AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe rapid development of antibiotic resistance among the gram-negative microorganisms, including to new antibiotics, necessitates the application of proper infection control measures and rational antibiotic use.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: In this study, the changes in the epidemiology and resistance profiles among nosocomial gram-negative microorganisms over a 10-year period were compared. Materials and Methods: The surveillance data accumulated in Gazi University Hospital during the periods January-July 1998 and January-December 2008 were compared. Nosocomial gram-negative microorganisms were obtained from the clinical specimens of the patients. The clinical and laboratory data of the patients were obtained from patient files, fever and drug charts and clinicians. Only the isolates related to nosocomial infections were included in the study. Antimicrobial susceptibility tests were performed by agar dilution method in 1998 and by disk diffusion test in 2008. Results: 251 gram-negative microorganisms isolated in 1998 and 888 isolated in 2008 were included in the study. The most frequently isolated microorganisms were Escherichia coli, Pseudomonas spp., Acinetobacter baumannii and Klebsiella spp. in 1998 and A. baumannii, E. coli, Pseudomonas spp. and Klebsiella spp. in 2008. An increase in the frequency of Acinetobacter isolates and a decrease in Pseudomonas and E. coli isolates were found to be statistically significant between 1998 and 2008. The percentages of gram-negative microorganisms isolated from intensive care units were 42% and 70% in 1998 and 2008, respectively. The most frequently seen nosocomial infection type was urinary tract infection in 1998 and pneumonia in 2008. Antimicrobial susceptibility test results revealed a statistically significant increase in resistance rates among the gram-negative microorganisms, especially in the Acinetobacter species, between 1998 and 2008. Conclusion: The frequency of Acinetobacter infections significantly increased over the study period. An increasing number of intensive care unit beds in our hospital resulted in changes in the frequency of nosocomial pathogens and nosocomial infection types, as well as a remarkable increase in resistance rates to antibiotics. The rapid development of antibiotic resistance among the gram-negative microorganisms, including to new antibiotics, necessitates the application of proper infection control measures and rational antibiotic use.
Özet
Giriş: Bu çalışmada 10 yıllık ara ile hastanemizde nozokomiyal infeksiyon etkeni olarak izole edilen gram-negatif bakterilerin dağılımı ve çeşitli antibiyotiklere olan duyarlılıkları karşılaştırmalı olarak sunulmuştur. Materyal ve Metod: Çalışmamızda Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Ocak-Temmuz 1998 ile Ocak-Aralık 2008 sürveyans verileri karşılaştırılmıştır. Nozokomiyal infeksiyon etkeni olarak izole edilen gram-negatif bakteriler değişik kliniklerde yatan hastaların örneklerinden izole edilmiştir. Hastaların klinik ve laboratuvar verileri hasta dosyalarından, ateş ve ilaç çizelgelerinden ve hastayı izleyen doktorlardan öğrenilmiştir. Değerlendirme sonucunda sadece nozokomiyal infeksiyon tanısı alan hastaların izolatları çalışmaya dahil edilmiştir. İzole edilen gram-negatif bakterilerin çeşitli antibiyotiklere duyarlılıkları 1998 yılında agar dilüsyon yöntemiyle, 2008 yılında ise disk difüzyon yöntemiyle çalışılmıştır. Bulgular: Çalışmada 1998 yılında izole edilen 251 adet, 2008 yılında izole edilen 888 adet gram-negatif bakteri yer almıştır. En sık izole edilen mikroorganizmalar sırasıyla 1998 yılında Escherichia coli, Pseudomonas spp., Acinetobacter baumannii ve Klebsiella spp. iken, 2008 yılında ise A. baumannii, E. coli, Pseudomonas spp. ve Klebsiella spp. olmuştur. 1998 ve 2008 yılları arasında izole edilen etkenlerin sıklığı karşılaştırıldığında Acinetobacter türlerindeki artış, Pseudomonas spp. ve E. coli'deki azalma istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. 1998 yılında izole edilen mikroorganizmaların %42'si yoğun bakım ünitesi izolatı olup, bu oran 2008 yılında %70'tir. Çalışmamızda 1998 yılında en sık görülen nozokomiyal infeksiyon üriner sistem infeksiyonu iken, 2008 yılında pnömoniler ilk sırada yer almıştır. Duyarlılık test sonuçlarında 1998 ve 2008 yılları arasında özellikle Acinetobacter türlerinde sık kullanılan antibiyotiklere karşı anlamlı direnç artışı gözlenmiştir. Sonuç: Çalışmamızda 10 yıllık süre içinde Acinetobacter infeksiyonlarının sıklığında anlamlı bir artış olmuştur. Bu süre içinde yoğun bakım ünitesi yatak sayısının artışı infeksiyon tipleri ve nozokomiyal infeksiyon etkenlerinin sıklığının yanı sıra direnç oranlarında da belirgin artışa neden olmuştur. Yeni çıkanlar dahil antibiyotiklere direncin hızla gelişmesi bu mikroorganizmalarla mücadelede antibiyotiklerin akılcı kullanımını ve infeksiyon kontrol önlemlerinin uygulanmasını zorunlu hale getirmektedir.