SavedAdd your journal

Journals / Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2017 / Sayı: 20

Diauehi Kingdom and Urartian’s in the Northeast Anatolia in the Light of New Findings

YENİ BULGULAR IŞIĞINDA KUZEYDOĞU ANADOLU’DA DİAUEHİ KRALLIĞI VE URARTULAR

ALPASLAN CEYLAN
Pages
517–568
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This report is an evaluation of the data gathered

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The existence of Diauehi Kingdom, located in the Northeast Anatolia, is known due to its relations with Urartian State.
📊
Key Findings & Data:Tiglath-Pleser I, an Assyrian King, narrates his military expedition in the inscription called The Prism.
💡
Conclusion & Impact:This report is an evaluation of the data gathered
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The existence of Diauehi Kingdom, located in the Northeast Anatolia, is known due to its relations with Urartian State. Different views still exist among the historians in respect to its geographical location. While some historians believe that it was located in the area where Çoruh River emerges, others argue that it starts from Çoruh region and extends to the Black Sea region. However, most of the historians tend to believe that its actual location is between Erzurum and the area where Çoruh River springs. In general, it can be stated that the area between Erzurum-Aşkale and Kars-Sarıkamış is the place which can be called the Diauehi region. Tiglath-Pleser I, an Assyrian King, narrates his military expedition in the inscription called The Prism. According to the inscription, the Assyrian king, Tiglath-Pleser I expresses that he beat 23 kings of Nairi from Tumme to Diauehi. It is also known from the Assyrian records that Salmanassar III, another Assyrian king, launched military expeditions to the region as well. The conflict between Diauehi and Urartian State is highly significant in terms of its historical meaning. During the era of the founder kings of Urartian Kingdom, the Urartians started to pay attention to the region and organised military expeditions to the Northeast Anatolia region. It is a fact that that Urartian kings, Menua and Argišti, embarked military expeditions on the Diauehi region. In the light of these expeditions, the inscriptions in the area give reference to Şaşilu, the capital of Diauehi, and its king, Utupurşi. The names of Şeşeti state, one of the mandates of Diauehi Kingdom, and Zua, Baltulhi and Haldiriulhi states are also mentioned in the inscriptions Thanks to the surface studies, which have been conducted in the Northeast Anatolia since 1998 non ceasingly, have obtained invaluable information about Diauehi and Urartian states. This report is an evaluation of the data gathered

Özet

Kuzeydoğu Anadolu bölgesinde yer alan Diauehi Krallığını, Urartu devleti ile olan ilişkilerinden tanımaktayız. Coğrafi konum olarak bilim adamları arasında farklı görüşler bulunmaktadır. Diauehi Krallığını, Erzurum ve çevresi ile Çoruh Nehri kaynak bölgesine yerleştiren bilim adamları olduğu gibi, Çoruh bölgesinden Karadeniz'e kadar ulaştıranlar da bulunmaktadır. Genel bölgenin Diauehi bölgesi olduğu ifade edilebilir. Asur krallarından Tıglath-Pleser I, Anadolu'ya yaptığı seferi, Prizma yazıtında anlatmıştır. Yazıya göre Asur kralı Tumme'den Diauehi ye kadar Nairi'nin krallarından Salmanassar III'ün bölgeye seferler yaptığı Asur kayıtlarından bilinmektedir. Diauehi'nin Urartu Devleti ile olan mücadelesi tarihi açıdan son derece önemlidir. Urartular, kurucu kralları döneminde bölge ile ilgilenmeye düzenlemişlerdir. Diauehi Bölgesine, Urartu kralları Menua ve Argisti I'in seferler düzenlediğini bilmekteyiz. yazıtlardan Diauehi'nin başkenti Şaşilu'dan ve bahsedilmektdir. Yine yazıtlarda Diauehi Krallığının bağlılarından olan Şeşeti ülkesi, Zua, Baltulhi ve Haldiriulhi ülkelerinin adları zikredilmektedir. Kuzeydoğu Anadolu Bölgesi'nde 1998 yılından itibaren aralıksız 15 yıldır yaptığımız yüzey araştırmaları sonucunda, Diauehi ve Urartu Krallığı ile ilgili önemli yeni bilgilere ulaşılmıştır. Çalışma sonucu elde edilen veriler, bu bildiride değerlendirilecektir

