergen psikiyatri kliniğine başvuran ergenlerde belirti ve tanı dağılımı. Klinik Psikiyatri Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 103–110. https://ajindex.com/articles/208911

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. American Psychiatric Association (1994) Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 4. Baskı (DSM-IV), Washington, DC, American Psychiatric Association. Avcı A (1992) Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Kliniğine Başvuran Hastaların Belirti Dağılımı ve Sosyodemografik Özellikleri. Çocuk Psikiyatrisi Uzmanlık Tezi, Ankara.
  2. Bernstein GA (1991) Comorbidity and severity of anxiety and depressive disorders in a clinic sample. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry, 30:43-50.
  3. Bernstein GH, Borchardt CM, Pervien AR (1996) Anxiety Disorders in Children and Adolescents: A Review of the Past 10 Years. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry, 35: 1110-1119.
  4. Boyle M, Offord D, Racine Y ve ark. (1992) Predicting Substance Use in Late Adolescence: Results from the Ontario Child and Health Study Follow-up. Am J Psychiatry, 149:761-767.
  5. Canat S (1997) Ergenlerde Depresyon. Ege Psikiyatri Sürekli Yayınları; Ege Psikiyatri Derneği Yayın Organı, 2:469-472.
  6. Çuhadaroğlu F (1993) Adolesanlarda Depresyon ve Anksiyetenin Görülmesi: Bir Araştırma. Türk Psikiyatri Dergisi, 4:189-194.
  7. Demir T, Demir D, Kayaalp ML ve ark. (1999) Ergenlerde Depressif Bozuklukların Yaygınlığı ve Depressif Bozukluğu Olan Ergenlerin Özellikleri. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 6: 3-11.
  8. Demirarslan P, Sarılgan C, Sayın I (1999) Gençlik Polikliniğine Başvuran Ergenlerde Başvuru Semptomlarının Değerlendirilmesi, Nöropsikiyatri Arşivi, 36: 176-179.
  9. Erermiş S, Aydın C (1999) Çocuk ruh sağlığı yönünden enko prezis. Ben Hasta Değilim, A Ekşi (Ed) Nobel Tıp Kitabevleri, 119-123.
  10. Erermiş S, Aydın C (1999) Çocuk ruh sağlığı yönünden enüre sis. Ben Hasta Değilim, A Ekşi (Ed) Nobel Tıp Kitabevleri, 109-118.
  11. Erikson EH (1968) Identity. WW Norton & Company, New York, London. Freeman JB, Garcia AM, Leonard HL (2002) Anxiety Disorders. Child and Adolescent Psychiatry, M Lewis (Ed) Lippincott Williams & Wilkins, Philadelphia, 821-834.
  12. Fritz GK, Campo JV (2002) Somatoform Disorders. Child and Adolescent Psychiatry, M Lewis (Ed) Lippincott Williams&Wilkins, Philadelphia, 847-858.
  13. Kashari JH, Orvaschel H (1988) Anxiety Disorders in Mid Adolescence: a community sample. Am J Psychiatry, 145: 960-964.
  14. Kashari JH, Orvaschel H (1990) A Community Study of Anxiety in Children and Adolescents. Am J Psychiatry, 147: 313-318.
  15. Kessler RC, Walters EE (1998) Epidemiology of DSM-III-R major depression and minor depression among adolescents and young adults in the National Comorbidity Survey. Depress Anxiety, 7: 3