SavedAdd your journal

Journals / Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi / 2017 / Cilt: 7 - Sayı: 3

Devletlerarası İşbirliğine Dair Alternatif Bir Yaklaşım: Amil-vekil İlişkisi Kavramı ile Avrupa Birliğini Anlamak

Seven ERDOĞAN
Pages
677–684
Publication Date
2017-11-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmanın ikinci kısmında ise ilk bölümde sunulan kavramsal çerçeveden hareketle Avrupa Birliği düzeyinde amil-vekil ilişkisinin nasıl hayata geçtiği üzerinde durulmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde devletler arasındaki işbirliklerinin sayısında rekor bir artış meydana gelmiştir.
📊
Key Findings & Data:Bu işbirliği faaliyetlerini anlamak üzere çok sayıda farklı teorik yaklaşım ve kavramsal çerçeve geliştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmanın ikinci kısmında ise ilk bölümde sunulan kavramsal çerçeveden hareketle Avrupa Birliği düzeyinde amil-vekil ilişkisinin nasıl hayata geçtiği üzerinde durulmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Devletlerarası İşbirliği · Avrupa Birliği · Amil-Vekil İlişkisi

Özet

İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde devletler arasındaki işbirliklerinin sayısında rekor bir artış meydana gelmiştir. Bu işbirliği faaliyetlerini anlamak üzere çok sayıda farklı teorik yaklaşım ve kavramsal çerçeve geliştirilmiştir. Devletlerarası işbirliğini anlamak üzere geliştirilen teorik kavramlardan biri de amil-vekil ilişkisidir. Amil-vekil ilişkisi kavramı son dönemde ekonomi, siyaset bilimi ve uluslararası ilişkiler gibi çok sayıda farklı disiplinde etkileri görülen yeni kurumsalcılık yaklaşımının bir türü olan rasyonel-tercih kurumsalcılığının öne çıkan kavramlarından biridir. Bu çalışmada da devletler arasında tarihsel süreçte varlık kazanan işbirliklerinden sıklıkla en başarılısı olarak anılan Avrupa Birliği, amil-vekil ilişkisi kavramı çerçevesinde ele alınmaktadır. Avrupa Birliği bütünleşmesinin özellikle de Birlikte üye devletler ve Avrupa Birliği kurumları arasındaki ilişkilerin amil-vekil ilişkisi kavramı temelinde anlaşılıp anlaşılamayacağı üzerinde durulmaktadır. Bu kapsamda ilk olarak amil-vekil ilişkisi, bu ilişkinin varlık sebebi olan yetki devri aşaması ve yetki devri sonrasında ortaya çıkan dinamikler hesaba katılarak sunulmaktadır. Çalışmanın ikinci kısmında ise ilk bölümde sunulan kavramsal çerçeveden hareketle Avrupa Birliği düzeyinde amil-vekil ilişkisinin nasıl hayata geçtiği üzerinde durulmaktadır.

🔖

Cite This Article

ERDOĞAN, S. (2017). Devletlerarası İşbirliğine Dair Alternatif Bir Yaklaşım: Amil-vekil İlişkisi Kavramı ile Avrupa Birliğini Anlamak. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 3, 677–684. https://ajindex.com/articles/202986

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Aspinwall, Mark D. ve Gerald Schneider, (2000), “Same Menu, Separate Tables: The Institutionalist Turn in Political Science and the Study of European Integration”, European Journal of Political Research, Cilt 38, No 1, 2000, s. 1-36.
  2. Cortell, Andrew P. ve Susan Peterson, (2001), “Limiting the Unintended Consequences of Institutional Change”, Comparative Political Studies, Cilt 34, No 7, s. 768-799.
  3. Dehousse, Renaud, (1997), Europe: The Impossible Status Quo, Palgrave Macmillan. ---, (1998),
  4. The European Court of Justice, Palgrave Macmillan. Dowding, Keith, (2000), “Institutionalist Research on the European Union”, European Union Politics, Cilt 1, No 1, 2000, s. 125-144.
  5. Franchino, Fabio, (1998), “Institutionalism and Commission’s Executive Discretion: An Emprical Analysis”, European Integration Online Papers, Cilt 2, No 6. Hall, Peter A. ve Rosemary C. R. Taylor, (1996), “Political Science and the Three New Institutionalisms”, Political Studies, Cilt 44, No. 5, s. 936-957.
  6. Hooghe, Liesbet, (1999), “Supranational Activists or Intergovernmental Agents? Explaining the Orientations of Senior Commission Officials Toward European Integration”, Comparative Political Studies, Cilt 32, No 4, s. 435-463.
  7. Jenson, Jane ve Frédéric Mérand, (2010), “Sociology, Institutionalism and the European Union”, Comparative European Politics, Cilt 8, No 1, s. 74-92.
  8. Mahoney, James ve Kathleen Thelen, (2010), “A Theory of Gradual Institutional Change” James Mahoney ve Kathleen Thelen (der.), Explaining Institutional Change: Ambiguity, Agency and Power, Cambridge University Press, s. 1-37.
  9. March, James G. ve Johan P. Olsen, (1984), “The New Institutionalism: Organisational Factors in Political Life”, The American Political Science Review, Cilt 78, No 3, s. 734-749.
  10. McCormick, John, (2011), Understanding the European Union: A Concise Introduction, Palgrave Mcmillan, 5. Baskı.
  11. Menon, Anand ve Stephen Weatherill, (2002), “Legitimacy, Accountability, and Delegation in the European Union”, Anthony Arnull ve Daniel Wincott (der.), Legitimacy and Accountability in the European Union, Oxford University Press, s. 113-131.
  12. Milward, Alan S., (1992), The European Rescue of the Nation State, Routledge: London. Olsen, Johan P., (2003), “Reforming European Institutions of Governance”, J. H. H. Weiler, Iain Begg & John Peterson (der.), Integration in an Expanding European Union: Reassesing the Fundamentals, Blackwell Publishing: Oxford, s. 45-65.
  13. Peterson, John ve Elizabeth Bomberg, (1998), “Northe