AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAn overall successful outcome was reported in 96% of the patients who received monotherapy, compared with 92% of patients who re¬ceived combination therapy but there was no significant difference (p= 0.177).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: Although the approach to febrile neutropenic patients seems to be standardized, it constitutes a heterogeneous group. As several studies have defined risk groups among them, treatment approaches have changed and monotherapy became the most important one. Patients and Methods: The aim of this study was to compare the efficacy of beta-lactam monotherapy and beta-lactam and amikacin combination therapy for the empirical treatment. Febrile neutropenic episodes of adult cancer patients followed between May 1997 and December 2007 were evaluated retrospectively. Six hundred and forty four episodes in which ceftazidime, cefepime, cefoperazo-ne/sulbactam and piperacillin/tazobactam were given with or without amikacin as empirical treatment were included in this study. Out of 644 episodes, 551 received monotherapy and 93 received combination therapy. Results: A total of 257 (39.9%) episodes presented infections, documented as bacteremia in 92 (14.3%), documented microbiologically in 85 (13.2%) and suspected clinically in 80 (12.4%) episodes. There was no significant difference of infections between both treatment groups. Treatment modifications were needed in 174 (32%) and in 27 (29%) of the monotherapy and combination therapy groups, respectively. There was no significant difference between groups (p= 0.624). The median duration of fever was 3 days in both groups. An overall successful outcome was reported in 96% of the patients who received monotherapy, compared with 92% of patients who re¬ceived combination therapy but there was no significant difference (p= 0.177). The rate of mortality related to infection was 4.4% and 1.1% in monotherapy and combination therapy groups, respectively (p= 0.239). Monotherapy is as effective as combination therapy for the empirical treatment of febrile neutropenic patients. Although mortality was higher and modifications were more frequently done in the monotherapy group, there was no significant difference. Patients benefit less from the aminoglycoside modification. Conclusion: In conclusion, it was thought that monotherapy was superior to combination therapy taking into consideration of the factors such as cost and side effects even if not evaluated in this study.
Özet
Giriş: Febril nötropeni hastalarına yaklaşım standart gibi gözükse de, riske dayalı grupların belirlenmesi ile tedavi yaklaşımı değişmiş ve monoterapi ön plana çıkmıştır. Bu çalışmanın amacı; kliniğimizde izlediğimiz febril nötropeni olgularının ampirik tedavisinde kullanılan beta-laktam monoterapisi ile beta-laktam ve amikasin kombinasyon tedavisinin etkinliğini karşılaştırmaktır. Hastalar ve Metod: Mayıs 1997-Aralık 2007 tarihleri arasında yatırarak izlediğimiz yetişkin kanser hastalarındaki febril nötropeni atakları retrospektif olarak değerlendirildi. Başlangıç ampirik tedavide seftazidim, sefepim, sefoperazon-sulbaktam veya piperasilin-tazobaktam ile monoterapi başlanan veya bunların amikasin ile kombinasyonunun başlandığı 644 atak bu çalışmaya alındı. Atakların 551'ine monoterapi, 93 'üne kombinasyon tedavisi başlandı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 644 febril nötropeni atağının 92 (%14.3)'sinde bakteremi ile seyreden, 85 (%13.2)'inde bakteremisiz mikrobiyolojik olarak ispatlanmış, 80 (%12.4)'inde ise klinik olarak gösterilmiş olmak üzere toplam 257 (%39.9)'sinde infeksiyon tespit edildi. Her iki tedavi grubunda infeksiyon varlığı açısından anlamlı bir farklılık yoktu. Monoterapi alanların 174 (%32)'ünde, kom¬binasyon tedavisi alanların 27 (%29)'sinde ilerleyen günlerde tedavi modifikasyonu yapmak gerekti ve her iki grup arasında anlamlı farklılık yoktu (p= 0.624). Her iki grupta da ateş yanıtı medyan 3 gündü. Tedavi başarısı kombinasyon grubunda %96 iken, monoterapi grubunda %92 idi; fakat arada anlamlı bir istatistiksel fark yoktu (p= 0.177). Infeksiyona bağlı mortalite oranı da monoterapi grubunda %4.4, kombinasyon grubunda %1.1 idi; istatistiksel olarak anlamlı farklılık yoktu (p= 0.239). Febril nötropeni olgularının ampirik tedavisinde monoterapinin kombinasyon tedavisi kadar etkili olduğu, modifikasyon gereksinimi ve mortalite oranlarının monoterapi grubunda daha yüksek olmasına rağmen istatistiksel anlamlı farklılık oluşturmadığı görüldü. Sonuç: Çalışmamızda her iki grup arasında anlamlı bir farklılık saptanmamış olmakla birlikte, maliyet ve yan etki dikkate alındığında monoterapinin üstün olacağı düşünülmektedir.