Journals / İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesi Dergisi / 2015 / Cilt: 5 - Sayı: 2

The effect of games and toys on child health

Oyun ve oyuncağın çocuk sağlığına etkisi

Pages
81–87
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Healthcare professionals should keep in mind that games and toys can contribute to the wellbeing and development of the child.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:While game is defined as a way of having fun with some certain rules, it also develops both skills and intelligence.
📊
Key Findings & Data:It is also a way of spending good time, while toy is defined as a game instrument.
💡
Conclusion & Impact:Healthcare professionals should keep in mind that games and toys can contribute to the wellbeing and development of the child.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

While game is defined as a way of having fun with some certain rules, it also develops both skills and intelligence. It is also a way of spending good time, while toy is defined as a game instrument. Game is an activity that not only entertains and amuses the child, but also makes great contributions to her/his physical, emotional, social, cognitive, and language development. Game is a very important event in the development and upbringing of the child. Considering from the viewpoint of the child, game is the most important business of the child, and the toys are important game instruments for him/her. In addition to requirements such as nutrition and sleep, children need to play games for his/her healthy development. Non-fulfillment or limitation of this basic need causes the unhealthy development of children that constitute the core of society. Game enables children to see the events from a different viewpoint, promotes their creativity, raises level of awareness of their feelings like joy and sorrow, socializes them among friend groups and makes them learn how to obey the moral and social rules, physically develops their muscles and bones, and also their expression skills and vocabulary. Convenient playgrounds should be created for children and their playing games should be promoted by providing them with necessary materials. Healthcare professionals should keep in mind that games and toys can contribute to the wellbeing and development of the child.

Özet

Oyun, yetenek ve zekâ geliştirici, belli kuralları olan, iyi vakit geçirmeye yarayan eğlence olarak oyuncak ise oyun aracı olarak tanımlamaktadır. Oyun, çocuğu eğlendiren, zevk veren bir faaliyet olmasının yanı sıra çocuğun bedensel, duygusal, sosyal, bilişsel ve dil gelişimine önemli yararlar sağlamaktadır. Oyun, çocuğun gelişimi ve yetiştirilmesi yönünden oldukça önemlidir. Çocuğun gözü ile bakıldığında oyun çocuğun en önemli işi, oyuncakları ise en önemli aracıdır. Çocukların, gelişimsel yönden sağlıklı olabilmesi için beslenme, uyku gibi gereksinimleri kadar oyuna gereksinim duyulmaktadır. Bu temel gereksinimin karşılanmaması veya sınırlandırılması, toplumun çekirdeğini oluşturan çocukların sağlıksız bir şekilde gelişmelerine neden olur. Oyun, çocukların olayları farklı bakış açılarıyla görmelerine, yaratıcılıklarının gelişmesine, sevinç ve hüzün gibi duygularının farkına varmalarına, arkadaş grupları içinde toplumsallaşıp, ahlaki ve sosyal kurallara uymayı öğrenmelerine, fiziksel açıdan kas ve kemik yapılarının gelişmesine, ifade yeteneklerinin ve kelime hazinelerinin gelişmesine yardımcı olmaktadır. Çocuklar için uygun oyun ortamları oluşturmalı, gerekli materyalleri sunularak oyun oynamaları desteklemelidirler. Sağlık çalışanları, çocuklarla ilgili uygulamalarda oyun ve oyuncağın çocuk sağlığına ve gelişimine katkı sağlayabileceğini unutmamalıdırlar.

🔖

Cite This Article

BEKMEZCİ, H., ÖZKAN, H. (2015). The effect of games and toys on child health. İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesi Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 2, 81–87. https://ajindex.com/articles/208708

References (3)

  1. Koçyiğit S, Tuğluk MN, Kök M. Çocuğun gelişim sürecinde eğitsel bir etkinlik olarak oyun. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi 2007;16:325-42. Yavuzer H. Doğum Öncesinden Ergenlik Sonuna Kadar Çocuk Psikolojisi, 20. Baskı. Remzi Kitabevi, İstanbul, 2001. s.176-85. Akandere M. Eğitici Okul Oyunları. Geliştirilmiş 2. Baskı. Nobel Yayıncılık, Ankara, 2006. s.1-36. İnan Zİ. Özel okul öncesi eğitim kurumları yönetici ve öğret- menlerinin oyun seçimi hakkındaki görüşleri. Yüksek Lisans Tezi. Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul. 2011. Erbay F, Durmuşoğlu Saltalı N. Altı yaş çocuklarının günlük yaşantılarında oyunun yeri ve annelerin oyun algısı. Journal of Kirsehir Education Faculty 2012;13:249-64. Türk Dil Kurumu. http://www.tdk.gov.tr/ Erişim Tarihi:29.12.2014. Egemen A, Yılmaz Ö, Akil İ. Oyun, oyuncak ve çocuk. ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi 2004;5:39-42. Arslan F. 1-3 yaş dönemindeki çocuğun oyun ve oyuncak özelliklerinin gelişim kuramları ile açıklanması. C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2000;4:40-3. Bilir Ş, Dönmez B. Hastanede Oyun-Yaş Gruplarına Göre Hastanede Yatan Çocuklar, Çocuk ve Hastane
  2. Baskı. Sim Matbaacılık, Ankara, 1995. s.65-78. Bolışık B, Bal Yılmaz H, Yavuz B, Tural Büyük E. Yetişkinlerin çocuklar için oyuncak seçimine yönelik davra- nışlarının incelenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 2014;3:976-90. Kuykendall J. Selecting toys for children. Early Child Development Series 2009:1-4. UNICEF. Çocuk Haklarına Dair Sözleşme. Ankara, 2004:13. Şen M. Erken çocukluk eğitiminde oyun ve önemi. İçinde: Diken İH (ed). Erken Çocukluk Eğitimi
  3. Baskı. Ankara, Pegem Akademi; 2010, s.404-27. Kaytez N, Durualp E. Türkiye'de okul öncesinde oyun ile ilgili yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi 2014;2:110-22. Sääkslahti A, Numminen P, Varstala V, Helenius H, Tammi A, Viikari J, Välimäki I. Physical activity as a preventive measure for coronary heart disease risk factors in early child- hood. Scandinavian Journal of Medicine & Science In Sports 2004;14:143-9. http://dx.doi.org/10.1111/j.1600-0838.2004.00347.x O'Dwyer MV, Fairclough SJ, Knowles Z, Stratton G. Effect of a family focused active play intervention on sedentary time and physical activity in preschool children. Int J Behav Nutr Phys Act 2012;9:117-30. http://dx.doi.org/10.1186/1479-5868-9-117 Tuğrul B. Oyun temelli öğrenme. İçinde: Zembat R (ed). Okul Öncesinde Özel Eğitim Yöntemleri. 1.