🔖

Cite This Article

CEYLAN, A. (2017). Diauehi Kingdom and Urartian’s in the Northeast Anatolia in the Light of New Findings. Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 20, 517–568. https://ajindex.com/articles/199969

References (24)

  1. Adontz, N. (1946). Historie d’ Armenia: les origines du Xe siecle au VIe (V.J.C.), Paris. Alişan, L. V. M. (1890). Ararat, Venedik. Arsebük, G. (1974). Altınova’da koyu yüzlü açkılı ve Karaz türü çanak çömlek arasındaki ilişkiler sorunu, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  2. Arsebük, G. (1979). Altınova’da (Elazığ), koyu yüzlü açkılı ve Karaz türü çanakçömlek arasındaki ilişkiler, TTKong VIII, Ankara, 81-92.
  3. Atalay, İ.- K. Mortan, (2003).
  4. Türkiye bölgesel coğrafyası, İstanbul.
  5. Aydın, N. (1991).
  6. Güzelhisar Urartu kitabesi, Belleten, 55(213), Ankara, 33-329.
  7. Başgelen, N. (1985). Doğu Anadolu'dan Demir çağına ait bazı yeni bulgular 1 kitabeler - kaya tünelleri, Arkeoloji ve Sanat 28-30, İstanbul, 15-18.
  8. Belli, O. (1977). Urartular çağında Van bölgesi yol şebekesi, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi. Belli, O. (1982).
  9. Urartular, Anadolu Uygarlıkları Ansiklopedisi-I, İstanbul, 139-208.
  10. Belli, O. (1991). Inscribed metal objects. (ed. Merhav), Urartu, A Metal Working Center in the First Millennium B.C.E. Jerusalem, 44-49.
  11. Belli, O. (2000). Eskiçağ dünyasının en büyük madenci Krallığı: Urartular, (ed. O. Belli), Türkiye Arkeolojisi ve İstanbul Üniversitesi (1932-1999), Ankara, 371-379.
  12. Beygu, A. Ş. (1936).
  13. Erzurum, İstanbul.
  14. Bingöl, A. (2003). En eski çağlardan Urartu’nun yıkılışına kadar Kars ve çevresi, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Erzurum: Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Bingöl, A.-A. Ceylan vd. (2010). 2008 yılı Erzincan, Erzurum, Kars ve Iğdır illeri yüzey araştırmaları, 27. Araştırma Sonuçları Toplantısı-2, Ankara, 375- 398. Bingöl, A. (2016). Kars ve Çevresinde Karaz Yerleşmeleri, Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 18, 487-502.
  15. Burney, C. A. (1958). Eastern Anatolia in the Chalcolithic and Early Bronze age, Anatolian Studies VIII, London, 157-209.
  16. Burney, C. A. (1966). First season of excavation of the Urartian citadel of Kayalıdere, Anatolian Studies 16, London, 55-111.
  17. Burney, C. A.-D. M. Lang, (1971).
  18. The peoples of the hills, London. Carruba, O. (1988). Die Hayaşa-verträge Hattis, Documentum Asiae Minoris Antıquae, Wiesbaden, 59-75.
  19. Cavaignac, E. (1930).
  20. Marija. Revue Hittite et Asianique I, Paris, 15-17.
  21. Cavaignac, E. (1931).
  22. Les annales de Suppiluliuma, Strasbourg. Cavaignac, E. (1934).
  23. Le primer royaume d'Armenia, RHA 17, 9-14.
  24. Ceylan, A. (1994). M.Ö. II ve I. binde devletlerarası ilişkiler, (Yayımlanmamış Doktora Tezi)